ตอนที่ 1.42
บทที่ 1,671 ท้อแท้อย่างยิ่ง
October 21, 2026
แม่ทัพมองใกล้ๆ และเห็นว่าดาบที่อยู่ตรงหน้าเหมือนดั่งข่าวลือจริงๆ มันมีแสงเย็นที่ส่องประกายระยิบระยับ ทั้งยังเฉียบคมมาก
ไม่ต้องพูดถึงว่าจะแข็งแกร่งหรือไม่ รูปลักษณ์ของดาบนี้ก็เหมือนกับภาพวาดที่น่าตกตะลึงที่คนทั่วไปได้เห็นทุกประการ
เมื่อดูที่ใบดาบแล้วจะเห็นร่องรอยแห่งวันเวลาอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเห็นได้ว่ามีการใช้บ่อยเพียงใด
ชายตรงหน้าเขาคือเหมิงเอ้าอย่างไม่ต้องสงสัย
แม่ทัพกล่าวอย่างสุภาพว่า “ท่านเหมิงโปรดมาทางนี้เถิด”
การเรียกว่าท่านเหมิงเช่นนี้ ทำให้เหมิงเอ้ารู้สึกตื่นเต้นมาก เขาไม่เคยคิดว่าจะถูกเรียกแบบนั้น มันฟังดูน่าอึดอัดใจจริงๆเข้าใจหรือไม่?
ทำไมคนผู้นี้ถึงไม่ฟัง?
บอกแล้วว่าอย่าให้เรียก ‘ท่านเหมิง ท่านเหมิง’ แต่ยังเรียกอีก
เหมิงเอ้ารั้งตัวเองและเอ่ยแก้อีกครั้ง “ท่านแม่ทัพ โปรดเรียกข้าว่าเหมิงเอ้าเถอะ”
แม่ทัพยิ้มและพูดว่า “ท่านเหมิงถ่อมตัวมาก ท่านเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงรองจากท่านเซียว ไม่ดีหรือที่เรียกท่านด้วยนำหน้าชื่อเช่นนี้?”
ความหมายก็คือข้าแค่อยากเรียกท่านว่าท่านเหมิง
ช่างดื้ออะไรเพียงนี้!
เหมิงเอ้าจะพูดอะไรได้อีก?
เขาจำต้องปล่อยให้แม่ทัพเรียกตนตามใจชอบ
ในที่สุดตอนนี้เหมิงเอ้าก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเซียวเฉวียนถึงทำอะไรไม่ถูกเมื่อเขาเผชิญหน้ากับเหมิงเอ้าและคนอื่นๆ คราแรก
ภายใต้คำแนะนำที่กระตือรือร้นของแม่ทัพ เหมิงเอ้าจึงได้มายังจวนแม่ทัพด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย
จวนแม่ทัพนั้นเรียบง่ายมาก แทบจะไม่มีเครื่องเรือนเลย มีเพียงโต๊ะและเก้าอี้บางตัวที่แสดงสัญญาณของกาลเวลา
ความหนาวเย็นในพื้นที่ชายแดนยังเป็นเรื่องยากสำหรับผู้ที่ประจำการอยู่ที่ชายแดนมานานหลายปี
เหมิงเอ้ามีบุคลิกที่ไร้กังวล เขาไม่แสดงความยับยั้งชั่งใจเลย แม่ทัพกล่าวว่า “ท่านเหมิง เชิญนั่งก่อน”
จากนั้นก่อนที่เสียงพูดจะจางหาย เหมิงเอ้าก็หาที่นั่งแล้วนั่งลงแล้ว
เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง ดังนั้นเหมิงเอ้าจึงหยุดพูดอ้อมค้อม เขาตัดคำพูดที่สุภาพออกไปและตรงเข้าประเด็นทันที “ท่านแม่ทัพ ข้ามาที่นี่ตามคำสั่งของนายท่านของข้า”
“ตามข้อมูลที่เชื่อถือได้ ซินเจียงกำลังวางแผนที่จะโจมตีต้าเว่ยจากที่นี่ภายในสองวัน นายท่านจึงขอให้ท่านเตรียมตัวไว้ก่อน จากนั้นนายท่านจะส่งชุดอาวุธขั้นสูงให้ท่านเพื่อช่วยท่านพิชิตกองทัพซินเจียง”
เหมิงเอ้าเรียนรู้คำว่า ‘ขั้นสูง’ มาจากเซียวเฉวียน
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ แม่ทัพก็อดไม่ได้ที่จะแปลกใจว่า “ซินเจียงตั้งใจจะโจมตีต้าเว่ยจริงหรือ?”
