บทที่246 ความหลงใหล

บทที่246 ความหลงใหล

"พี่ใหญ่ กอดฉันหน่อยได้ไหม?" น้ำเสียงที่สำออยทำให้คนขนลุก

หน้าอกของหลินหยางชนกับหัวนมของเธอ สามารถรู้สึกถึงความตื่นเต้นของหญิงสาว เขาไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงช่างกล้าขนาดนี้

"คุณมันบ้าไปแล้ว คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไร?" หลินหยางพูดอย่างขาดหายใจ

"ฉันรู้ ฉันรู้แน่นอน ฉันไม่ได้บ้า ฉันแค่อยากให้ใครสักคนกอดฉัน รักฉันเป็นห่วงฉัน!" เทียนเสี่ยวเสี่ยวพูดแบบพึมพำ

หลินหยางใจอ่อนทันที เมื่อเผชิญหน้ากับหญิงสาวผู้โดดเดี่ยว เขาไม่รู้จะพูดยังไง

"คุณมาช่วยฉัน ฉันก็จะช่วยคุณดีหรือไม่!" หญิงสาวพูดอย่างยั่วยวน

หลินหยางรู้สึกใจแน่น ต่อไปก็จะตกอยู่ในมือของหญิงสาว

ทำไมพวกผู้หญิงถึงชอบถือจับที่นี้ หลินหยางคร่ำครวญในใจ

เถียนเสี่ยวเสี่ยวยิ้มแล้วพูด:"พอเห็นในตอนกลางวัน ในใจลุกลี้ลุกลนมาก ไม่เคยเห็นอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้! แอบบอกให้คุณ ฉันเคยดูหนังแบบXXX! ของคุณใหญ่กว่าพวกนั้น!"

ไม่คิดว่าเด็กผู้หญิงจะสารภาพเรื่องแบบนี้กับเขา หลินหยางพูดอย่างอึดอัด:"ถ้าไม่มาไปเรื่อย พวกเรายังเป็นเพื่อนกันได้ แต่ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆแม้กระทั่งเพื่อนก็ไม่ได้เป็นแล้ว!"

"ไม่เอาเพื่อน ฉันอยากเป็นเหมือนตำรวจคนนั้น เป็นผู้หญิงของคุณ!" เด็กผู้หญิงสบถอย่างภาคภูมิใจ

นี่คือความคิดอะไร หลินหยางพูดอย่างทำอะไรไม่ถูก:"คุณยังเด็ก ยังมีเรื่องราวดีๆอีกมากมายรอคุณไปสัมผัส ตอนนี้ทำเรื่องแบบนี้กับฉันไม่มีอะไรดีต่อคุณ!"

ไม่ใช่เรื่องทุกอย่างจะมีแต่ประโยชน์ ฉันก็ไม่ใช่อารมณ์ชั่ววูบ ฉันคิดอย่างรอบคอบเกี่ยวกับทุกอย่างที่ฉันทำ ฉันชอบคุณ เมื่อตอนที่คุณเดินเข้าไปในล็อบบี้ของธนาคารฉันก็รู้แล้วว่าคุณต้องช่วยฉันไว้ได้แน่! คุณทำได้แล้ว ฉันดีใจมาก ฉันก็คิดว่าผู้ชายอย่างคุณถ้าสามารถปกป้องฉันดูแลฉันตลอดคงจะดี! ฉะนั้น ฉันอยากเป็นผู้หญิงของคุณ! ฉันรู้ว่าคุณต้องมีผู้หญิงหลายคน แต่ยังไงพวกเขาก็ต้องแพ้ให้ฉัน!" สาวคนนี้กล่าวอย่างมั่นใจ

หลินหยางยิ้มเยาะแล้วพูด:"สาวน้อยไม่รู้ว่าคุณมีความมั่นใจมาจากไหน ตอนนี้คุณก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงที่ไม่เข้าอะไรเลย!"

ประโยคนี้กระตุ้นโดนเถียนเสี่ยวเสี่ยว มือของเธอมีแรงเพิ่มขึ้น สีหน้าของหลินหยางมีความน่าสนใจขึ้นมาทันที

"ยังไงฉันก็จะเป็นผู้หญิงของคุณ วันนี้คุณหนีไปไหนไม่พ้นหรอก!" เด็กผู้หญิงพูดอย่างดื้อรั้น

แม้ว่าหลินหยางจะเฉยชา แต่เขาก็แค่ต้องการให้เถียนเสี่ยวเสี่ยวเลิกครอบงำจิตใจ มิฉะนั้นเขามักรู้สึกว่าเขากำลังทำร้ายสาวน้อยนี้

ผ่านจากเสื้อผ้า มือขวาของเถียนเสี่ยวเสี่ยวจับอาวุธที่บวมขึ้นมาของหลินหยาง ในขณะที่เล่นไปมา ก็สังเกตอาการแสดงออกของหลินหยางด้วย เห็นแค่เขาหลับตาอย่างสนิท ท่าทางขมวดคิ้ว เธอถามอย่างอ่อนแรง:"พี่ใหญ่ ฉันทำอะไรผิดตรงไหนใช่หรือไม่? แต่ว่า ฉันเห็นในหนังก็ทำแบบนี้นา!"

