ตอนที่90 นวดที่บ้านพี่แล้วกัน

ตอนที่90 นวดที่บ้านพี่แล้วกัน

รอจนทั้งสองคนทำความสะอาดร่างกายตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น หลังจากที่สวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้ว นั่งลงบนเตียงซักพักหนึ่ง รอจนสีหน้ากลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้ว จึงเดินออกมาจากในห้อง

เดินมาถึงห้องรับแขกแล้วมองไปยังห้องนอนของเซี่ยหยวนหยวน กลับพบว่าประตูบานนั้นยังคงปิดสนิท ทั้งสองคนจึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ

“โชคดี ที่พวกเขายังไม่ได้ออกมากัน” จางเยว่วางมือลงบนหน้าอกของตัวเองพลางเอ่ยขึ้น

เปิดทีวีในห้องรับแขก แล้วหาละครดีๆดูซักเรื่องหนึ่ง ทั้งสองคนก็นั่งลงแล้วดูอยู่ด้วยกัน

“เสียงนั้นหยุดลงหลายนาทีแล้ว คงจะไม่มีอะไรแล้วสินะคะ” หยางเฟินเอาศีรษะแนบอยู่ตรงประตู ขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามขึ้น

“บ้าจริงๆ เธอโตขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงได้ไปสนใจเรื่องส่วนตัวของคนอื่นแบบนี้กัน ฉันเห็นเธอแบบนี้แล้วน่าตีจริงๆ” เซี่ยหยวนหยวนเอ่ยขึ้นอย่างเคืองๆ

“ฮ่าๆ เราออกไปกันเถอะค่ะ” หยางเฟินแลบลิ้นออกมาพลางเอ่ยขึ้น

และเมื่อตอนที่หยางเฟินและเซี่ยหยวนหยวนออกมาแล้วนั้น มองดูทั้งสองคนที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ตรงโซฟา สีหน้ามีความรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้างเล็กน้อย เซี่ยหยวนหยวนสูดลมหายใจเข้าแล้วทำเป็นนิ่งๆ พลางเอ่ยขึ้น : “ตั้งใจคุยกันมากไปหน่อย จนลืมเวลา ลืมเราสองคนไปแล้ว”

“ไม่เป็นไรค่ะ แม่ก็คุยกันไป พวกหนูก็คุยของพวกหนูกันแค่นั้นเอง” จางเยว่หัวเราะออกมา ดูจากน้ำเสียของมารดาตัวเองแล้ว คงจะยังไม่รู้เรื่องของตัวเธอกับหลินหยางทำกันไว้

สายตาของหยางเฟินนั้นกลับกำลังหัวเราะออกมาอย่างซุกซน นั่งลงตรงโซฟา มองไปยังจางเยว่พลางเอ่ยถาม : “พวกเธอคุยอะไรกันหรือ?”

“ไม่ต้องยุ่งเลย” จางเยว่มองบนใส่หยางเฟิน

ทั้งสี่คนคุยกันทีละประโยค บรรยากาศรอบๆนั้นดูแปลกไปเล็กน้อย

“ใช่แล้ว น้าเฟิน ก่อนหน้านี้น้าบอกว่าไปเสริมหน้าอกที่ในเมืองมาไม่ได้ผลไม่ใช่หรือคะ?” จางเยว่จู่ๆก็เอ่ยขึ้นมา

ได้ยินดังนั้นแล้วหยางเฟินรู้สึกแทบอยากจะอาเจียนออกมาเป็นเลือด รู้สึกเกลียดตัวเองที่ปากเร็วเกินไปหน่อย ที่เพิ่งจะเข้ามาในบ้านแต่ยังไม่ทันดูให้ดีเสียก่อนว่ามีคนอยู่หรือเปล่า แล้วเอ่ยพูดกับเซี่ยหยวนหยวนไปตามอำเภอใจแบบนั้น ถึงแม้ว่าจะรู้สึกอายขึ้นมา แต่หยางเฟินก็ยังคงโต้เถียงออกมาอย่างไม่พอใจ : “เห้ เด็กคนนี้พูดมั่วอะไรกัน เธอดูซิว่าของน้าเล็กเสียที่ไหนกันจะต้องไปเสริมอีกรึไง?”

