ตอนที่ 110 แผนของคนสวย

ตอนที่ 110 แผนของคนสวย

มองดูสะโพกที่เด้งของเซียวหวี่ ดูเธอบิดสะโพกและแกว่งไปมาเป็นความโค้งที่น่าตกใจ ทันใดนั้นหลินหยางก็ตั้งทันที

นอนอยู่บนเตียงหายใจเข้าลึกๆ หลินหยางกลับไม่มีความรู้สึกอยากหลับ

ทันใดนั้นในหัวกลับคิดถึงตอนที่ต่อสู้กับบอดี้การ์ดของฉางหลง ในใจหลินหยางก็ยังรู้สึกกลัว ถ้าฝีมือของตนเองไม่ถึงระกลางของวิชามังกรและหงส์ละก็ คาดว่าคงหลบไม่ทันแน่นอน

ถ้าตนเองยังอยู่ในระดับต้น สองคนนั้นร่วมมือกันได้ดีขนาดนั้น ตนเองคงหลบไม่ทันแน่นอน และน่าจะได้รับบาดแผล

ในหัวสมองคิดถึงเรื่องของวันนี้ไม่หยุด เมื่อลองคิดดูดีๆ หลินหยางคิดหาวิธีรับมือได้บ้าง

อยู่แบบนี้ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เวลาเข้าใกล้ตีหนึ่งแล้ว บนหัวของหลินหยาวางชุดนอนที่สะอาดไว้ และครีมอาบน้ำต่างๆ ถอดเสื้อผ้าออกหมด จากนั้นใช้ผ้าเช็ดตัวพันตัวไว้ เดินไปทางห้องอาบน้ำ

ค่ำคืนที่เงียบสนิท คาดว่าเซียวหวี่และหยางวั่นเฉียนก็น่าจะนอนแล้ว หลินหยางเอามือไปเปิดประตูห้องอาบน้ำ แสงของด้านในส่องออกมาทันที

ตาของหลินหยางเปิดกว้างทันที ภาพตรงหน้ามันช่างน่าตกใจจริงๆ

เห็นว่าใต้ฝักบัวของห้องน้ำ เซียวหวี่ยืนอยู่โดยที่เปลือยกายอยู่ ผิวที่ขาวเหมือนนม นุ่มลื่น เปล่งประกาย

เซียวหวี่ยังคงถูครีมอาบน้ำไว้บนตัว บนตัวยังมีฟองน้ำบ้าง ผลไม้สองลูกนั้นทั้งใหญ่ทั้งอวบอิ่ม ขาวอมชมพู ถึงแม้ดูแล้วหนักหน่วง แต่ก็ยังคงยกกระชับอยู่กลางหน้าอก เผยความยืดหยุ่นออกมา

ด้านล่างเอวที่บางมาก เป็นก้นที่กลมโต อวบอิ่มดึงดูดใจคน ภาพของในป่าเห็นลางๆไม่ชัดเจน หลินหยางมองไป ทันใดนั้นรู้สึกผ้าเช็ดตัวบนเอว ถูกของอะไรบางอย่างดันขึ้น

ถึงแม้เซียวหวี่ในตอนกลางวันดูแล้วจะดูกล้าหาญมาก แต่ยังไงก็ยังคงเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้แต่งงาน ไม่เคยถูกผู้ชายมองแบบนี้ หลังจากสตั้นไปสักพัก ในดวงตามีความวุ่นวายวาบผ่าน อ้าปากจะตะโกน

หลินหยางตาเร็วมือเร็ว จะให้เธอร้องออกมาได้ไง?ถ้าหยางวั่นเฉียนรู้ขึ้นมา ตนเองคงกลายเป็นคนชั่วแน่ๆ เดินขึ้นไปหนึ่งก้าว ใช้มือที่ใหญ่ของตนเองปิดปากของเซียวหวี่ไว้

“อือๆ........”เซียวหวี่ดิ้นรน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมือของหลินหยางมีแรงเยอะมาก ไม่สามารถหลุดออกมาจากมือของเขาได้ ทำได้แค่ส่งเสียงอือๆออกมา

“โอ๊ย คุณอย่าหาเรื่องให้มันมากได้ไหม นี่ก็เที่ยวคืนแล้ว ผมจะไปรู้ได้ไงว่าคุณอาบน้ำอยู่ คุณอย่าร้องนะ ถ้าคุณปู่หยางได้ยิน คงคิดว่าชักน้ำเข้าลึก ชักศึกเข้าบ้านอีก”หลินหยางพูดเบาๆด้วยความรวดเร็ว

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยาง เซียวหวี่ค่อยๆสงบลง และหยุดดิ้นรน

ในตอนที่หลินหยางกำลังจะปล่อยมือ ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด

ตอนแรกหลินหยางคิดว่าในห้องอาบน้ำไม่มีคน ดังนั้นจึงพันผ้าเช็ดตัวแบบง่ายๆ ท่าทางเมื่อกี้ ทำให้ผ้าเช็ดตัวที่เดิมทีพันไว้ไม่แน่น หล่นลงมาอย่างกะทันหัน หลินหยางก็เปลือยกายเหมือนเซียวหวี่ที่อยู่ตรงหน้า

