ตอนที่89 นี่คือเสียงอะไร

ตอนที่89 นี่คือเสียงอะไร

“เอาล่ะๆ ทุกคนนั่งลงกันก่อนนะ” เซี่ยหยวนหยวนเอ่ยเรียกทุกคน แล้วรินน้ำชาให้กับหยางเฟิน

“คนนี้เป็น......” หยางเฟินมองไปที่หลินหยาง แล้วมองไปยังจางเยว่อีกครั้ง แล้วเอ่ยถามขึ้นด้วยรอยยิ้มคลุมเครือ : “แฟนของเสี่ยวเยว่หรือ?”

“ไม่ใช่ค่ะ นี่คือหลินหยาง ส่วนนี่คือหยางเฟิน ถึงแม้ว่าจะอายุมากกว่าฉันอยู่หลายปี แต่ฉันก็เรียกเขาว่าน้าเฟินล่ะ” จางเยว่เอ่ยแนะนำขึ้น

“สวัสดีครับน้าเฟิน ผมหลินหยางครับ” หลินหยางพยักหน้าแล้วเอ่ยทักทายขึ้น

“ไม่เลวเลยนี่ หน้าตาใช้ได้เลยนะ เธอกับเสี่ยวเยว่เป็นอะไรกันจ๊ะ?” เรื่องขี้เมาส์แบบนี้นับว่าเป็นเรื่องธรรมชาติของผู้หญิง เมื่อเห็นความสัมพันธ์ที่ดีเช่นนี้ของหลินหยางและจางเยว่ อีกทั้งก็ไม่เคยได้ยินพูดถึงหลินหยางอีกด้วยแล้ว หยางเฟินจึงรีบเอ่ยถามขึ้นมาโดยทันที

“ก่อนหน้าที่ไม่ใช่ว่าเสี่ยวเยว่เกือบจะตายในหน้าที่แล้วไม่ใช่หรือ แล้วเสี่ยวหยางก็ช่วยชีวิตเอาไว้ คนนี้แหล่ะที่ช่วยรักษาเสี่ยวเยว่จนหายดีแล้ว ตอนนี้ก็เลยพากลับมาส่งที่บ้านน่ะ” เซี่ยหยวนหยวนอธิบายขึ้นอยู่ข้างๆ

“มีฮีโร่มาช่วยนี่เอง ฉันดูแล้วเด็กคนนี้ไม่เลวเลยนะ เสี่ยวหยางใช่ไหม เธอดูสิเสี่ยวเยว่เองก็เป็นคนดีนะ ถ้าไม่อย่างนั้นฉันว่าพวกเธอสองคน.......” จางเยว่หัวเราะออกมา ทันใดนั้นเองจางเยว่ที่ถูกพูดถึงก็รู้สึกเกรงใจขึ้นมา

“น้าเฟิน ก่อนหน้านี้น้าบอกว่าไปทำอะไรในเมืองมานะคะ? ฉันได้ยินไม่ชัดเลย”

ได้ยินที่จางเยว่พูดแล้วนั้น หยางเฟินก็หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย แล้วมองบนใส่จางเยว่พลางเอ่ยขึ้น : “ทำไม น้าช่วยเธอพูดไม่ดีใจหรือ นี่ยังจะกล้ามาล้อน้าอีก”

“เสี่ยวเยว่ อย่าเสียมารยาทลูก นี่น้าของลูกนะ” เซี่ยหยวนหยวนเอ่ยพูดกับลูกสาวตัวเองขึ้นมา

“ไม่ใช่เพราะหนูเป็นห่วงน้าเฟินหรอกหรือคะ” จางเยว่พึมพำออกมาอย่างไม่พอใจ

“เอาล่ะๆ ลูกสองคนนั่งคุยกันในห้องรับแขกไปก่อน หยางเฟิน มาที่ห้องฉันมา” เซี่ยหยวนหยวนเอ่ยเรียกหยางเฟิน

เดิมทีหยางเฟินที่อยากจะปรึกษากับเซี่ยหยวนหยวนว่าจะต้องดูแลตัวเองอย่างไรนั้น เมื่อได้ยินดังนั้นแล้วจึงรีบเดินออกไปกับเซี่ยหยวนหยวน

สายตาหยาดเยิ้มนั่นมองมายังหลินหยาง จางเยว่จึงดึงมือหลินหยางเดินไปยังห้องนอนของตัวเอง แล้วนั่งลงบนเตียงนุ่มอีกครั้งหนึ่ง จางเยว่หัวเราะพลางเอ่ยถามขึ้น : “เมื่อกี้เธอมีปฏิกิริยาตอบกลับไปเร็วมากเลยนะ อีกนิดเดียวก็มีพิรุธออกมาแล้ว เมื่อกี้ที่เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้ว แต่ทำไมเอากลับเข้าไปล่ะ?”