“ใช่ๆ ไม่เล็กค่ะ ใหญ่อีกต่างหาก” จางเยว่กวาดตามองไปยังคลื่นนูนๆตรงนั้นของหยางเฟิน หน้าอกที่นูนๆออกมาด้านหน้านั้น นับว่าเป็นคลื่นที่เต็มไม้เต็มมือก็ว่าได้ : “ก็คือไปนวดปรับสรีระอย่างนั้นใช่ไหมคะ”

“ทำไม เธอเองก็อยากไปเหมือนกันหรือ? น้าจะเตือนไว้ให้นะ ว่าไม่มีประโยชน์เลย หลอกลวงทั้งนั้น” หยางเฟินเอ่ยขึ้นมาอย่างโมโห

“น้าเฟิน ฉันก็ไม่ได้จะหัวเราะเยาะน้าเสียหน่อย ฉันเพียงแค่จะแนะนำคนนึงให้เท่านั้นเอง เขานวดปรับสรีระช่วงทรวงอกได้ ไม่ต้องทำศัลยกรรมเลย ทั้งยังได้ผลดีด้วยนะ” จางเยว่เดินมานั่งข้างๆหยางเฟิน

“ไปเลย ไปเล่นตรงนั้นเลย น้าไม่เชื่ออีกแล้ว” หยางเฟินเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ

“น้า แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกันนะคะ ฉันได้ยินมาว่ามีคนนึงที่ไปนวดปรับสรีระกับเขา สัปดาห์นึงนวดทิ้งไว้แบบนั้นก็ดีขึ้นแล้ว” จางเยว่นั่งตรงโซฟา แล้วเอ่ยออกมาอย่างพอใจ

“อาทิตย์เดียวเองหรือ? เป็นวิธีการรักษาหน้าอกหย่อนคล้อย? ใช้นวดเอาทั้งหมดเลยหรือ? ถ้าหากเรื่องนี้เป็นเรื่องจริงล่ะก็ ต่อไปฉันจะเรียกเธอว่าน้าเลย” หยางเฟินมองบนใส่จางเยว่

“ใช่ๆ เสี่ยวเยว่พูดอะไรเหลวไหลน่าลูก มีนวดแบบนี้ที่ไหนกัน ลูกคิดว่าเป็นหวัดหรือไงกัน” เซี่ยหยนวหยวนมองไปยังลูกสาวของตัวเองพลางขมวดคิ้วเอ่ยถาม

“หนูจะโกหกทำไมคะ คนที่หนูแนะนำก็คือหลินหยางต่างหาก ถ้าไม่เชื่อก็ถามเขาดูสิคะ” จางเยว่รู้สึกน้อยใจ เมื่อเห็นว่าตัวเองเพียงคนเดียวนั้นพูดออกมาได้ไม่ชัดเจน สู้ให้เจ้าตัวบอกเองเลยดีกว่า

ถึงแม้ว่าในใจของหลินหยางนั้นจะรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะต้องฝืนใจพูดออกมา : “ได้ผลอยู่บ้างจริงๆครับ อีกอย่างน้าเฟินก่อนหน้านี้ที่ครึ่งเดือนก่อนไม่ได้ผล นั่นก็เป็นเพราะว่าพวกเขาไม่ได้นวดให้ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าต้องการแค่จะหาเงินเท่านั้นแหล่ะครับ”

“อะไรนะ เธอบอกว่าหมอที่ว่านี่ก็คือหลินหยางอย่างนั้นหรือ?” หยางเฟินเบิกตาโตมองไปยังหลินหยาง หลินหยางหน้าตาถือว่าไม่เลว มองดูแล้วเหมือนเป็นแสงจากดวงอาทิตย์ที่ดูเป็นคนที่ให้ความอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิได้คนหนึ่งเลย

