บทที่ 1178 พระทัยฮ่องเต้

ไม่ว่าฮ่องเต้จะรู้เกี่ยวกับพิธีบังสุกุลที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้หรือไม่ เซียวเฉวียนก็รู้สึกว่าเขาควรแจ้งให้ฮ่องเต้ทราบเป็นการส่วนตัว

เพื่อป้องกันไม่ให้ฮ่องเต้ไม่พอพระทัยกับการตัดสินใจที่ไม่ได้รับอนุญาตของเซียวเฉวียน ความไม่พอใจระหว่างฮ่องเต้และเหล่าขุนนาง เซียวเฉวียนจึงอ้างหญิงชราออกมาเพื่อเป็นโล่

หญิงชราเป็นอาจารย์บังสุกุลที่ฮ่องเต้รับเชิญเป็นการส่วนตัว นอกจากนี้ เขายังให้อำนาจแก่หญิงชราในการตัดสินใจเกี่ยวกับพิธีบังสุกุล เรื่องนี้ยกหญิงชรามาเป็นโล่ ซึ่งไม่มีใครเหมาะสมไปกว่านี้แล้ว

จริงๆ แล้วหญิงชราก็เป็นผู้เสนอวันที่เองด้วย

ในขณะนั้น หญิงชราเลือกสองวัน หนึ่งคือพรุ่งนี้ และอีกสิบวันต่อมา

วิญญาณห้าหมื่นดวงของกองทัพตระกูลเซียวเร่ร่อนอยู่ข้างนอกมานานเกินไปแล้ว แน่นอนว่า ยิ่งพวกเขาสามารถพักผ่อนได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น

เซียวเฉวียนจึงเลือกพรุ่งนี้

ฮ่องเต้ได้ยินดังนั้นก็พูดว่า: "ได้ ข้าเข้าใจแล้ว"

"พรุ่งนี้ต้องลำบากท่านราชครูและหญิงชราแล้ว" ฮ่องเต้ตรัสอย่างสุภาพ

"ฝ่าบาทไม่ต้องกังวล มีข้าน้อยอยู่ จะไม่มีอะไรผิดพลาด" เซียวเฉวียนกล่าวอย่างสงบ

ถ้าพรุ่งนี้จางจิ่นสงบเจียมตัว ทุกคนจะมีความสุข หากจางจิ่นร้อนรน เขาก็ไม่รู้สึกกลัว

เซียวเฉวียนไม่เคยกลัวเว่ยเชียนชิว ฆาตกรชื่อดังในต้าเว่ย และทำไมเขาถึงต้องกลัวจางจิ่นด้วย?

"ข้าได้ยินมาว่า พิธีบังสุกุลจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ และเกิดความวุ่นวายขึ้นในเมืองหลวง" ฮ่องเต้เหลือบมองที่เซียวเฉวียนอย่างครุ่นคิด และพูดต่อ "ข้าได้ยินมาว่ามีคนจำนวนมากไปสร้างปัญหาที่จวนจาง นี่เป็นท่านราชครูส่งไปหรือไม่?”

"ฝ่าบาททรงฉลาดหละกแหลมนัก" เซียวเฉวียนพยักหน้า

ฉลาดหลักแหลมคำนี้ เซียวเฉวียนบอกกับฮ่องเต้อย่างแน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้ถูกจัดเตรียมโดยเซียวเฉวียนจริงๆ

เหตุผลของเรื่องนี้คือ เซียวเฉวียนต้องการทำให้น้ำในเมืองหลวงกลายเป็นที่ขุ่นมัวจริง

ในขณะที่ใช้ความคิดเห็นของสาธารณชนอย่างเต็มที่เพื่อโจมตีเว่ยเชียนชิว ก็ยังป้องกันไม่ให้เว่ยเชียนชิวปรากฏตัวอย่างหุนหันพลันแล่นในสายตาของสาธารณชน

