ตอนที่ 116 ร่วมสนุกกันบนรถก่อนจากไป

ตอนที่ 116 ร่วมสนุกกันบนรถก่อนจากไป

“ได้ๆ เดี๋ยวผมไป “หลินหยางวางสายลงเสร็จ หลิวหลิงหลิงก็ชิดเข้ามา

“ใครเหรอ?ไปทำอะไร?”

หลินหยางรู้ว่าหลิวหลิงหลิงได้ยินเป็นเสียงผู้หญิง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหึงหวง ยิ้มแล้วพูด “ไม่มีอะไร เป็นคนป่วยของผม ต้องการให้ผมไปรักษาให้ ผมอยู่ที่เมืองจินหลิงหนึ่งอาทิตย์ ก็เพราะต้องการรักษาให้เธอ”

“อาการหนักไหม?ต้องรักษาเป็นเวลาตั้งหนึ่งอาทิตย์?ฝีมือการแพทย์ของคุณเก่งขนาดนี้ หนึ่งวันรักษาไม่หายเหรอ?”

“อืม อาการสาหัส เป็นโรคที่สะสมมาสิบกว่าปี จะรักษาหายง่ายๆได้ไงละ”หลินหยางคิดถึงก้อนเนื้อที่ดิ้นไปมาของหยางเฟินแล้วพูด

“งั้นก็ได้ คุณรีบกิน วันนี้คุณไปกี่โมง เดี๋ยวฉันส่งคุณไป”

“เย็นนี้กลับไป ถ้าคุณยุ่ง ก็ไม่ต้องส่งผมกลับไปแล้ว “หลินหยางยิ้มแล้วพูด

“คุณกลับไปแล้วอย่าลืมโทรให้ฉันนะ “หลิวหลิงหลิงคิดดูแล้วพูด

“ได้ๆ “ล่ำลาหลิวหลิงหลิงเสร็จ หลินหยางขับรถมุ่งไปทางบ้านของหยางเฟิน ครั้งนี้ไม่ได้ไปโรงแรม แต่ให้เขาขับรถมารับเลย

เมื่อหลินหยางไปถึงหน้าชุมชน รู้สึกตกใจ หน้าชุมชนไม่เพียงแต่มีหยางเฟินยืนอยู่ ในนั้นยังมีจางเยว่ยืนอยู่ด้วย ไม่รู้จริงๆว่าไอ้สองคนนี้ไปสนิทกันตั้งแต่ตอนไหน

“พวกคุณสองคนมาอยู่ที่นี่ได้ไง ไม่รู้จะไปไหนเหรอ?”หลินหยางถามด้วยความเก้อเขิน

“ขึ้นรถก่อนค่อยว่ากัน “หยางเฟินกวาดมองหลินหยางด้วยสายตาเย้ายวน ดึงจางเยว่แล้วขึ้นรถ

“พี่เยว่ พี่จะไปทำงาน?”หลินหยางถามด้วยความสงสัย

“ทำงานอะไร พี่มาหาคุณต่างหาก”จางเยว่ดุใส่ น้ำเสียงปะปนความเขินอายด้วย

ถึงแม้ในใจหลินหยางรู้สึกสงสัย แต่ก็ไม่ถามอะไรมาก ขับรถไปทางโรงแรม

“ครั้งนี้ไม่ต้องไปโรงแรมแล้ว ไปตรง.....ไปที่ถนนสะพานเถอะ ที่นั่นคนน้อย “หยางเฟินพูด

“ไปที่นั่นทำไม? พี่ไม่รักษาแล้วเหรอ?”หลินหยางถามด้วยความสงสัย

“รักษาแน่นอน แต่ว่า นี่เป็นความลับ คุณขับรถไปก่อน “หยางเฟินพูดอย่างลึกลับ

หลินหยางได้ยินเช่นนี้รู้สึกปวดหัว ผู้หญิงพวกนี้ วันๆเอาแต่ทำเรื่องลับๆพวกนี้ ไม่รู้ว่าในหัวของพวกหล่อนใส่อะไรไว้

แต่ว่าหลินหยางก็ไม่ได้ปฏิเสธคำขอของหยางเฟิน ขับรถไปทางถนนสะพาน ที่นี่ยังเป็นพื้นที่ที่ยังไม่ได้รับการบุกเบิก พื้นที่ค่อนข้างห่างไกลจากตัวเมือง หลินหยางขับไปยี่สิบนาที ข้างทางก็ไม่มีคนแล้ว

