ตอนที่ 111 เซียวหวี่ที่เกือบทนไม่ได้

ตอนที่ 111 เซียวหวี่ที่เกือบทนไม่ได้

“อันนี้ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเวลาแล้ว ต่อไปถ้าผมอยู่ที่เมืองเจียงหลิง ในโรงพยาบาลมีปัญหาใหญ่อะไร สามารถติดต่อผมได้”หลินหยางคิดดูแล้วพูด

เมื่อได้ยินแบบนี้เซียวหวี่ตาสว่าง รีบพูดต่อว่า “แบบนี้ได้ไง ถ้าคุณจบไปแล้วไปที่อื่น แล้วโรงพยาบาลเกิดเรื่องขึ้นมา คุณอยู่ที่อื่น ก็ต้องรับการโยกย้ายกลับมาทำงาน”

“ได้ได้ได้ “สายตาของหลินหยางมักจะหยุดอยู่ตรงที่ก้อนเนื้อสองก้อนนั้น ยังไงเรื่องก็บานปลายถึงตอนนี้แล้ว ไม่รู้ก็เสียเปล่า

“งั้นก็ตกลงกันแบบนี้นะ ฉันไปร่างสัญญาขึ้นมาก่อนนะ “เซียวหวี่ลุกขึ้นมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เปิดคอมของตนเองออกมา พิมพ์สัญญาในคอมขึ้นมา

ไม่รู้ว่าจงใจยั่ว หรือลืมไป เซียวหวี่ไม่ได้ดึงผ้าเช็ดตัวขึ้น สองก้อนใหญ่ๆนั้น สั่นไปหลายทีตามการพิมพ์ตัวหนังสือ หลินหยางมองจนตาเหลือก

ไม่นานเซียวหวี่ก็ได้ร่างสัญญาออกมา ปริ้นใบสัญญาสองใบออกมา ยื่นให้หลินหยาง “มาเซ็นชื่อ!”

หลินหยางรับใบสัญญามาดู มองดูเงื่อนไขของเซียวหวี่ ถอนหายใจ จากนั้นทั้งสองคนเซ็นชื่อ คนละแผ่น เซียวหวี่เก็บใบนั้นไว้ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ทำไม ดูพอแล้วเหรอ?”เซียวหวี่มองดูหลินหยางแล้วถาม

“ยัง “ลังเลไปสักพัก หลินหยางถามกะทันหันว่า “คุณเคยถูกกี่คนมองเหรอ?”

“ไสหัวไปเลย วันนี้ถ้าไม่ใช่คุณเห็นกะทันหัน ฉันไม่ให้คุณมองนานขนาดนี้หรอก?คุณเป็นผู้ชายคนแรก ทำไม คุณจะรับผิดชอบฉันใช่ไหม?”

“ผมอยากรับผิดต่อคุณ คุณยินดีไหม?”หลินหยางถามกลับ

“ก็ต้องดูว่าคุณทำตัวดีหรือเปล่า คุณกลับไปก่อนเถอะ “เซียวหวี่มองดูหลินหยางแล้วพูด “ตอนเปิดเทอมอย่าลืมมาทำงานนะ”

ก่อนจากไปมองดูก้อนเนื้อที่ตั้งสูงด้วยความเสียดาย หลินหยางลุกขึ้นจากไป

“ฮิฮิ ทำไมดูเหมือนไม่อยากไปเลย ไม่ก็คุณลองจับดูไหม?”เมื่อพูดคำนี้จบ ใบหน้าของเซียวหวี่แดง เวลาทั่วไปถึงแม้ตนเองจะเป็นคนดุ แต่ไม่ง่ายแบบนี้แน่นอน วันนี้ต่อหน้าหลินหยาง เหมือนถูกมารเข้าสิง

หลินหยางได้ยินในใจรู้สึกเย็นวาบ จากนั้นกลับมานั่งข้างเตียงอีกครั้ง มือใหญ่สองมือเหมือนงูเลื้อย คลำไปที่ก้อนเนื้อโตๆสองก้อนนั้น

เมื่อมือของหลินหยางสัมผัสโดนพื้นที่นุ่มลื่น เซียวหวี่อดไม่ได้ที่จะครางเบาๆ ร่างกายเริ่มกระตุกไปสองสามที

หลินหยางดึงผ้าเช็ดตัวลงไป มือที่ใหญ่เริ่มคลำไปมาบนลูกบอลใหญ่ ลูกบอลที่กลมโตสองลูกนั้น เปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆภายใต้มือของหลินหยาง

ภายใต้การกระตุ้นของหลินหยาง การหายใจของเซียวหวี่เริ่มเร็วขึ้น มือน้อยๆเริ่มลูบร่างกายของหลินหยางโดยไม่รู้ตัว ไม่นานก็ไปถึงกลางขาของหลินหยาง ดึงผ้าเช็ดตัวขึ้นไป อุปกรณ์ที่ตั้งของหลินหยาง เผยตรงสายตาของเซียวหวี่

