บทที่ 1,313 หินสองก้อน

ฉินซูโหรวรอวันนี้มานานเหลือเกิน!

เมื่อเห็นว่าเว่ยเชียนชิวใกล้จะพ่ายแพ้แล้ว การรุกของฉินซูโหรวก็รุนแรงยิ่งขึ้น ทำให้เว่ยเชียนชิวต้องล่าถอยอย่างต่อเนื่อง

หลังจากล่าถอย เว่ยเชียนชิวก็ยังไม่ลืมที่จะระวังเซียวเฉวียน

บ้าเอ๊ย!

ถ้าเด็กเหลือขอตัวน้อยอย่างเซียวเฉวียนไม่ปรากฏตัวที่นี่ ถ้าเว่ยเชียนชิวไม่ได้ถูกฉินซูโหรวแทงแขน เว่ยเชียนชิวจะถูกหญิงนามฉินซูโหรวทุบตีเช่นนี้ได้หรือ?

ตลกเกินไปแล้ว!

เมื่อเห็นว่าเซียวเฉวียนเฝ้าดูการต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองด้วยสีหน้าหมองคล้ำ ยิ่งกว่านั้น ดวงตาส่วนใหญ่ของเซียวเฉวียนก็จ้องไปที่ฉินซูโหรวราวกับว่าเขากลัวว่าฉินซูโหรวจะได้รับบาดเจ็บ

เขาจึงใช้โอกาสนี้เพื่อพลิกกลับสถานการณ์ เว่ยเชียนชิวใช้พลังภายในอย่างเงียบๆ เข็มพิษหลายเล่มลอยออกจากแขนเสื้อพร้อมเสียงดัง “หวือ!” ก่อนจะทิ่มแทงฉินซูโหรวอย่างพร้อมเพรียงกัน

ฉินซูโหรวไม่คาดคิด ชั่วขณะนั้นนางไม่ได้ระมัดระวังเลย เมื่อถึงคราวที่นางตอบสนอง เข็มพิษก็เข้ามาหานางแล้ว และมันสายเกินไปที่จะหลบหลีก

นางถือกระบี่ชีวันไว้ข้างหน้าโดยสัญชาตญาณ เพื่อต้านทานการโจมตีของเข็มพิษ

ไม่ช้าก็เร็ว ในยามที่เข็มพิษกำลังจะฟาดกระบี่ชีวัน เซียวเฉวียนก็ได้รวมพลังภายในเพื่อโจมตีเข็มพิษ

เข็มพิษไม่ได้ลอยไปไกลนัก ก่อนที่พวกมันจะร่วงลงกับพื้น

ในความเป็นจริง เซียวเฉวียนใช้พลังภายในโดยไม่ได้ตั้งใจ เขาตั้งใจจะโจมตีเว่ยเชียนชิวด้วยเข็มพิษ

เข็มพิษลอยกลับไป แต่มันไม่ได้ทิ่มเว่ยเชียนชิวและตกลงในครึ่งทาง

บางทีนี่อาจเป็นพระประสงค์ของสวรรค์

ประสงค์ของสวรรค์ช่วยปกป้องไม่ให้เซียวเฉวียนฆ่าเว่ยเชียนชิวด้วยตัวเอง

ท้ายที่สุด ด้วยความแข็งแกร่งภายในของเซียวเฉวียน เมื่อเข็มพิษเหล่านั้นโดนเว่ยเชียนชิว เว่ยเชียนชิวจะต้องตายอย่างแน่นอน!

บ้าเอ๊ย! แม้แต่คนอย่างเว่ยเชียนชิวที่ทำสิ่งชั่วร้ายมากมายก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ถูกเซียวเฉวียนสังหาร มีอานิสงส์เช่นนี้ด้วยหรือ?

สวรรค์ยังมีความยุติธรรมอยู่ไหม?

ทว่าแม้ว่าเข็มพิษจะตกลง แต่ฉินซูโหรวก็ยังคงสามารถหลบหนีภัยพิบัติได้

ฉินซูโหรวด่าเว่ยเชียนชิวด้วยความโกรธ “น่ารังเกียจยิ่ง!”

เจียนกั๋วผู้สง่างามต่อสู้กับสตรี ถึงกับใช้อาวุธลับ โดยไม่กลัวที่จะทำให้ใครหัวเราะเยาะหากข่าวแพร่ออกไป!

ในสายตาฉินซูโหรว ทุกอย่างควรทำอย่างเปิดเผย

แต่เว่ยเชียนชิวไม่คิดเช่นนั้น

เว่ยเชียนชิวรู้สึกว่าตราบใดที่เขายังมีชีวิตอยู่ ก็ยังมีที่ว่างให้ควบคุมได้ในทุกสิ่ง

ตราบใดที่เขาแข็งแกร่งเพียงพอ มันก็สายเกินไปที่ทุกคนจะประจบประแจงเขา เช่นนั้นแล้วใครจะกล้าหัวเราะเยาะเขา?

ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย ตราบใดที่เว่ยเชียนชิวยังมีชีวิตอยู่ ตราบใดที่เขาแข็งแกร่งพอที่จะข่มขู่ทุกคน ไม่ว่าเขาจะไร้สาระหรือไร้ยางอายเพียงใด ผู้คนก็จะเงียบไป และไม่กล้าหัวเราะเยาะเขาแม้แต่น้อย

หลังจากที่เขาสังหารฉินซูโหรว และเซียวเฉวียน ซึ่งเป็นศัตรูที่ทรงพลังที่สุด ก็จะไม่มีใครในต้าเว่ยที่สามารถหยุดยั้งเขาได้ และจะไม่มีใครกล้าดูหมิ่นเขาอีก

เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะยังคงเป็นเว่ยเชียนชิวผู้วางกลยุทธ์ มีอำนาจ และทรงพลังเช่นเดิม ทั้งต้าเว่ยลงไปจนถึงประชาชนทั่วไป จนถึงจักรพรรดิและบุตรจะต้องพึ่งพาเว่ยเชียนชิวเพื่อดำเนินชีวิต!

เว่ยเชียนชิวใช้ประโยชน์จากคำสาปแช่งของฉินซูโหรว รวบรวมพลังภายในและพยายามทำซ้ำกลอุบายเดิม

เซียวเฉวียนเห็นการเคลื่อนไหวนี้ และเตือนฉินซูโหรว “ท่านหญิง ระวังด้วย!”

ฉินซูโหรวที่เกือบโดนโจมตีย่อมระวังเว่ยเชียนชิวไว้ก่อนแล้ว นางจึงหลบไปด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงเข็มพิษของเว่ยเชียนชิว

แต่มันง่ายที่จะซ่อนจากปืนที่เปิดเผย ทว่ายากที่จะป้องกันลูกธนูที่ซ่อนอยู่

เป็นไปได้ที่จะซ่อนครั้งหนึ่งหรือสองครั้ง แต่เป็นการยากที่จะซ่อนครั้งที่สามหรือสี่