“ซอฟต์แวร์ของเกมหั่นผลไม้ ผมเพิ่งจะนึกออกว่าวันนั้นมือถือมีการตั้งค่ากลับตามเดิมก็เลยทำให้เกมนั้นหายไปแล้วน่ะครับ” หลินหยางเลี่ยงไม่ได้ที่จะหัวเราะแบบฝืนๆออกมา

ได้ยินดังนั้นแล้วจางเยว่จึงกรอกตามองบน แล้วจิ้มลงบนหน้าผากของเขา พลางเอ่ยขึ้นเบาๆ : “ยังดีนะที่ไม่ถูกจับได้ ให้รางวัลเธอทีนึง”

ว่าแล้วริมฝีปากแดงก็พุ่งตรงเข้าไปประกบกับปากของหลินหยางในทันที หลินหยางเองก็ตอบรับจางเยว่อย่างร้อนแรงไม่แพ้กัน และไม่นานที่ทั้งสองคนก็กอดกัน มือใหญ่ของหลินหยางเองก็เริ่มอยู่ไม่สุข ลูบคลำไม่หยุดบนเรือนร่างของจางเยว่

และเพียงแค่ชั่วเวลาเดียวเท่านั้นเสื้อผ้าของจางเยว่ก็ถูกหลินหยางถอดออกจนหมด และลำตัวที่งดงามก็ปรากฏออกมา มองดูผิวพรรณที่เงางามเช่นนี้ คลื่นที่นูนออกมาตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น หลินหยางอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลง ไฟชั่วร้ายที่ไม่ได้ระบายออกมาก่อนหน้านี้ ตอนนี้เริ่มครุขึ้นมาอีกครั้ง

“อือ---” ในที่สุดจางเยว่ก็เก็บอารมณ์ไว้ไม่ไหว ปากจึงส่งเสียงเย้ายวนขึ้นมา หลินหยางเองก็ทนไม่ไหวแล้วเช่นกัน พลิกตัวของจางเยว่ให้มาอยู่ใต้ร่างของเขา แล้วเริ่มดำเนินกิจกรรมก่อนหน้านี้ต่อ

แต่เสียงร้องอันยั่วยวนนี้ของจางเยว่ก็ดังออกมาเป็นระลอกอยู่ภายในห้อง

ในใจของทั้งสองคนนั้นต่างก็พากันคาดเดาว่าหยางเฟินและแม่ของจางเยว่จะคุยกันนาน ดังนั้นจึงปลดปล่อยออกมาทั้งหมด รับรู้ถึงความรู้สึกเต็มอิ่มนี้ จนจางเยว่เองก็ลืมตัวไปว่าตัวเองกำลังร้องออกมาอยู่

“พี่หยวน ผิวของพี่ดูแลอย่างไรกันคะ น่าอิจฉาจริงๆ ถ้าไม่ได้เป็นเพื่อนบ้านกับพี่มานานขนาดนี้ ฉันต้องคิดว่าพี่อายุสามสิบกว่าแน่ๆ” หยางเฟินมองอย่างรู้สึกอิจฉาผิวพรรณของเซี่ยหยวนหยวน

ได้ยินหยางเฟินพูดความในใจออกมาเช่นนั้นแล้ว เซี่ยหยวนหยวนจึงหัวเราะออกมา : “มีวิธีดูแลอะไรที่ไหนกันล่ะ ไปสถานบันเสริมความงามเดือนละครั้ง ถ้าเดือนไหนมีปัจจัยอะไรขึ้นมาล่ะก็ ก็ค่อยแช่ด้วยน้ำนม.....”