ไม่นานมือน้อยๆก็จับของชิ้นนั้นไว้ กำไว้ในมือลูบไปมา

“ใหญ่จัง!”เซียวหวี่อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

นิ้วมือเล่นไข่มุกไว้ เซียวหวี่หายใจเริ่มเร็วขึ้น ในที่สุดก็ทนไม่ได้อีกต่อไป ในปากเริ่มส่งเสียงครางออกมา

สองมือของหลินหยางคลำไปด้านล่าง ไม่นานก็ไปถึงชายเลน รู้สึกว่าที่นั่นเปียก นิ้วมือของหลินหยางพุ่งเข้าไปในป่านั้นโดยไม่ลังเล

ภายใต้การลูบคลำขอหลินหยาง ร่างกายของเซียวหวี่พิงไว้ที่ตัวของหลินหยาง ในปากครางเสียงที่เย้ายวนใจออกมา

เหมือนมีอารมณ์มากขึ้นทุกที เซียวหวี่ผลักมือของหลินหยางออก นั่งไว้ตรงหน้าหลินหยาง ก้มหัวลงไปที่กลางขาของหลินหยาง หลินหยางรู้สึกความสบายพุ่งขึ้นมาทันที

มองดูรูปร่างที่ดูเซ็กซี่ ดวงตาเย้ายวน กลับทำเรื่องแบบนี้ให้ตนเอง หลินหยางรู้สึกสะใจมาก

สิบกว่านาทีผ่านไป เซียวหวี่รู้สึกว่าเหนื่อยแล้ว หน้าแดงแล้วหายใจไม่หยุด มองดูหลินหยางที่ทั้งหน้าดูสบาย เอ่ยปากดุ “ไอ้ลามก ยังไม่รีบไปตาย คืนนี้ยังอยากนอนที่นี่เหรอ?”

“ไม่หรอก ให้ผมเล่นอีกสักพักก็ไปแล้ว”หลินหยางหัวเราะ มือใหญ่นั้นก็ยังคงเที่ยวเล่นไปมาเหมือนเดิม

ถูกหลินหยางลูบเล่นแบบนี้ ไม่นานเซียวหวี่ก็เหงื่อหอมๆไหลลงมา พยายามใช้แรงสุดท้ายผลักหลินหยางออก ดวงตายั่วยวนแล้วพูด”รีบไปเถอะ ถ้าขืนทำอีกฉันก็จะทนไม่ไหวแล้ว”

“ได้ๆ งั้นคุณพักผ่อนนะ”หลินหยางรู้ว่านี่ก็ถึงสุดขีดแล้ว ถ้าตนเองยังจะบังคับอีก คาดว่าจะได้ผลตรงกันข้าม

เดินไปในห้องอาบน้ำ เปิดน้ำเย็นๆเทไปที่ร่างกายของตนเอง ยี่สิบนาทีเต็มๆ ในที่สุดก็ทำให้น้องชายที่ร้อนแรงอ่อนลง

หลังจากกลับไปที่ห้อง นั่งขัดสมาด พลังมังกรและหงส์เคลื่อนไหวในตัว เริ่มการฝึกฝนทั้งคืน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆ ไม่ทันไรก็เช้าแล้ว แสงสีม่วงที่ไม่อาจเห็นด้วยตาเปล่า ก่งเข้าไปในร่างกายด้วยความรวดเร็ว หลินหยางจึงค่อยๆลืมตาขึ้น

บ้านของหยางวั่นเฉียนมีลานบ้าน หลินหยางใส่ชุดนอนที่หลวมเดินไปที่ลานหน้าบ้าน เริ่มสูบลมหายใจแล้วฝึกวิชากังฟู

อากาศที่สดใสทำให้หลินหยางรู้สึกสดชื่น หลังจากชกไปหลายที ก็เห็นหยางวั่นเฉียนเดิน

ออกมา

เห็นหลินหยางกำลังซ้อมหมัดอยู่ด้วยเหงื่อที่เต็มตัว หยางวั่นเฉียนใบหน้าแดงแล้วพูด “เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อย วันนี้ตื่นไม่ทัน แก่แล้ว ร่างกายไม่เหมือนคนหนุ่มคนสาวแล้ว”

“ร่างกายของท่านแข็งแรงจะตาย และเวลานี้ไม่ถือว่าตื่นสาย “หลินหยางยิ้มแล้วพูด

“ห้าๆ เดี๋ยวให้เสี่ยวหวี่ทำอาหาร คุณรอก่อน ไม่นานก็เสร็จแล้ว “หยางวั่นฉียนพูด