บทที่ 1263 ไม่ลังเลที่จะให้คำแนะนำ

จู่ ๆ เว่ยเชียนชิวก็เกิดความคิดขึ้น เขาคิดหาวิธีแก้สถานการณ์

แทนที่จะปล่อยให้เป็นฝ่ายรับ เว่ยเชียนชิว น่าจะไปยื่นเรื่องต่อราชสำนัก ขอให้ฮ่องเต้ออกเงินช่วยเขาสร้างจวนเจียนกั๋วใหม่

เว่ยเชียนชิวในฐานะผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน และเป็นสมาชิกราชวงศ์ ยังไงก็ต้องออกเงินช่วยสร้างใหม่

ในอดีต เว่ยเชียนชิว มีเงินเหลือเฟือ มีอำนาจมากมาย โดยไม่สนใจหน้าของฮ่องเต้ แม้แต่ฮ่องเต้เชิญเขาเข้าวังก็ไม่ให้เข้า มองไม่เห็นคน

หลังจากพ่ายแพ้ เว่ยเชียนชิว คิดว่าเขาสามารถเอาเงินทองและสมบัติเหล่านั้นกลับมาได้ และสร้างใหม่

ไม่น่าเชื่อว่า เซียวเฉวียนเด็กน้อยตัวเล็กคนนี้ จะกินทรัพย์สินของเขาและพกติดตัวไปด้วย

ตอนนี้สถานการณ์กำลังยากลำบาก เว่ยเชียนชิวแม้แต่ฐานทัพก็ไม่มี แล้วจะพูดถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ได้อย่างไร

จำใจยอมเว่ยเชียนชิวทำได้เพียงละทิ้งหน้าชั่วคราว ยื่นเรื่องต่อฮ่องเต้ ขอให้เขาสร้างใหม่

ปัจจุบัน เว่ยเชียนชิว แม้ว่าจะขัดแย้งกับเซียวเฉวียนอย่างดุเดือด แต่นั่นก็เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างเว่ยเชียนชิวกับเซียวเฉวียน

บนเวที เว่ยเชียนชิวกับจักรพรรดิ ยังไม่ทะเลาะกัน

ขอเพียงแค่เว่ยเชียนชิวยื่นเรื่องฮ่องเต้ก็ไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

ดังนั้น เว่ยเชียนชิว ก็ยอมเสียหน้าจริง ๆ และยื่นเรื่องต่อฮ่องเต้

เมื่อเห็นฎีกาของเว่ยเชียนชิว ฎีกาวาจาสุภาพ เป็นท่าทีต่ำต้อยที่เว่ยเชียนชิวไม่เคยมีต่อจักรพรรดิมาก่อนฮ่องเต้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “คิดไม่ถึงว่า เว่ยเชียนชิวผู้ทรงอำนาจ จะขอความช่วยเหลือจากตัวข้าสักวันหนึ่ง”

แม้แต่หน้าก็ไม่ต้องการ ก็ต้องยื่นเรื่องต่อฮ่องเต้ เรียกร้องให้เว่ยเชียนชิวฮ่องเต้สร้างใหม่ให้กับเขา เห็นได้ชัดว่า เว่ยเชียนชิวก็มาถึงจุดจนตรอกแล้ว

อย่างไรก็ตามจวนเจียนกั๋วแม้เว่ยเชียนชิวยื่นเรื่อง ฮ่องเต้ก็ต้องให้เขาสร้างใหม่

ดังนั้น เว่ยเชียนชิวฮ่องเต้จึงตกลงอย่างเร็วและทันทีที่สั่งให้กรมมหาดไทยเงินให้กับเว่ยเชียนชิว

เมื่อเห็นจักรพรรดิเข้าใจดีเช่นนี้ เว่ยเชียนชิว รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดก็มีเรื่องที่น่ายินดีสักเรื่อง

ประสิทธิภาพในการทำงานของราชสำนักในปัจจุบัน กำลังยิ่งเร็วขึ้น

นี่ไง เว่ยเชียนชิว เพิ่งได้รับข่าวว่าฮ่องเต้ตอบตกลง ข้างหลังก็มีคนเอาเงินไปหาหวังหลิน แล้วมอบเงินให้เว่ยเชียนชิว

เงินอยู่ในกล่อง มองไม่เห็นถ้าไม่เปิด

คนมาไม่ได้บอกว่ามีเท่าไหร่ บอกว่าเป็นคำสั่งของฮ่องเต้จากสำนักมหาดไทยแล้วก็จากไป

เมื่อคนมาไปแล้ว เว่ยเชียนชิว ก็อดไม่ได้ที่จะสั่งให้หวังหลินเปิดกล่องและนับจำนวนเงินข้างใน

หวังหลินที่ไม่รู้เรื่อง คิดว่าเงินเหล่านี้เป็นรางวัลจาฮ่องเต้ให้กับเว่ยเชียนชิว

ดังนั้น เขาคิดว่า ฮ่องเต้ยังเกรงกลัวเว่ยเชียนชิวอยู่ และจำเป็นต้องเอาใจเว่ยเชียนชิวและดำเนินการตามความต้องการของเว่ยเชียนชิว

ในชั่วพริบตา หวังหลินก็มีความเชื่อในตัวเว่ยเชียนชิวอีกครั้ง และตั้งใจที่จะกอดขาใหญ่ของเว่ยเชียนชิว

หวังหลินปฏิบัติตามคำสั่งและนับจำนวนเงินในกล่อง มีทองคำทั้งหมดสามร้อยสองตำลึง

สามร้อยสอง สำหรับผู้ที่มาจากลูกครอบครัวยากจน หวังหลินถือได้ว่าเป็นทรัพย์สมบัติมหาศาล

ฮ่องเต้ออกมือเป็นสามร้อยสอง ดูเหมือนว่าจักรพรรดิจะให้ความสำคัญกับเว่ยเชียนชิว มาก

แต่พอเห็นเว่ยเชียนชิวได้ยินสามร้อยสองตำลึงแล้ว ใบหน้าของเว่ยเชียนชิว ก็มืดมนเหมือนเมฆฝน เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

ฮ่องเต้น้อยรู้ว่าเว่ยเชียนชิวต้องการสร้างใหม่ กลับเอาเงินแค่สามร้อยสอง งกขนาดนี้ นี่จะให้ส่งคนขอทานไปเหรอ?

สามร้อยสองตำลึง สามารถสร้างบ้านหลังไหนได้บ้าง?

ไม่อลังการ แล้วจะอวดอำนาจของจวนเจียนกั๋วได้อย่างไร?