ตอนที่ 120 ซื้อบ้าน

ตอนที่ 120 ซื้อบ้าน

“คุณมันร้ายจริงๆ ทำร้ายเค้าจนเป็นแบบนี้ พรุ่งนี้จะให้เค้ากลับยังไง?”หญิงสาวกำหมัดน้อยๆออกมา ทุบตีที่ไหล่ของหลินหยาง

“ฮ่าๆ ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมนวดให้คุณสักพักก็หายแล้ว “หลินหยางเก็บเจินชี่ในร่างกายกลับเข้าสู่ตันเถียน จากนั้นนั่งตัวตรง

“นวดสักพักก็ดีขึ้น?คุณคิดว่าคุณเป็นหมอเทวดาเหรอ อีกอย่างหมอเทวดาก็ไม่สามารถรักษาปัญหาแบบนี้ “เฉิงหยิงมองบนใส่หลินหยาง

หลินหยางวางมือไว้ที่ท้องน้อยของหญิงสาว เอ่ยปากพูดว่า”ผมเป็นหมอแพทย์แผนจีน คุณพักผ่อนห้านาที เดี๋ยวผมนวดให้คุณหายแน่นอน”

พูดจบก็เริ่มขับเคลื่อนพลังมังกรและหงส์ในร่างกายออกมา เจินชี่เหมือนแม่น้ำไหลหลากเข้าไปในร่างกายของเฉิงหยิง

ภายใต้การรักษาของหลินหยาง เฉิงหยิงหลับตาลง ความรู้สึกสบายซัดมา พุ่งเข้าไปสู่หัวใจ

เป็นแบบนี้หลังจากเจ็ดนาทีผ่านไป หลินหยางหยุดมือลง ยิ้มแล้วถาม “ตอนนี้คุณรู้สึกเป็นยังไง?ยังปวดอีกไหม?”

ได้ยินแบบนี้เฉิงหยิงลองขยับขาดู สีหน้าเริ่มเปลี่ยน มองดูหลินหยางพูดด้วยความประหลาดใจ”หลินหยาง คุณเก่งจริงๆ ไม่ปวดแล้วจริงด้วย”

“ตอนนี้คุณเชื่อหรือยังว่าผมเป็นหมอเทวดา”หลินหยางนอนลงไปด้วยความรู้สึกได้ใจ สองมือคลำไปที่ซาลาเปาคู่นั้นของเฉิงหยิง

“หมอเทวดา?ฉันว่าคุณเคยผ่านผู้หญิงมาเยอะ จึงได้สรุปวิธีการรักษานี้ออกมามากกว่า”เฉิงหยิงจ้องมองหลินหยาง เหมือนมองเขาทะลุตั้งนานแล้ว

หลินหยางฟังแล้วไม่รู้จะพูดยังไง แต่ว่าเธอไม่เชื่อว่าตนเองเป็นเรื่องแพทย์แผนจีนก็ไม่เป็นไร หัวเราะแล้วพูด “ดึกแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าอีก”

เฉิงหลิงไม่ปฏิเสธ คว่ำไว้บนตัวหลินหยางแล้วหลับไป

สัมผัสถึงสาวงามได้หลับไปแล้ว หลินหยางก็หลับตาลง ฝึกฝนวิชามังกรและหงส์ในตัว

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินหยางตื่นแต่เช้า จัดเสื้อผ้าในร่างกายจนเสร็จ มองดูเฉิงหยิงที่ยังนอนอยู่บนเตียง ภูเขาคู่นั้นสูงและกลมโต ขาวน่ากิน หลินหยางที่ตอนเช้าจะมีอารมณ์ ตอนนี้ก็เริ่มขึ้นแล้ว

แต่ในร้าเกมให้เวลาถึงแค่หกโมงเช้าของวันที่สอง ตอนนี้ก็ตีห้ากว่าแล้ว ถ้าอยากทำอีก แน่นอนว่าไม่ทันแล้ว หลินหยางทำได้แค่เรียกเฉิงหยิงตื่น

เฉิงหยิงที่คิดว่าได้เหลือเวลาไม่มากแล้ว หลังจากใส่เสื้อเสร็จ มองดูหลินหยาง ใบหน้าแดงเล็กน้อย พูดเบาๆ “หลินหยาง ต่อไปถ้ามีเวลา ให้ติดต่อฉันมาบ่อยๆนะ”

มองดูเฉิงหยิงที่ดูเขินอาย ในใจหลินหยางรู้สึกกระตุก ยิ้มแล้วพูดเบาๆ”ได้”