“จอดรถ!” หยางเฟินเรียก

“ทำม?”หลินหยางจอดรถเสร็จแล้วถาม

“คุณมานั่งข้างหลัง ให้เสี่ยวเยว่ไปขับ “น้ำเสียงของหยางเฟินมีความเขินอาย แต่ก็ยังคงพูดด้วยความยึดมั่น

หลินหยางเต็มไปด้วยความสงสัย ผู้หญิงสองคนนี้ตกลงจะทำอะไรของพวกเธอกันนะ

รอให้หลินหยางนั่งมาด้านหลัง จางเยว่ค่อยๆสตาร์ทรถ รถขับไปไม่กี่นาที ไม่รอให้หลินห ยางถามว่าพวกเธอจะทำอะไร มือของหยางเฟินก็ลูบไปที่ตัวของหลินหยาง

มือที่เล็กๆข้ามผ่านหน้าอกของหลินหยาง จากนั้นตรงไปด้านล่าง ลูบไล่ไปตามขาของหลินหยาง

ข้างหน้ายังมีจางเยว่ขับรถอยู่เลย หยางเฟินกลับมาลูบตัวเองแบบนี้ ความรู้สึกสะใจแบบนี้ไม่เคยมีมาก่อน ทันใดนั้นหลินหยางก็ลุกขึ้นมาทันที เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้

ส่งสายตาไปที่จางเยว่ ให้หยางเฟินระวังหน่อย อย่าให้จางเยว่รู้ จากนั้นหยางเฟินหัวเราะออกมา

“ทำไม กลัวเธอเห็นเหรอ?คุณทำกับเธอมาเยอะขนาดนั้น พวกเราสองคนมาร่วมมือกันดีๆสักครั้งเป็นไง?”หยางเฟินหัวเราะ

“น้าเฟินคุณร้ายจริงๆ คุณนะแหละทำกับหลินหยางเยอะ ทั้งๆที่คุณก็มีสามีแล้ว ยังอ้างเรื่องป่วย ทุกวันมาทำกับหลินหยางสองสามที คุณดูคุณสินี่จึงจะเรียกว่าคุณสนุกกับหลินหยางไม่ใช่เหรอ?”จางเยว่ได้ยินเช่นนี้ ระเบิดออกมาทันที

หลินหยางได้ยินผู้หญิงสองคนพูดคุยกัน ในใจก็เริ่มเข้าใจแล้ว เห็นได้ชัดว่าตนเองมีเพศสัมพันธ์กับพวกเธอ พวกเขารู้ซึ่งกันและกันแล้ว เขาก็รู้สึกวางใจ กอดหยางเฟินไว้ มือจับไปที่ซาลาเปาของหยางเฟิน

สัมผัสมือที่ใหญ่ของหลินหยาง ยื่นเข้าไปที่เสื้อของตนเองด้วยความเชี่ยวชาญ ความรู้สึกสะใจที่แปลกใหม่ส่งมา หยางเฟินทนไม่ได้ที่จะร้องออกมา

“การทำของพวกคุณสองคนไม่น้อยเลยนะ ดูสิท่าทางเชี่ยวชาญ คนอื่นแค่ยื่นมือเข้าไป นางแรดบางคนก็ทนไม่ไหวแล้ว “จางเยว่ขับรถไว้ ในปากโจมตีหยางเฟินไม่หยุด

“ไปตายไป นางแรด เดี๋ยวถึงคิวคุณ ฉันเกรงว่าคุณจะทนไม่ได้ ไม่ๆ คุณดูพวกเราทำ ก็คงทนไม่ไหวแล้ว”

“ไปตายไป ฉันจะคอยดูว่าคุณจะร่านแค่ไหน”จางเยว่ตอบกลับด้วยความไม่พอใจ

หน้าต่างของรถเป็นกระจกดำที่ป้องการคนแอบมอง มองจากด้านนอกไม่สามารถเห็นด้านในได้ ทั้งสองคนเริ่มทำด้วยความวางใจ

หยางเฟินที่หัวใจรัญจวน ถอดเสื้อผ้าบนตัวของตนเองจนหมดด้วยความรวดเร็ว เผยกายที่สวยงาม