สิ่งนี้บรรลุจุดประสงค์ในการใช้มวลชนเพื่อติดตามเว่ยเชียนชิว

มีสุภาษิตในประเทศจีนมาตั้งแต่สมัยโบราณว่า สายตาของมวลชนนั้นเฉียบแหลมและคมกริบ โดยมีดวงตาที่แหลมคมมากมายจ้องมอง ไม่ว่าเว่ยเชียนชิวจะคลุมท้องฟ้าด้วยมือเดียวอย่างไรก็ตาม เพื่อเอาชนะใจคน เขาจะไม่กล้าแสดงตัวโจ่งแจ้งในที่สาธารณะ

อาจกล่าวได้ว่า ดวงวิญญาณของกองกำลังตระกูลเซียวห้าหมื่นนายจได้ตายอย่างสงบสุข ก็เป็นเรื่องที่ชาวเมืองหลวงกังวลมากที่สุดเช่นกัน

นี่เป็นการรับประกันเพิ่มอีกชั้นหนึ่งสำหรับพิธีบังสุกุลของกองกำลังตระกูลเซียว

ปรากฎว่าเซียวเฉวียนมีความคิดเช่นนี้เอง ฮ่องเต้พยักหน้าอย่างเข้าใจ

ต้องบอกว่าเซียวเฉวียนมักจะก้าวไปทีละก้าวและสามารถจัดการสิ่งต่างๆ ได้อย่างเหมาะสม

ถือเป็นพรอันยิ่งใหญ่ของต้าเว่ยที่มีความสามารถเช่นเซียวเฉวียน

คราวนี้เซียวเฉวียนเข้ามาในพระราชวัง บอกผลผลิตที่ได้จากการเดินทางไปยังซิเจียงกับฮ่องเต้

เมื่อฮ่องเต้ได้ยินเซียวเฉวียนพูดว่าพบมันเทศและปืนแล้ว ฮ่องเต้ก็รู้สึกตื่นเต้นมาก

ด้วยสมบัติทั้งสองนี้ การผงาดขึ้นของต้าเว่ยก็อยู่ใกล้แค่เอื้อม

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนตัดสินใจที่จะโกหกฮ่องเต้ โดยบอกว่าปืนนั้นสร้างโดยมู่จิ่น

อีกนัยหนึ่ง มู่จิ่นเป็นคนที่มีความสามารถและสามารถช่วยเหลือต้าเว่ยได้อย่างมาก

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้เข้าหูของฮ่องเต้ ฮ่องเต้ก็รู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่ามู่จิ่นเป็นเทพเจ้าที่สวรรค์ส่งมาเพื่อช่วยต้าเว่ย

ดังนั้น เนื่องจากมู่จิ่นต้องการอยู่ในจวนเซียว ฮ่องเต้จึงขอให้เซียวเฉวียนให้ดูแลมู่จิ่นอย่างดี อย่าละเลยเขา

นอกจากนี้ หากเซียวเฉวียนต้องการสิ่งใด เพียงแค่เอ่ยปาก ตราบใดที่ไม่มากเกินไป ฮ่องเต้ก็จะยอมรับคำขอของเซียวเฉวียน

ใช่ นี่คือสิ่งที่เซียวเฉวียนรอคอย

สิ่งที่ต้องการ?

แน่นอนว่ามันคือเงิน

เซียวเฉวียนรักเงินอย่างมาก และเขาไม่เคยรังเกียจว่ามีมากเกินไป

คงจะดีไม่น้อยถ้าองค์ฮ่องเต้มอบเงินทุนหรืออะไรบางอย่างให้กับจวนเซียว

"มิทราบว่าที่ฝ่าบาทตรัสว่าไม่มากเกินไป ขีดจำกัดคืออันใดขอรับ?" เซียวเฉวียนเหลือบมองฮ่องเต้ด้วยความดวงตาที่แวววาว และกล่าวเสริมต่อไปว่า "ท้ายที่สุดแล้ว การสร้างปืน ต้องใช้ค่าใช้จ่ายมหาศาลเช่นกัน"