“แน่นอนสิคะ เทคนิคทางการแพทย์ของหลินหยางสูงกว่าหมอในโรงพยาบาลหลายๆคนอีกนะคะ ทั้งยังมีคนไข้ของเขาที่เป็นคนบอกฉันเองว่าหน้าอกของเธอ เป็นเพราะหลินหยางที่เป็นคนนวดแก้ไขให้ดีขึ้นมาได้” จางเยว่เอ่ยออกมาอย่างมั่นใจ

“หลินหยาง ที่เสี่ยวเยว่พูดมาทั้งหมดจริงหรือเปล่า?” หยางเฟินเอ่ยถามหลินหยางด้วยแววตาที่มีความหวัง

“ครับ เป็นแบบนั้นจริงๆครับ แต่ก็ไม่แน่เสมอไปครับว่าทุกคนที่ผมนวดเพื่อปรับสรีระให้นั้นจะได้ผลทุกคน” หลินหยางเอ่ยพูดขึ้นเรียบๆ

“อาทิตย์นึงก็สามารถนวดเสร็จแล้วใช่ไหม?” หยางเฟินเอ่ยถาม

“ถ้าหากต้องการที่จะบรรลุถึงระดับที่ดีที่สุด ก็จะต้องนวดทุกวันวันละครึ่งชั่วโมงครับ ถ้าหากอย่างจะเร่งล่ะก็ นวดทุกวันวันละหนึ่งชั่วโมง เช้าเย็นครั้งละครึ่งชั่วโมง ต่อเนื่องกันเป็นเวลาครึ่งเดือนก็จะเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด” หลินหยางกวาดตามองไปยังหน้าอกของหยางเฟิน

หน้าอกของหยางเฟินนั้นใหญ่มาก ถ้าหากสภาพทั่วไปของหน้าอกไม่มีมาเสริมล่ะก็นับว่าเป็นทรวงอกที่เป็นคลื่นที่โหมซัดสาดได้เลยทีเดียว หรือบางทีอาจจะเป็นที่ชุดชั้นในของเธอนั้นดีก็ได้ หลินหยางเองก็ไม่สามารถมองออกได้ว่าเสียทรงอย่างไร ยังจะต้องเอาชุดชั้นในออกเสียก่อน ถึงจะสามารถเห็นสถานการณ์จริงได้

“เธอนวดให้คนอื่นครั้งละเท่าไหร่?” หยางเฟินรู้สึกร้อนๆที่หน้าของตัวเอง แต่เพื่อความงามของตัวเอง จึงยังคงต้องเอ่ยถามออกมาอีก

“เสี่ยวหยางเก็บค่าใช้จ่ายสูงมากเลยนะคะ ครั้งที่แล้วรักษาให้คนอื่น สามวันก็ห้าแสนแล้ว” จางเยว่เอ่ยพูดขึ้นอย่างหยอกล้อ

เมื่อได้ยินว่าสามวันห้าแสนนั้น ใบหน้าของหยางเฟินก็แสดงความตกใจออกมา แต่ก็ไม่ได้แสดงสายตาที่ดูโอเวอร์เกินจริงออกมา เธอมองไปยังหลินหยางพลางเอ่ยถามขึ้นอีก : “ถ้าอย่างนั้นหากเป็นการนวดหน้าอกเฉยๆล่ะ”

“หากจะทำให้เสร็จแล้วได้ผล ผมคิดราคาอยู่ที่สองหมื่นครับ ถ้าหากไม่ได้ผลผมจะไม่คิดเงินครับ” หลินหยางว่า : “อีกอย่างเวลานวด จะต้องมีการสัมผัสร่างกายด้วย ดังนั้นถ้าหากต้องการจะนวดกับผม จะต้องเตรียมตัวเตรียมใจกับเรื่องนี้ไว้ด้วยนะครับ”

เมื่อได้ยินว่าค่าใช้จ่ายเพียงแค่สองหมื่นนั้น สีหน้าของหยางเฟินก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้น เงินสองหมื่นสำหรับครอบครัวอย่างเธอแล้วนั้น ถือว่าไม่เท่าไหร่