ตอนที่ 122 ฉันขอดูหน่อยว่าใช่ของปลอมหรือเปล่า

“แต่อะไร? ” หลิวชิงถามอย่างสงสัย “พูดตะกุกตะกักเหมือนผู้หญิงไปได้”

หลินหยางตัดสินใจ พูดออกไปอย่างตรงไปตรงมา “ตอนฝังเข็มจำเป็นต้องสัมผัสร่างกาย และเพื่อฝังเข็มได้อย่างถูกต้อง จำเป็นต้องถอดเสื้อผ้าทั้งหมด”

หลิวชิงได้ยินดังนั้นก็อึ้ง พูดขึ้นช้าๆ “ต้องถอดเสื้อผ้าหมดเลยเหรอ?”

“อืม นอกจากชั้นในเหลือไว้ได้ อย่างอื่นต้องถอดหมด” หลินหยางพูดขึ้น

คราวนี้หลิวชิงงงงวย เบนสายตาขึ้นมองสำรวจหลินหยาง ชายหนุ่มสูงใหญ่คนนี้ หน้าตาก็ไม่แย่ เท่นิดหน่อย ให้ความรู้สึกอ่อนโยน ตัวเองก็อายุสามสิบกว่าแล้ว เริ่มไม่อะไรกับเรื่องเซ็กส์แล้ว ลังเลสักพักหนึ่ง กัดฟันพูดขึ้น “งั้นก็ได้ เริ่มตอนนี้เลยไหม?”

“อืม ได้เลย” หลินหยางหายใจเข้าลึกๆ พูดขึ้น

ใบหน้าสวยกลมเล็กน้อยของหลิวชิงแดงก่ำเล็กน้อย มองหลินหยางหนึ่งครั้งด้วยแววตาเขินอาย ดูเหมือนจะมีความเสน่หาอย่างไม่มีสิ้นสุดด้วย

ฤดูร้อน หลิวชิงไม่ได้ใส่เสื้อผ้ามากนัก ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อออก กระต่ายขาวซุกซนสองตัวก็กระโจนออกมาทันที

หลังจากหลิวชิงถอดกางเกงขาสั้นด้านล่างออก เผยขาอมชมพูสวย หลิวชิงในตอนนี้ นอกจากเสื้อในและกางเกงในแล้วบนร่างกายก็ไม่มีอะไรเลย

“ต้องถอดเสื้อในด้วย” หลินหยางมองร่างกายของหลิวชิง อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

หลิวชิงดูแลผิวเป็นอย่างดี ผิวขาวเรียบเนียน แต่หุ่นไม่ได้สมบูรณ์แบบมากนัก แต่ก็ยังดึงดูดมีเสน่ห์ มีความเป็นผู้ใหญ่

“ฉันรู้ เจ้าเด็กบ้ากาม จงใจจะเอาเปรียบพี่สาวใช่ไหม?” หลิวชิงคร่ำครวญ สองมือปลดตะขอด้านหลัง ทันใดนั้นหน้าอกขาวโคลงเคลงก็กระโจนออกมา

ยอดอกสีม่วงโดดเด่นบนหน้าอกขาว เห็นสีแบบนี้แล้ว หลินหยางก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง คิดแล้วตรงนั้นของหลิวชิงก็น่าจะดำแล้วมั้ง

แม้ว่ายอดอกจะสีม่วงแล้ว แต่ก็ยังดึงดูดความสนใจของชายหนุ่มได้ หลินหยางแค่รู้สึกว่ากางเกงตัวเองตั้งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“ใช่ที่ไหนล่ะครับ ผู้รักษาก็เหมือนผู้ปกครอง ตอนนี้ในใจฉันไม่มีสิ่งรบกวนอะไรเลย” ได้ยินข้อสงสัยของหลิวชิง หลินหยางก็พูดอย่างจริงจัง

“งั้นเหรอ? ” หลิวชิงเอาสองมือปิดภูเขาใหญ่ของตัวเอง ปิดครึ่งหนึ่งอย่างกำกวม ยิ่งเพิ่มเสน่ห์

“จริงๆ ครับ” หลินหยางดวงตาเหยียดตรงนิดหน่อย ปากแห้งพูดขึ้น

“คิกๆ งั้นพี่สาวจะเชื่อนายสักครั้ง ตอนนี้ฝังเข็มให้ฉันสิ” ดวงตาหลิวชิงอดไม่ได้ที่จะมองระหว่างขาของหลินหยาง เมื่อเห็นโครงที่ยกขึ้น ก็อดใจเต้นไม่ได้

“ได้ งั้นพี่นอนลงบนเตียง” หลังจากหลินหยางให้หลิวชิงนอนราบลงไปแล้ว หยิบเข็มไม่กี่อันออกมาจากกล่องเข็มสีเงินในอ้อมแขน