ทั้งสองคนออกจากร้านเกมแล้วแยกทาง หลินหยางไม่รีบไปโรงแรม เพราะตอนนี้ยังเช้าอยู่ ผู้หญิงสองคนนั้นยังคงไม่ตื่น

ผู้หญิงสวยเพราะการนอนหลับพักผ่อน ใครจะไปรู้ว่าถ้าตนเองไปเรียกเธอสองคนตื่นตอนนี้ จะถูกพวกเธอโจมตีอย่างสาหัสหรือเปล่า

หาร้านอาหารเช้าได้ร้านหนึ่ง หลินหยางซื้อน้ำเต้าหู้มาหนึ่งแก้ว และเกี๊ยวทอด นั่งอยู่ตรงนั้นแล้วเริ่มกิน

อาหารเช้ากินไปครึ่งหนึ่ง มือถือของหลินหยางก็เริ่มสั่นแล้ว ดูแล้วเป็นจ้าวจินฟ่งโทรมา

“ฮาโหล หลินหยาง คุณอยู่ไหน?”เสียงของจ้าวจินฟ่งส่งมา ดูแล้วก็น่าจะตื่นมาพักหนึ่งแล้ว

“ผมกำลังกินข้าวเช้า ก็คือโรงแรมที่พวกคุณพักอยู่ ออกมาเลี้ยวซ้ายห้าสิบเมตรก็ถึงแล้ว”

“หา?คุณกินข้าวเช้าแล้วเหรอ?ทำไมไม่เรียกพวกเราละ?”จ้าวจินฟ่งพูดให้รู้ตนเองไม่พอใจ

หลินหยางฟังแล้วรู้สึกปวดหัว รีบอธิบายว่า “ผมจะไปรู้ได้ไงว่าพวกคุณตื่นแล้ว พวกคุณรีบมาเถอะ ผมสั่งอาหารเช้าไว้ให้”

ไม่นานทั้งสองคนก็เดินลงมา กินข้าวเช้ากับหลินหยางเสร็จ เวลาก็เกือบแปดโมงเช้าแล้ว

“เดี๋ยวพวกคุณจะไปทำอะไร ?”หวังเถียนเถียนถามด้วยความสงสัย

“จ้าวจินฟ่งจะมาเปิดร้านซักผ้าที่ข้างมอเรา เดียวพวกเราไปหาดูรอบๆมอ ว่ามีบ้านที่จะขายไหม”หลินหยางตอบ

“วาว?พี่จินฟ่ง พี่จะมาเปิดร้านซักผ้าข้างมอพวกเรา?งั้นต่อไปเรื่องเสื้อผ้า......อย่าลืมลดราคาให้น้องด้วยนะได้ไหม?”หวังเถียนเถียนคลคลีกับจ้าวจินฟ่งมาหนึ่งวัน ตอนนี้ก็เริ่มสนิทกันแล้ว

“พึ่งรู้จักพี่ก็จะเอาเปรียบพี่แล้วเหรอ?ได้ ใครให้พวกเราสองคนมาเจอกันละ ถึงเวลานั้นลดราคาให้น้องละกัน”จ้าวจินฟ่งพูด

จ้าวจินฟ่งเป็นคนฉลาด ในเมื่อหลินหยางไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่ตนเองเป็นคนออกเงินซื้อบ้าน คิดดูแล้วก็น่าจะเป็นเพราะว่าไม่อยากให้คนในมอรู้ ตนเองก็เป็นคนรับไว้อย่างเงียบๆละกันว่าบ้านนี้ตนเองเป็นคนออกเงินซื้อ

ยังไงหวังเถียนเถียนก็ไม่มีอะไรทำ งั้นก็ตามพวกเขาสองคนไปทีเดียวเลย เดินตรงไปทางมหาลัยแพทยศาสตร์

เนื่องจากเป็นเวลาเดินทางไปทำงาน รถบนถนนเยอะมาก วันนี้ไม่รู้ว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น รถติดไปตั้งยี่สิบนาที เมื่อหลินหยางพาผู้หญิงสองคนนี้มาถึงหน้ามอ ก็เกือบเก้าโมงเช้าแล้ว

หลังจากจอดรถเสร็จ สามคนถือโอกาสเข้าไปเดินเล่นในมหาลัยแพทยศาสตร์ ถึงแม้มอแพทยศาสตร์ไม่ได้อยู่ใจกลางเมืองของเมืองเจียงหลิน แต่ที่นี่ก็เป็นที่ที่รุ่งเรือง ผู้คนไม่น้อยเหมือนกัน

พวกหลินหยางเดินล้อมไปหนึ่งรอบก็ไม่เห็นมีบ้านที่จะขาย ขมวดคิ้ว