แล้วข่าวลือที่แพร่สะพัดถึงค่ายทหารสมัยนี้จริงไหม?
ไม่น่าแปลกใจที่สายลับรายงานว่ามีการเปลี่ยนแปลงกองทัพในซินเจียง ปรากฏว่าพวกเขามีแผนนี้
ดียิ่ง!
หากซินเจียงกล้าโจมตีต้าเว่ย ทหารที่เฝ้าประตูน้ำมังกรจะทำให้พวกเขารู้ว่าการประเมินความสามารถของตนสูงเกินไปหมายความว่าอย่างไร!
แคว้นเล็กๆ อย่างซินเจียงกล้าเผชิญหน้ากับต้าเว่ยได้อย่างไร?
แม่ทัพตบหน้าอกแล้วพูดว่า “ท่านเหมิงโปรดวางใจ ข้าจะสั่งให้ทุกคนเตรียมพร้อมและรอให้ท่านเซียวมา...”
“...เดี๋ยวก่อน ท่านหมายถึงท่านเซียวกำลังจะมาหรือ?”
การสนองตอบนี้ค่อนข้างเชื่องช้าไปสักหน่อย
“......” เหมิงเอ้าพูดไม่ออก
เมื่อเขาไม่ได้รับคำตอบจากเหมิงเอ้า แม่ทัพก็มองเหมิงเอ้าอีกครั้งด้วยดวงตาเป็นประกายและถามว่า “จริงหรือ? ท่านเซียวกำลังมาจริงหรือ?”
เหมิงเอ้าพยักหน้าและพูดว่า “จริง ไม่แน่ว่าท่านอาจจะมาถึงในเร็วๆ นี้”
ท้ายที่สุดแล้วเซียวเฉวียนมีความสามารถในการเคลื่อนย้าย
ไม่ว่าระยะทางจะไกลแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา
แม่ทัพที่ได้รับการตอบกลับในเชิงบวกยิ้มกว้างจนมองไม่เห็นตา “ดี นี่เยี่ยมมาก!”
เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ยิ้มแย้มแจ่มใสบนใบหน้าของแม่ทัพ เหมิงเอ้าก็สับสนอยู่ครู่หนึ่ง “แม่ทัพไม่ได้มุ่งความสนใจไปที่เรื่องสงครามในอีกสองวันหรอกหรือ?”
เขาไม่ควรกังวลเกี่ยวกับสงครามในอีกสองวันไม่ใช่หรือ?
แต่ตอนนี้เขาดูมีความสุขและมุ่งความสนใจไปที่การมาของเซียวเฉวียน
มันไม่เหมาะสมมากไม่ใช่หรือ?
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แม่ทัพก็ยิ้มและพูดว่า “ไม่สำคัญหรอก ท่านเหมิงไม่ได้บอกว่าท่านเซียวกำลังมาหรือ?”
“เมื่อมีท่านเซียวอยู่ที่นี่ ย่อมไม่มีการต่อสู้ใดที่ไม่สามารถเอาชนะได้?”
“ฮ่าๆๆ!”
ในเวลานี้เหมิงเอ้าก็ตระหนักว่าแม่ทัพคนนี้เป็นแฟนตัวยงของเซียวเฉวียนเช่นเดียวกับเขา!