บทที่ 1191 หายตัวไป

เซียวเฉวียนยิ้มโดยไม่พูดอะไร

จากบรรยากาศที่เห็น ดูเหมือนว่าการโน้มน้าวให้เสวียนอวี๋อยู่ข้างกายจะสำเร็จในไม่ช้า

อืม ไม่เลวนะ

มีเสวียนอวี๋เข้าร่วมแล้ว เส้นทางในอนาคตของเซียวเฉวียนก็มีคนที่ช่วยตัดขวากหนาม

ต่อต้านเว่ยเชียนชิวโอกาสของเซียวเฉวียนก็ยิ่งมากขึ้น

หากต้องการชักชวนคน จะต้องแสดงความจริงใจเซียวเฉวียนโบกมือเบาๆ แล้วจึงยกเลิกหน้าจอรอบๆเสวียนอวี๋ “ยินดีด้วย ท่านมีอิสระแล้ว”

เซียวเฉวียนสามารถยกเลิกบาเรียนี้ได้หรือไม่?

ในตอนนั้นนักปราชญ์และเสวียนอวี๋ ไม่สามารถเอาชนะบาเรียของชิงหลงได้

เซียวเฉวียนเป็นใครกัน?

เสวียนอวี๋มองเซียวเฉวียนเหมือนดูสัตว์ประหลาด ลูกตาของเขากลิ้งไปมา สายตาของเขามองเซียวเฉวียนจากบนลงล่าง จากนั้นจากล่างขึ้นบน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ก็มองไม่เห็นอะไรเลย

ช่างมันเถอะ

เสวียนอวี๋ที่ได้อิสรภาพแล้ว ราวกับปลาที่กลับสู่น้ำ ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขาเผยรอยยิ้มพึงพอใจทันที “เฮ้! ท่านไม่กลัวปล่อยเสือเข้าป่าหรือ?”

“ถ้าสามารถจับเจ้ามาครั้งหนึ่ง ก็จับครั้งที่สอง ปล่อยเสือเข้าป่าก็ไม่กลัว” เซียวเฉวียนมองเสวียนอวี๋ด้วยสายตาเย็นชา “จากนี้ไป ไปหรืออยู่ เจ้าตัดสินใจเอง”

สิ่งที่ควรพูด เซียวเฉวียนและมู่จิ่นได้พูดไปแล้ว

ด้วยสามัญสำนึกที่ถูกต้องของเสวียนอวี๋เซียวเฉวียนเชื่อว่าเสวียนอวี๋จะต้องเหมือนมู่จิ่นในที่สุด ละทิ้งนักปราชญ์ละทิ้งสำนักหมิงเซียน ร่วมกับเซียวเฉวียนร่วมกันวางแผนอนาคต

“เอาล่ะ ช้าจะดูว่าเจ้าเสียใจหรือไม่” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเสวียนอวี๋เผยรอยยิ้มที่ไม่ไว้วางใจ “ข้าจะพักอาศัยอยู่ที่นี่ชั่วคราว”

เสี่ยวเซียนชิวตบเสวียนอวี๋ ฝ่ามือผ่านบาเรียเสวียนอวี๋รู้สึกไม่พอใจมาก เสวียนอวี๋ต้องการแก้แค้น ต้องการต่อสู้กับเสี่ยวเชียนชิวอย่างจริงจัง แต่ไม่ใช่ตอนนี้

“เอาล่ะ งั้นเจ้าก็ไปอยู่กับมู่จิ่นเถอะ เหมาะดีที่เจ้าสองคนที่เป็นอาจารย์และศิษย์จะได้พูดคุยกัน พัฒนาความสัมพันธ์กัน” เซียวเฉวียนพูดเบาๆ แล้วมองเสวียนอวี๋ด้วยสายตาครุ่นคิด

อันที่จริงเซียวเฉวียนสามารถอ่านใจเสวียนอวี๋ได้ จึงรู้ว่าเสวียนอวี๋คิดอะไรอยู่ในใจ

เสวียนอวี๋เข้าพัก เตรียมหาเวลาขึ้นบ้านและรื้อถอน เพื่อเป็นชดใช้ให้กับชิงหลงที่จับเขาและเสี่ยวเซียนชิวตบเขา

เจ้าหนูจอมเจ้าเล่ห์คนนี้ ยังสวยด้วยชื่อ กับเสี่ยวเวียนชิวตัดสินกัน

อย่างไรก็ตาม หลังจากเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ความสามารถของเสี่ยวเวียนชิวเองได้รับการกระตุ้น บวกกับคำแนะนำของชิงหลง เสี่ยวเซียนชิวในปัจจุบันนั้นไม่ธรรมดาแล้ว เสวียนอวี๋อาจไม่ประสบความสำเร็จ

ดังนั้น เซียวเฉวียนก็ไม่ต้องกังวล

แม้ว่าเสวียนอวี๋จะทุบเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนจะสร้างใหม่ก็ได้ เซียวเฉวียนมีเงินมากมาย

กระบวนการไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือผลลัพธ์

มีเพียงเสวียนอวี๋สุดท้าย มาจากเซียวเฉวียนก็ถือว่าคุ้มค่า เงินที่เสียไปในการทำลายบ้านของเสวียนอวี๋ก็คุ้มค่าแล้ว

และเซียวเฉวียนมีลางสังหรณ์ว่า เสวียนอวี๋จะต้องละทิ้งความมืดและเข้าหาความสว่าง

เรื่องเสวียนอวี๋จบลงแล้ว เรื่องนี้สามารถพักไว้ก่อนได้ชั่วคราว

หลังจากพิธีศพทหารตระกูลเซียวเสร็จสิ้น ท้องฟ้าในเมืองหลวงก็สดใสเป็นพิเศษ อากาศก็ดี

เมืองหลวงค่อยๆ ฟื้นคืนชีพ

ชีวิตความเป็นอยู่ของผู้คนก็เริ่มเข้าสู่ภาวะปกติ

ก่อนหน้านี้ ผู้คนได้ไปบุกจวนจางครั้งหนึ่ง

เพื่อไม่ให้ผู้คนเหล่านี้หมดหวังที่จะบุกจวนจาง ผู้จัดการของจวนจางเปิดประตูใหญ่จวนจางทันที และเลือกชาวบ้านบางคนเข้าไปในจวนจาง เพื่อค้นหา

ชาวบ้านค้นหาบทั่วทั้งจวนจาง แต่ก็ไม่พบเว่ยเชียนชิว

ในที่สุด ชาวบ้านก็ต้องกลับบ้านมือเปล่า

แต่พวกเขาไม่ได้ยอมแพ้ พวกเขาเฝ้าติดตามการเคลื่อนไหวของเว่ยเชียนชิวอยู่ตลอดเวลา

แต่หลังจากพิธีศพแล้ว เว่ยเชียนชิวก็เหมือนหายไปจากโลกใบนี้ ไม่มีข่าวเลย

ไม่เพียง แต่ชาวบ้านเท่านั้นที่ไม่รู้ข่าวของเว่ยเชียนชิวแม้แต่นักปราชญ์เองไม่รู้ด้วย

ไม่มีเสวียนอวี๋ นักปราชญ์จึงไม่สามารถติดตามเว่ยเชียนชิวได้ และเขาก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าเว่ยเชียนชิวไปที่ไหน