“เดี๋ยวฉันจะฝังเข็มให้พี่ ไม่เจ็บ พี่ไม่ต้องกลัว” หลินหยางหายใจเข้าลึกๆ ทำให้ความกระสับกระส่ายในใจลดลง

“ไม่ต้องเป็นห่วง เมื่อก่อนเคยมีคนฝังเข็มให้ฉันแล้ว ฉันไม่กลัว”

ได้ยินดังนั้นหลินหยางก็วางใจ สามเข็มเงินเจาะลงไปบริเวณหัวใจหลิวชิงอย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยมือ ส่วนสำคัญในร่างกายถูหลินหยางฝังลงไปสามเข็ม

ทักษะการฝังเข็มที่คล่องแคล่วว่องไว ฝีมือดีและแม่นยำ ถ้ามีแพทย์จีนโบราณอยู่ที่นี่ด้วย ต้องคิดว่าหลินหยางเป็นปีศาจแน่ๆ ฝังเข็มได้ชำนาญมาก ต้องฝึกฝนนานเป็นทศวรรษ ไม่รู้จริงๆ ว่าหนุ่มคนนี้ทำได้อย่างไร

บนท้องเรียบเนียน หลังจากหลินหยางฝังสามเข็มลงไปแล้ว ในที่สุดหลินหยางก็หยุดฝังเข็ม

“แบบนี้คือเสร็จแล้ว? ” สามสิบหกเข็มเจาะลงไปในร่างกาย หลิวชิงไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ

“ยังเร็วไป” หลินหยางตอบ ยื่นมือออกมาเริ่มบิดเข็มเงิน มังกรและนกฟินิกซ์ในร่างกายโคจรรอบๆ อย่างต่อเนื่อง แผ่ลมปราณออกเล็กน้อย ไหลเข้าสู่ร่างกายหลิวชิงตามเข็มเงิน ควบคุมลมหายใจที่ไม่สมดุลในร่างกายเธอ

“ฉันรู้สึกร่างกายร้อนมากอ่ะ” หลิวชิงนอนหายใจหอบอยู่บนเตียงพูดขึ้น

“ร่างกายพี่มีอาหารเสริมมากเกินไป ฉันจะใช้การฝังเข็มขับไล่มันออกมาให้พี่ หลังจากฝังเข็มครั้งนี้ ฉันจะให้ยาบำรุงหยิน พี่แค่กินมันก็พอ พี่อดทนสักครู่ จะถึงจุดสุดท้ายแล้ว”

หลินหยางมองเข็มเงินที่บริเวณหัวใจ หลังจากบิดมันไม่กี่นาที สุดท้ายก็หยุดลง นั่งลงบนเตียง

การฝังเข็มครั้งนี้ ใช้ลมปราณของหลินหยางไปไม่น้อย

“เสร็จแล้ว ฉันจะสั่งยาให้พี่ พี่นอนห้ามขยับ ทิ้งเข็มไว้สองสามนาที” หลินหยางพูดพลางหยิบปากกาและกระดาษออกมา เขียนใบสั่งยา

“นายมองไปตรงไหนน่ะ? เมื่อกี้ยังมองไม่พอเหรอ? ” หลินหยางเขียนใบสั่งยาเสร็จ ดวงตาก็มองร่างกายหลิวชิงอยู่ตลอดเวลา คนถูกมองหน้าแดงก่ำ อ้าปากพูด

“ฉันแค่ตรวจดูว่าร่างกายพี่ไม่มีอะไรผิดปกติ” หลินหยางพูดอย่างจริงจัง

“ตาบ้า นายก็ตรวจไปสิ จะมามองตรงนี้ของฉันทำไมตลอดเวลา” หลิวชิงถามขึ้นอย่างไม่พอใจ

“ฮ่าๆ เห็นว่าสีด้านบนมันค่อนข้างเข้ม อยากถามว่าอยากรักษาไหม”

“รักษาเหรอ?” หลิวชิงจ้องมองพลางถามขึ้น

“ฉันผสมครีมกระวาน มันใช้เพื่อให้สีอ่อนลง ยอดอกพี่สีเข้มนิดหน่อย ใช้มาลองได้นะ ไม่มีผลข้างเคียงต่อร่างกาย” หลินหยางพูดอย่างสบายๆ

“นายว่าไงนะ? ครีมกระวาน? นี่นายผสมเองเหรอ? ” หลิวชิงเบิกตากว้างถามขึ้นทันที

“ใช่ครับ ทำไมเหรอ?” หลินหยางงุนงงนิดหน่อย “จริงสิ พี่รู้ได้ไง? ”

“ไป๋เซียนเฉ่า นายรู้จักไหม? สินค้าในมือเธอน่ะนายเป็นคนให้เธอเหรอ?” หลิวชิงจับมือหลินหยางพลางถามขึ้นอย่างตื่นเต้น