บทที่ 1279 หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

แม้ว่าก่อนหน้านั้น มีข่าวลือว่าจางเคอกำลังสร้างปัญหาให้เซียวเฉวียนที่ประตูเมือง แต่จางจิ่นไม่เชื่อ อีกทั้งบอกว่าจางเคอยังอยู่ในคุก แม้ว่าเขาจะออกมาแล้ว แต่ด้วยความสามารถของเซียวเฉวียนจางเคอสามารถทำอะไรกับเขาได้บ้าง?

นอกจากนี้ จางเคอยังถูกจำคุกตามคำสั่งของฮ่องเต้ เขาออกมาไม่ได้ และไม่มีใครกล้าปล่อยเขาออกมา

ในเวลานั้น จางจิ่นเชื่อมั่นว่า คนที่แพร่ข่าวลือจะต้องมองผิดไป

จนกระทั่งแม่เล้ามาบอก จางจิ่นไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อ

แต่หลังจากนั้นจางจิ่นก็ไม่เคยเห็นจางเคอเลย

และไม่รู้ว่าเจ้าเด็กเหลือขอคนนี้ไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน

สำหรับการจางเคอไประรานองค์หญิงต้าถงนั้น จางจิ่นไม่รู้เรื่องนี้เลย

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าจางเคอมีความไม่พอใจอย่างมากกับเซียวเฉวียน แต่เขาแค่คิดว่าจางเคอไม่เข้าใจพฤติกรรมของเซียวเฉวียนท้ายที่สุดแล้วในราชสำนัก อาจมีการไม่ชอบหน้ากัน นี่เป็นเรื่องปกติมาก

หลังจากที่จางเคอถูกจำคุกจางจิ่นไม่ได้ไปเยี่ยมเขาด้วยตนเองเพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัย แต่ได้แอบไหว้วาน ขอให้คนดูแลเขาอย่างดี

โดยไม่คาดคิด เว่ยเชียนชิวได้สับเปลี่ยนตัวเขาออกมาอย่างลับๆ

ในช่วงเวลานี้ จางจิ่นได้ส่งคนจำนวนมากไปสืบหาที่อยู่ของจางเคอ แต่นี่เป็นเวลานานแล้ว ก็ยังไม่มีข่าวใดๆ ราวกับว่าเขาหายตัวไปจากโลกแล้ว

แม้แต่จางจิ่นก็ไม่พบร่องรอยของจางเคอเลย ในกรณีนี้จางเคออาจไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง

“ถ้าเช่นนั้น ใต้เท้าจางได้ส่งคนไปตามหานอกเมืองหลวงหรือไม่?” เซียวเฉวียนถามอย่างเรียบเฉย

“มี ไม่ว่าสถานที่ใดที่มีความสัมพันธ์น้อยนิดกับตระกูลจาง ล้วนได้ส่งคนไปตามหาแล้ว แต่ไม่มีข่าวคราวขอเจ้าเด็กเหลือขอนั่นเลย” หลังจากพูดอย่างนั้น จางจิ่นก็ถอนหายใจอย่างต่ำและพูดต่อว่า “เจ้าเด็กบ้าคนนี้ ทำลายความทั่มเทของข้าจนสูญเปล่าแล้ว"

ในบรรดารุ่นเยาว์ของตระกูลจางนั้น จางเคอเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่จางเคอกลับเล่นไพ่ดีในมือจนยับเยิน ณ จุดนี้ อนาคตของจางเคอก็พังทลายลงแล้ว

ความผิดของจางเคอที่ไม่เคารพวิญญาณที่ตายแล้วของกองทัพตระกูลเซียวนั้น เพียงพอที่จะประหารเก้าชั่วโคตรได้

เป็นเพียงเพราะความมีน้ำใจพิเศษของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเท่านั้นที่จางเคอไม่ได้ทำให้ตระกูลจางทั้งเก้าตระกูลเดือดร้อน

“ข้าได้ปรึกษากับผู้อาวุโสของตระกูลเมื่อไม่กี่วันก่อน ได้ลบชื่อของจางเคอออกจากลำดับวงศ์ตระกูลแล้ว จากนี้ไป ไม่ว่าเขาจะอยู่หรือตายก็ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลจางอีก” จางจิ่นกล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว “มันเป็นไปไม่ได้เพราะเขาคนเดียว แล้วทั้งตระกูลจางต้องมารับผิดชอบทั้งหมด”

สำหรับการจะลบชื่อออกจากแผนภูมิลำดับวงศ์ตระกูลหรือไม่ นี่เป็นเรื่องของตระกูลจาง เซียวเฉวียนก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก

เขาแค่อยากรู้ว่าจางเคออยู่ที่ไหน เขาจะต้องตามหาจางเคอให้พบ ตราบใดที่จางเคอไม่ยอมแพ้ต่อองค์หญิง องค์หญิงก็จะตกอยู่ในอันตราย

ตอนนี้ยังไม่ทราบที่อยู่ของเขา องค์หญิงก็ยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากขึ้น

“ไม่ทราบว่าราชครูหาเขาเพื่อเหตุอันใด” จางจิ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถาม

ด้วยความสามารถของเซียวเฉวียน การจะหาใครสักคนไม่ใช่เรื่องยาก

ในเมื่อเซียวเฉวียนหาไม่พบ จางเคอจึงอาจหายตัวไปจากโลกนี้แล้วจริงๆ

หาไม่เจอก็หาไม่เจอแค่นั้น แต่เซียวเฉวียนยังคงยืนกราน ถามข่าวคราวกับจางจิ่น คิดว่าคงเป็นสิ่งที่สำคัญ

แต่เท่าที่จางจิ่นรู้ เซียวเฉวียนและจางเคอไม่มีความขัดแย้งที่ใหญ่โตใดๆ ยกเว้นพิธีบังสุกุล

นอกจากนี้ ในระหว่างพิธีบังสุกุล ฮ่องเต้ได้สั่งให้จำคุกจางเคอเป็นการส่วนตัว แม้ว่าจางเคอจะถูกเว่ยเชียนชิวช่วยสับเปลี่ยนตัวออกมาก็ตาม

จากนี้ไป จางเคอสามารถมีชีวิตอยู่อย่างลับๆ ในโลกเท่านั้น นี่จะไม่บรรเทาความเกลียดชังของเซียวเฉวียนมากกว่าการฆ่าจางเคอหรือ?

พูดตามหลักเหตุผลแล้ว เซียวเฉวียนคงไม่ดื้อรั้นเกี่ยวกับจางเคอมากนัก

หรือมีอะไรซ่อนอยู่อีก?

“เปล่า ข้าแค่ถามเฉยๆ” เซียวเฉวียนพูดอย่างใจเย็น

แน่นอนว่าเซียวเฉวียนไม่สามารถพูดอะไรเกี่ยวกับชื่อเสียงขององค์หญิงต้าถงได้

ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของชาวต้าเว่ย องค์หญิงต้าถงได้เสียชีวิตในการสังหารหมู่ครั้งนั้น เซียวเฉวียนไม่สามารถบอกคนนอกได้ว่าองค์หญิงยังมีชีวิตอยู่

“จริงสิ ทำไมใต้เท้าจางถึงมาหาข้าได้ล่ะ?” เซียวเฉวียนเปลี่ยนเรื่อง

“โอ้ ข้าอยากจะถามว่าเว่ยเชียนชิวได้มอบทองคำห้าแสนตำลึงไปให้ราชครูหรือไม่?” เมื่อพูดถึงห้าแสนตำลึงเหล่านี้ หัวใจของจางจิ่นก็ลุกโชนด้วยความโกรธ

“ขอรับ มีปัญหาอะไรหรือ?” เซียวเฉวียนกลอกตาและมองไปที่จางจิ่น

พูดให้ถูกก็คือหวังหลินส่งมา