บทที่ 1288 คิดให้รอบคอบ

คำพูดนี้ของเซียวเฉวียน คือการเตือนจางจิ่นให้ระวังยามรักษาการณ์คนนี้

ความหมายแฝงของคำพูดของเซียวเฉวียน องครักษ์คนนี้ย่อมไม่ได้ยิน

เมื่อได้ยินเซียวเฉวียน เปรียบเทียบเขาเหมือนสุนัข เขารู้สึกอับอายอย่างยิ่ง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปราวกับกินอุจจาระ เขาโกรธจัดและตะโกนว่” เจ้า!”

เซียวเฉวียนเหลือบมององครักษ์ด้วยสีหน้าเย็นชา มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย เพียงเท่านี้ เขาก็กล้าขายหน้าต่อหน้าอช่างน่าขัน

ถ้าไม่ใช่เพราะไปฉี่เข้าไปในโรงแรมแล้วไป๋ฉี่ ก็สามารถทำให้เขาสงสัยในชีวิตได้ ด้วยคำพูดของเขา ถูกคนที่เคยเป็นทาสบนเขาคุนหลุนโต้กลับจนพูดไม่ออกช่างน่าอับอายยิ่งนัก

แล้วเขายังมีชีวิตอยู่อีกไหม?

ฮ่า ฮ่า ฮ่า!

จางจิ่นมองเซียวเฉวียนด้วยสายตานิ่ง ๆ แล้วพูดโดยไม่แสดงอารมณ์ว่า “เซียวเฉวียนคำพูดนี้ผิด คนที่ข้าควบคุมอยู่ ไม่ต้องให้เจ้าเป็นห่วง เจ้าก็ดูแลตัวเองให้ดีเถิด"

ความหมายโดยนัยคือ จางจิ่นรู้แล้ว ขอบคุณที่เตือน

เซียวเฉวียนไม่ได้สนใจจางจิ่นที่เหลืออีกต่อไป หันหลังแล้วเดินเข้าไปในโรงแรม

เพิ่งได้รับความอับอายอย่างยิ่งจากเซียวเฉวียน องครักษ์นี้รู้สึกโกรธแค้นอย่างมาก เมื่อเห็นเซียวเฉวียนมองไม่เห็นผู้คน เขาอดไม่ได้ที่จะสั่นด้วยความโกรธ

เขาชี้ไปที่ด้านหลังของเซียวเฉวียนละพูดด้วยฟันที่ขบแน่น” ท่านใต้เท้า โปรดดูเซียวเฉวียน ท่าทางโอหังของเขา และคำพูดเมื่อกี้ เขาไม่ได้วางท่านไว้ในสายตาเลย!”

จางจิ่นได้ยินแล้ว หันศีรษะมององครักษ์ด้วยสายตาเย็นชา พูดอย่างใจเย็น “เอาล่ะ เราออกมาครั้งนี้มีธุระสำคัญต้องทำงานสำคัญ ห้ามยุ่งเกี่ยว”

หลังจากพูดจบ รู้สึกดูถูจางจิ่น องครักษ์ในใจเซียวเฉวียนเจ้าเป็นคนธรรมดาที่กล้ามายุ่งกับใคร?

ก็ดูสิ เว่ยเชียนชิว เคยมีอำนาจมากมายเพียงใด แต่ก็ถูกเซียวเฉวียน กินจนหมด ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องบีบบังคับผู้คนรอบข้างเพื่อหาเงิน

คนอย่างเว่ยเชียนชิว ยังไม่สามารถเอาชนะได้ แต่องครักษ์นี้กลับมักจะต้องเผชิญหน้ากับเซียวเฉวียน ช่างเป็นสิ่งที่น่าอับอายอย่างยิ่ง!

หากเซียวเฉวียน ไม่สนใจที่จะฆ่ายามรักษาการณ์คนนี้ เพียงแค่องครักษ์พูดคำหยาบคาย ด้วยความดื้อรั้นอย่างเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนจะฆ่าเขาได้และเขาจะไม่มีวันมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้

ตอนนี้ก็ยังพูดกับเซียวเฉวียนอยู่เรื่อย ๆ ไม่รู้ตายหรือยัง

หลังจากคิดทบทวนมาหลายครั้ง จางจิ่น ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงมองว่าเป็นหนามยอกอก เขามักจะสร้างความลำบากให้กับเซียวเฉวียน พยายามหาวิธีกำจัดเซียวเฉวียน แต่ยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้ ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่เพราะเซียวเฉวียน ไม่กล้าทำอะไรเขา ไม่ใช่เพราะฆ่าเขาไม่ได้ และไม่กล้าฆ่าเขา

แต่เพราะเซียวเฉวียนเขาไม่คู่ควรที่จะฆ่าเลย!

เซียวเฉวียน มักจะทำตามใจตัวเอง ไม่ทำตามกฎเกณฑ์ ดื้อรั้น ไม่เคารพกฎเกณฑ์ ไม่มีสิ่งที่เขากล้าทำ มีเพียงสิ่งที่เขาไม่ต้องการทำ

ยามรักษาการณ์คนนี้ หวังว่าจะจุดไฟและขยายความเกลียดชังต่อเซียวเฉวียน ของจางจิ่น แต่เขาพูดมามากแล้ว ผลลัพธ์คือจางจิ่น เพียงแค่พูดประโยคเดียวว่าห้ามยุ่งเกี่ยว

ความหมายชัดเจนมาก จางจิ่น ไม่ต้องการเผชิญหน้ากับเซียวเฉวียน

จางจิ่นเมื่อไหร่จะกลายเป็นคนกลัว?

แม้ว่ายามรักษาการณ์คนนี้จะต้องการสร้างปัญหาให้กับเซียวเฉวียน อีกต่อไป แต่ถ้าไม่มีคำอนุญาตจากเจ้าของคนนี้ เขาก็ไม่กล้าดำเนินการด้วยตัวเอง

เขาทำได้เพียงจ้องมองหน้าของเซียวเฉวียน ด้วยความเกลียดชัง หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ เซียวเฉวียน ในเวลานี้ คงจะบาดเจ็บสาหัสไปแล้ว

“ไปกันเถอะ เราเข้าไปข้างใน คืนนี้พักที่โรงเตี๊ยมนี้ “จางจิ่นพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น ยามรักษาการณ์อีกคนก็เดินนำหน้า เข้าไปพูดคุยกับเจ้าของเรื่องที่พัก

ในเวลานี้ เซียวเฉวียนสองคนได้ประสบความสำเร็จในการจองห้องหนึ่ง ห้องหนึ่ง ทั้งสองคนเตรียมขึ้นไปดูสภาพห้อง

เดิมที ไปฉี่ ต้องการสองห้อง แต่เจ้าของร้านบอกว่า ขณะนี้ โรงเตี๊ยมแห่งเมฆเหลือเพียงห้องเดียวเท่านั้น

หมายความว่า หลังจากที่เซียวเฉวียน จองห้องนี้แล้วโรงเตี๊ยมแห่งเมฆก็เต็มแล้ว

ดูสิ เมื่อก่อนยืนกรานไม่ให้ฉินซูโหรวมา ช่างเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาด