ตอนที่6 ไปด้านหลังดีกว่า

ตอนที่6 ไปด้านหลังดีกว่า

“หึหึ” เมื่อได้ยินคำตอบของหลินหยางดังนั้น เธอจึงอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ “เธอนี่เป็นเหมือนกระต่ายตัวน้อยจริงๆ โกหกตาใส บอกความจริงมาว่าเมื่อครู่เธอมองอะไรกันแน่?”

“คือ ผม...” หลินหยางรู้สึกลำบากในการจะเอ่ยปากบอกกับเธอ

“เธอมองหน้าอกของฉันใช่รึเปล่า?” จางชุ่ยฮัวใจกล้าเอ่ยถามเขาออกไป

หลินหยางพยักหน้ารับ อีกทั้งรู้สึกกลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก

“สวยไหม?” เธอเอ่ยถามอีก

“สวยครับ ทั้งขาวทั้งใหญ่” หลินหยางรีบตอบกลับไป

“ฮ่าๆ ปากเธอนี่หวานเสียจริง ฉันแก่ขนาดนี้แล้ว จะไปดูดีกว่าพวกสาวๆได้อย่างไรกัน ของพวกเขาทั้งกลมเป็นรูปทรง ดูดีกว่าของฉันเสียอีก” เธอเอ่ยอย่างตัดพ้อ

“ใครว่าแบบนั้นกัน หน้าอกของอาใหญ่กว่าของพวกสาวๆพวกนั้นเสียอีก ถ้าได้จับคงจะรู้สึกสบายมือเป็นแน่ แล้วอีกอย่างอายุสี่สิบก็ไม่ได้ถือว่าแก่เสียหน่อย ที่เจียงหลิงที่ผมเรียนอยู่ที่นั่น ผู้หญิงที่อายุหกสิบแล้วแต่ยังดูสาวอยู่ก็มีตั้งหลายคน ดูแล้วตอนนี้อายังสวยขนาดนี้ หากอายุหกสิบแล้วก็คงจะดูไม่แก่เหมือนกัน”

ปากของหลินหยางหวานราวกับน้ำผึ้งเช่นนั้น ทำเอาจางชุ่ยฮัวถึงกับทำตัวไม่ถูก

“หลินหยาง เธออยากจะลองจับเสียหน่อยไหมล่ะ?” ผู้หญิงอายุสามสิบนั้นราวกับหมาป่า อายุสี่สิบรายกับเสือ จางชุ่ยฮัวที่เพิ่งจะอายุครบสี่สิบปี ก็ยังคงมีความปรารถนาอยู่ เพียงแต่หัวหน้าหมู่บ้านอย่างสามีของเธอออายุสี่สิบกว่าแล้ว ปากหวานก้นเปรี้ยว ทำงานหนัก จึงทำให้ไม่ได้มีความน่าเกรงขามเหมือนเมื่อก่อน

เวลานั้นเมื่อเห็นร่างกายกำยำของหลินหยาง โครงร่างที่ทำให้เธอรู้สึกแทบจะทนไม่ไหวเช่นนั้น จึงเอ่ยหยอกล้อเขาขึ้น

หลินหยางไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ มือซ้ายเอื้อมไปจับสะโพกของจางชุ่ยฮัว ส่วนมือขวาก็ยื่นไปจับก้อนเนื้อนุ่มๆของเธอ

“ไปตรงด้านหลังเคาน์เตอร์ดีกว่า” จางชุ่ยฮัวเอ่ยบอกเขา ในร้านหากมีคนเข้ามาซื้อของ จะมองเห็นเขาทั้งสองคนได้อย่างง่ายดาย

ในหมู่บ้าน แม้ว่าจะมีคนที่สวมกระโปรง แต่ด้านในคนที่จะสวมใส่กางเกงชั้นในด้วยแล้วนั้นกลับมีน้อยมาก จางชุ่ยฮัวเองก็เป็นหนึ่งในนั้นที่ไม่ได้ใส่ มือของหลินหยางจึงถลกกระโปรงขึ้นมาแล้วสอดมือเข้าไปยังด้านใน แล้วลูบไล้พื้นที่อันอุดมสมบูรณ์นั่นของเธอ

หลินหยางขยับมือขึ้นลง ทำอยู่เช่นนั้นประมาณสองนาที นั่นก็ทำให้จางชุ่ยฮัวแทบจะทนต่อไปไม่ไหว จึงเปิดเสื้อของตัวเองออก เผยให้เห็นผิวขาวๆของเธอ