บทที่ 1262 เซียวเฉวียนช่วย

ฮ่องเต้ทรงลงพระนามาภิไธยในพระราชโองการทันที และประกาศต่อสาธารณชน

ด้วยความช่วยเหลือจากพระบัญชา ไม่นาน แผนนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวง และได้รับการสนับสนุนจากประชาชนโดยรวม ชายหนุ่มที่แข็งแรงต่างก็รีบไปสมัครที่รัฐมนตรีการคลังในวันนั้น

แผนนี้ ตอนแรกจางจิ่นไม่รู้ จนกระทั่งประกาศออกมา เขาถึงได้รู้

เมื่อได้ยินว่าจ้าวหลานและสวีซูผิงได้เข้าเฝ้าฮ่องเต้เพื่อหารือกับพระองค์ ใบหน้าของจางจิ่นก็ดูไม่ดีนัก

เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นบุคคลที่ได้รับการแต่งตั้งจากฮ่องเต้คนหนึ่ง และเขายังเป็นอัครเสนาบดีผู้แทนชั่วคราว แม้ว่าจะเป็นรองก็ตาม แต่เขาก็เป็นอัครเสนาบดี

จ้าวหลานและสวีซูผิงไม่ได้ปรึกษาเขาแม้แต่ครั้งเดียว พวกเขาแอบเข้าไปเฝ้าฮ่องเต้เพื่อหารือเรื่องนี้

มันเหมือนกับว่าเขาถูกมองข้ามไปทั้งหมด!

จางจิ่นโกรธมาก

ดังนั้น เขาก็ไม่ค่อยกระตือรือร้นนัก เมื่อจ้าวหลานและสวีซูผิงปรึกษากับเขาว่าควรเลือกสถานที่ใดเป็นจุดรับสมัคร เขาจึงพูดสามคำด้วยความโกรธ “รัฐมนตรีการคลัง”

รัฐมนตรีการคลังเป็นสถานที่ที่ใกล้ชิดกับประชาชนมากที่สุดในกรุงหลวง และทั้งสองก็เห็นด้วย

ด้วยคะแนนเสียงสามคะแนน สถานที่รับสมัครจึงถูกกำหนดให้อยู่ที่รัฐมนตรีการคลัง

ภายในเวลาเพียงหนึ่งวันหลังจากประกาศพระราชโองการ มีผู้สมัครเข้าร่วมการก่อสร้างบ้านเรือนเป็นจำนวนมากเกินคาด รัฐมนตรีการคลังรคึกคักเป็นพิเศษ

จนกระทั่งค่ำ ผู้ที่ยังไม่ได้สมัครจึงจำใจจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์

หลายคนมาถึงประตูรัฐมนตรีการคลังตั้งแต่เช้าตรู่ กลัวว่าจำนวนที่จำกัดจะทำให้พวกเขาสมัครไม่ทัน

หากดำเนินต่อไปเช่นนี้ ภายในสามวันก็จะสามารถสรรหาบุคลากรได้เพียงพอและเริ่มงานบรรเทาภัยพิบัติ

อย่างไรก็ตาม เมื่อนึกถึงว่าจะต้องถือพู่กันเป็นเวลาสามวันและทำงานหนักทั้งวันทั้งคืน สวีซูผิงก็รู้สึกปวดมือ

แม้แต่จ้าวหลานและจางจิ่นก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

งานราชการไม่ใช่เรื่องง่าย

เซียวเฉวียนทราบดีว่างานบรรเทาภัยพิบัติกำลังดำเนินไปอย่างคึกคัก และเนื่องจากเขาว่างอยู่ เขาจึงตัดสินใจไปช่วย

ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวหลานและสวีซูผิงเคยช่วยเขามามาก

นอกจากนี้ เขายังสามารถใช้โอกาสนี้เพื่อข่มขู่เว่ยเชียนชิว

เว่ยเชียนชิวไม่ใช่หรือที่เขาส่งคนมาเฝ้าเงินช่วยเหลือภัยพิบัติ?

จากความเข้าใจของเซียวเฉวียนเกี่ยวกับเว่ยเชียนชิว เขาน่าจะกลัวว่าเซียวเฉวียนจะคิดจะขโมยเงินช่วยเหลือภัยพิบัติ

ด้วยความสามารถของเว่ยเชียนชิวไม่ว่าใครจะคิดจะขโมยเงินช่วยเหลือภัยพิบัติ เขาก็สามารถตามหาได้อย่างแน่นอน และเขาจะไม่ปล่อยให้ใครมาแบกรับความผิดนี้

มีเพียงเซียวเฉวียนเท่านั้นที่เว่ยเชียนชิวไม่สามารถทำอะไรได้

มิฉะนั้น เงินทองและสมบัติจากดินแดนตะวันตกก็คงไม่ได้หายไปจนถึงทุกวันนี้

ดังนั้น ตราบใดที่เซียวเฉวียนเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับงานบรรเทาภัยพิบัติ หัวใจของเว่ยเชียนชิวจะต้องเต้นรัว เขาจะต้องนอนไม่หลับและกินไม่ได้

ฮ่าฮ่าฮ่า!

เซียวเฉวียนไม่สามารถปล่อยให้เว่ยเชียนชิวอยู่อย่างสงบสุขได้

เมื่อใกล้ถึงวันสุดท้ายของวันที่สาม ร่างสูงใหญ่และสง่างามของเซียวเฉวียนปรากฏตัวขึ้นที่รัฐมนตรีการคลัง ทำให้จ้าวหลานและสวีซูผิงดีใจเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาทักทายเซียวเฉวียนอย่างกระตือรือร้น

เมื่อเห็นทั้งสองคนเข้าหาเซียวเฉวียนอย่างกระตือรือร้น จางจิ่นก็ขมวดคิ้วและส่งสายตาเย้ยหยันให้พวกเขาโดยไม่รู้ตัว “ช่างน่าภูมิใจจริงๆ”

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนไม่ได้มาเที่ยว เขายิ้มจางๆ และพูดว่า “เจ้าทั้งสองไม่ต้องเกรงใจ ข้ามาช่วยงาน”

เซียวเฉวียนเดินเข้าไปในรัฐมนตรีการคลังเขาเห็น จางจิ่นกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน กำลังลงทะเบียนชื่อผู้ประสบภัย

“ท่านใต้เท้าจางอยู่ที่นี่หรือ”

เซียวเฉวียนพูดจบก็หาเก้าอี้มานั่งลง แล้วหยิบปากกาหมึกและกระดาษมาเริ่มช่วยลงทะเบียนชื่อ

“การบรรเทาภัยแล้งเป็นสิ่งสำคัญ ข้าพเจ้าดำรงตำแหน่งอัครเสนาบดี จึงควรอยู่แนวหน้า” จางจิ่นเหลือบตามองเซียวเฉวียนอย่างไม่พอใจ พูดอย่างหยิ่งยโส