ตอนที่ปิดปากของเซียวหวี่ไว้ หลินหยางไม่ทันดูสิ่งอื่นๆ ณ ตอนนี้ทั้งสองคนอยู่ติดกัน ก้อนเนื้อสีขาวที่สูงโด่งของเซียวหวี่ อีกแค่นิดเดียวก็จะเข้าใกล้หลินหยาง และอุปกรณ์ของหลินหยาง ณ เวลานี้กลับตรงไปที่ผืนป่าของเซียวหวี่

ทันใดนั้น บรรยากาศดูอึดอัด และมีความสวยงามที่เลือนราง

รู้สึกว่ามีของดันมาพื้นที่ที่เซนซิทีฟของตนเอง ร่างกายของเซียวหวี่รู้สึกสั่น ท่าการสั่นนี้ ก้อนเนื้อสองก้อนของตนเอง ไข่มุกอมชมพูสองลูกไหลผ่านหน้าอกของหลินหยาง วินาทีนั้นมีความรู้สึกถูกปลุกเร้า เกือบทำให้เซียวหวี่ครางออกมา

“คุณ!ไหนบอกว่าไม่เอาเปรียบฉันไง!”หน้าของเซียวหวี่แดง ดวงตามองดูอุปกรณ์ร้ายๆของหลินหยาง

เธอเป็นคนเรียนเรื่องแพทย์แผนจีน และคนในบ้านก็มีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับแพทย์แผนจีนบ้าง เข้าใจดีเกี่ยวกับอวัยวะของคน ปกติผู้ชายจะยาวประมาณเท่าไหร่ เธอก็รู้บ้าง แต่แบบของหลินหยางที่ใหญ่โตแบบนี้ ทำให้เธอหัวใจเต้นแรง

ของที่ใหญ่ขนาดนี้ถ้าสอดใส่เข้ามา จะทำให้มีความสุขแค่ไหนกัน?

ไม่นานเซียวหวี่ก็หน้าแดงกับความคิดนี้ของตนเอง ไม่รอให้หลินหยางอธิบาย ก็ผลักหลินหยางเดินออกไป “รีบไสหัวไปนะ ถ้าไม่ไปอีกเดี๋ยวฉันร้องละนะ!”

หลินหยางได้ยินเช่นนี้ไม่กล้าอยู่นาน รีบเดินออกไปข้างนอก

หลังจากกลับไปถึงห้องนอน หลินหยางรู้สึกตนเองโชคร้ายจริงๆ ทำไมถูกคนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้ ไม่นานก็ย้อนคิดถึงรูปร่างของเวียวหวี่ที่ดึงดูดใจคน เนื้อสีขาวที่อวบอิ่ม แค่มองดูก็มีความรู้สึกอยากปรับปราม

คิดไปคิดมา เดิมทีพื้นที่ที่ยกสูงขึ้น ตอนนี้ยิ่งขยายกว่าเดิม

คลายผ้าเช็ดตัวออก หลินหยางนอนไว้ที่เตียงด้วยความท้อใจ หายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อดับไฟความต้องการในใจให้ดับ

หลังจากหายใจเข้าลึกๆหลายที หลินหยางรู้สึกดับไฟไม่ได้เลย หลินหยางที่เคยชิมรสชาติของผู้หญิงแล้ว ตอนนี้ไม่ยอมช่วยตนเอง ทำได้แค่รอเซียวหวี่จากไป แล้วตนเองค่อยไปอาบน้ำเย็นให้สดชื่น

เสียง“อี้แอ๊ด”ดังขึ้น ตอนที่หลิหยางเหม่อลอย ห้องนอนของหลินหยางถูกเปิดออกมาทันที เซียวหวี่พันผ้าเช็ดตัวเดินเข้ามา ผมเปียกเล็กน้อย แก้มแดงๆยืนอยู่หน้าประตู ผ้าเช็ดตัวปกปิดรูปร่างที่สมบูรณ์แบบไว้ไม่ หน้าอกถูกปิดไว้ครั้งหนึ่ง ให้ความสวยงามที่เลือนราง

“คุณ!ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อ!”ตอนที่หลินหยางคอแห้งปากแห้ง ใบหน้าของเซียวหวี่ยิ่งแดงกว่าเดิม ชี้หลินหยางล้าพูด

หลินหยางได้ยินเช่นนี้จึงตั้งสติได้ รีบเอาผ้าเช็ดตัวมาปิดไว้ แต่เครื่องมืออาชญากรรมนั้น ก็ยังคงทำให้ผ้าเช็ดตัวนูนสูงขึ้นเหมือนเดิม

หลินหยางอยากจะใช้มือไปปิดไว้ แต่ก็รู้สึกไม่ควร ในเวลานั้นเขาไม่รู้จะทำยังไงดี

เซียวหวี่ที่เดิมทียังเขินอาย เห็นท่าทางที่หลินหยางไม่รู้จะทำยังไง อดไม่ได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา

เสียงหัวเราะนี้เหมือนแสงอาทิตย์ที่อบอุ่นในหน้าหนาว ละลายบรรยากาศอึดอัดนี้จนหมดไป หลินหยางหน้าแดงแล้วพูด “มันเป็นปฏิกิริยาธรรมชาติ ภาพที่เมื่อกี้เห็นมันเร่าร้อนเกินไป”

“เร่าร้อนจริงๆเหรอ?ภาพที่ฉันเห็นเมื่อกี้ก็เร่าร้อนเหมือนกัน”เซียวหวี่นั่งลงข้างๆของหลิน หยาง กลิ่นหอมอ่อนๆพุ่งเข้าจมูกของหลินหยาง