หลินหยางได้ยินคำพูดนี้ ก็ด่าในใจประโยคหนึ่ง สาวน้อยคนนี้ยังเด็กจริงๆ ลงมือก็ไม่รู้จักเบาหนัก เมื่อกี้มีหลายครั้งที่ทำเธอเจ็บจริงๆ มือทั้งสองข้างของหลินหยางปกคลุมที่บนมือของเถียนเสี่ยวเสี่ยว กดไว้แน่นๆ และพูดอย่างตั้งใจ:"พอแล้ว เสี่ยวเสี่ยว พี่ใหญ่ทำแบบนี้ไม่ได้ ก็ไม่เล่นกับคุณแล้วนะ"

เมื่อพูด หลินหยางก็ดึงมือของเธอ หันหลังเตรียมตัวจากไป แต่ว่า ยังรอไม่ถึงเขาก้าวขาออก ข้างหลังก็มีแรงเข้ามา วัตถุนุ่มๆสองชิ้นติดอยู่ที่หลังของเขา แขนทั้งสองข้างก็โอบรอบเอวของเขาไว้อย่างแน่น

"ไม่ ฉันไม่ให้คุณไป ฉันไม่อยากอยู่คนเดียวในบ้านที่เหมือนกรงทุกวัน ฉันต้องการให้คุณอยู่กับฉัน! ไม่เคยมีใครทำดีกับฉันเหมือนคุณ พวกเขาทั้งหมดเห็นแก่เงินของฉัน คุณไม่ต้องกังวล ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร และฉันก็รู้ด้วยว่าคุณคือคนที่ฉันตามหา ฉัน...ฉันก็จะไม่ให้คุณรับผิดชอบด้วย"

เถียนเสี่ยวเสี่ยวพูดจบก็ปล่อยมือ เวลาที่หลินหยางกำลังสงสัย เมื่อหันหลังไปก็เห็นเธอถอดกางเกงชั้นในออกแล้ว ใบหน้าของเธอสะท้อนด้วยสีชมพูบางๆ ตัดกับสีแดงบนหน้าอกของเธอได้เป็นอย่างดี สายตาของหลินหยางมองไปที่หอคอยสูงของเถียนเสี่ยวเสี่ยวโดยไม่รู้ตัว ถึงแม้จะเป็นเพียงเนินเขาเล็กๆ แต่เต็มไปด้วยกลิ่นที่อ่อนเยาว์และสดใส ราวดอกไม้ที่กำลังผลิตดอกแล้วเรียกเขาไปเด็ด

เถียนเสี่ยวเสี่ยวเห็นหลินหยางยืนอยู่ตรงนั้นอย่างตัวแข็ง ใบหน้าแดงขึ้น แต่ก็ยังรวบรวมความกล้า ค่อยค่อยเดินเข้าใกล้เขา

"พี่ใหญ่ หุ่นของฉันไม่ใช่หรือไม่ คุณถึงไม่สนใจ?"

ฟังเถียนเสี่ยวเสี่ยวถามแบบนี้ หลินหยางก็เกาหัว คำถามนี้ตอบยากจริงๆ ขนาดของเธอไม่ควรถือว่าเล็กในวัยนี้ใช่ไหม

"ไม่ใช่ หุ่นของเสี่ยวเสี่ยวดีมาก!"

"จริงเหรอ? คุณไม่ได้โกหกฉัน? เพื่อนของฉันพูดเสมอว่าของฉันยังไม่ใหญ่พอ สนับสนุนให้ฉันทำศัลยกรรม ฉันรู้ว่าพวกเขาโกหกฉันเพื่อหลอกเงินของฉัน คุณเป็นคนแรกที่บอกว่าฉันหุ่นดี"

เมื่อพูด เถียนเสี่ยวเสี่ยวก็ดึงมือของหลินหยางวางไว้ที่หน้าอกตัวเอง และยังเอาของตัวเองช่วยเขาปิดไว้ที่ข้างบน ทำเป็นวงกลมอย่างเบาๆ

เถียนเสี่ยวเสี่ยวพูดไปด้วย ยกขาซ้ายไปด้วย หัวเข่าถูไปมาบนความใหญ่โตของหลินหยาง หลินหยางมองการแสดงที่กล้าหาญของเธอเช่นนี้ สงสัยจริงๆว่าเธอจะเป็นสาวบริสุทธิ์ แต่ว่า ทั้งๆที่เธอขี้อายกลับแสร้งเป็นผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่ ดูเหมือนว่าจะมีรสชาติที่แตกต่างออกไป

"เสี่ยวเสี่ยว คุณแน่ใจเหรอว่าต้องการจริงๆ?"

"พี่ใหญ่ คุณมายืนยันด้วยตัวเองไม่ดีกว่าเหรอ?"