ตั้งใจฟังที่เซี่ยหยวนหยวนพูดออกมา แล้วจึงเอ่ยถามขึ้น : “พี่หยวน แล้วหน้าอกของพี่ทำไมถึงได้ดูเต่งตึงแบบนี้? น่าอิจฉาจริงๆ ตอนนี้สามีฉันดูจะไม่ให้ความสนใจอะไรกับร่างกายของฉันเลยเสียด้วยซ้ำ”

“มีวิธีดีๆที่ไหนกัน ปกติแล้วฉันเองก็ทำตามแพทย์แผนจีนนี่แหล่ะที่บีบนวดด้วยตัวเอง อีกอย่างคงเป็นเพราะเสื้อชั้นในของฉันที่ค่อนข้างรัดหน้าอกด้วย จริงๆแล้วก็หย่อนลงไปบ้างเหมือนกัน” ต่อให้วิธีการบำรุงรักษาดีขนาดไหน หลีกหนีเวลาที่ผ่านไปกับเรื่องอายุที่มากขึ้นไม่ได้หรอก เซี่ยหยวนหยวนเองก็ถอนหายใจออกมาด้วยเช่นกัน

“พี่นวดอย่างไรคะ? วันนี้ฉันโมโหมากจริงๆนะ สถานบันเสริมความงามที่นั่นแย่มากจริงๆ ต่อไปจะไม่ไปที่นั่นอีกแล้ว”

“เจ้าตัวเขาไม่อยากจะให้เธอร่วมรักด้วยเธอก็ยังต้องการ ให้คนอื่นจับจุดอ่อนของตัวเองได้แล้วสิ”

“ใครจะทนได้กัน? แล้วอีกอย่างการร่วมรักก็ไม่เห็นจะเกี่ยวเรื่องที่ฉันจะเสริมหน้าอกเลย สถาบันเสริมความงามนั่นไม่มีเทคนิคอะไรต่างหาก พี่หยวน พี่ได้ยินเสียงอะไรรึเปล่า?” ภายในห้องที่กำลังปรึกษาเรื่องการดูแลตัวเองกับเซี่ยหยวนหยวนอยู่นั้น จู่ๆก็เงี่ยหูฟัง แล้วเอ่ยพูดขึ้นเบาๆ

“เสียงอะไรกัน?” เซี่ยหยวนหยวนขมวดคิ้วพลางเอ่ยถามขึ้น

ประตูห้องนอนของพวกเธอนั้นไม่ได้ปิดสนิท หลังจากที่หยางเฟินเปิดประตูออกมาฟังแล้วนั้น เสียงบางๆนั้นดังออกมาจากห้องของจางเยว่

ทั้งสองคนสบตา ในใจก็รู้สึกกังวลว่าจางเยว่จะเป็นอะไรหรือเปล่า แล้วจู่ๆใบหน้าของเซี่ยหยวนหยวนก็แดงขึ้นมา ก่อนหน้านี้ที่เห็นลูกสาวออกมาจากห้องกับหลินหยาง ก็รู้สึกได้ว่าลูกสาวตัวเองนั้นดูผิดปกติไป ราวกับว่าสูญเสียความพึงพอใจบางอย่างไป ตอนนั้นตัวเธอเองก็ยังไม่เชื่อว่าเขาสองคนจะมีอะไรกันจริง แต่ตอนนี้ที่จู่ๆก็ได้ยินเสียงที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องนี้ เธอก็สามารถยืนยันความคิดเดิมของตัวเองได้แล้ว

หยางเฟินยังไม่ได้รับรู้ถึงสถานการณ์ภายใน แล้วจึงย่องเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าก็แดงขึ้นมาทันที เธอหันกลับมามองเซี่ยหยวนหยวน กลับพบว่าคนข้างหลังแก้มทั้งสองข้องของเธอนั้นกลายเป็นสีแดงไปเรียบร้อยแล้ว

ใบหน้าแดงนั้นปรากฏรอยยิ้มแห่งการหยอกล้อขึ้น หยางเฟินทำมือเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าพวกเขากำลังร่วมรักกันอยู่ เซี่ยหยางหยางจึงมองบนใส่เธอไป

อยากจะดึงหยางเฟินกลับห้อง แต่หยางเฟินกลับดูเหมือนไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก ดึงมือของเซี่ยหยวนหยวนไว้ แล้วกระซิบเบาๆที่หูของเธอ : “รีบร้อนทำไมกันคะ? พวกเราอยู่ฟังกันซักหน่อยสิ”

“เธอโรคจิตหรือ!” เซี่ยหยวนหยวนกล่าวขึ้นอย่างหน้าแดง