บทที่ 1294 ฝากคำพูดสุดท้าย

ทันทีที่เสียงของเจินฮ่าวดังขึ้น ร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นทันที ยืนตรงหน้า จางจิ่นและคนอื่น ๆ ด้วยใบหน้าที่เย็นชา เตรียมที่จะพาพวกเขาไป

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังไม่ทันได้เคลื่อนไหว ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงของเซียวเฉวียน

แม้ว่าพวกเขาจะเชื่อฟังคำสั่งของ เจินฮ่าวแต่ทันใดที่พวกเขาได้ยินเสียงของเซียวเฉวียนพวกเขาก็หยุดการกระทำโดยสัญชาตญาณ และมองไปทาง เซียวเฉวียนตามเสียง

ดูสิว่าใครกล้าท้าทายนายท่านของพวกเขา

แม้ว่านายท่านของพวกเขาจะสวมหน้ากาก แต่เพียงแค่ชุดสีแดงก็เพียงพอที่จะทำให้คนที่รู้ว่าเขาเป็นใคร

นายท่านของพวกเขามีชื่อเสียงในด้านความแข็งแกร่งทางศิลปะการต่อสู้ในรัฐมู่อวิ๋นเทคนิคทางอ้อมของเขานั้นเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ เช่น การใช้ควัน

เรียกได้ว่า เจินฮ่าวเป็นตัวแทนของตัวละครที่ถูกต้องและผิด

แน่นอน คำว่าถูกต้องและผิดนี้หมายถึงความสามารถของ เจินฮ่าวไม่ใช่บุคลิกภาพของเขา สำหรับบุคลิกภาพ เจินฮ่าวนั้น เขาได้แสดงออกว่าเป็นคนชอบความยุติธรรม

การกระทำทั้งหมดของเขาเริ่มต้นจากผลประโยชน์ของชาวเมืองรัฐมู่อวิ๋น

ด้วยเหตุนี้ ชื่อเสียงของ เจินฮ่าวจึงสูงมากในหมู่ประชาชน

ดังนั้น แม้ว่า เจินฮ่าวจะอยู่ในรุ่นนี้ก็ตาม เขาไม่มีตำแหน่งอย่างเป็นทางการ แต่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในรัฐมู่อวิ๋นก็ไม่เคยกล้าที่จะทำร้าย เจินฮ่าวและปฏิบัติต่อเขาเหมือนแขกผู้มีเกียรติ

เพราะพวกเขาต่างก็รู้ว่า เจินฮ่าวไม่มีตำแหน่งอย่างเป็นทางการเพราะเขาไม่สนใจตำแหน่ง

หากเขาต้องการ เขาสามารถเหยียบย่ำพวกเขาหรือแทนที่พวกเขาได้ภายในไม่กี่นาทีด้วยความสามารถของเขา

ตอนนี้ มีคนกล้ามาขัดขวางกิจการของ เจินฮ่าวดูแล้วเป็นบุคคลภายนอกที่ไร้เดียงสา

ในเวลานี้ ท้องฟ้ามีเมฆสีขาวบริสุทธิ์ลอยผ่าน บดบังแสงแดด และเงาทอดลง

ทันใดนั้น ลมพัดโชยมา อากาศก็เต็มไปด้วยกลิ่นหญ้า

เจินฮ่าวเหลือบตามอง เซียวเฉวียนแวบหนึ่ง จากนั้นจึงพูดอย่างช้าๆ “คนแปลกหน้า มาจากไหน”

“หากเจ้ากำลังผ่านไปและต้องการช่วยคนที่ถูกรังแก ข้าขอแนะนำให้คุณจากไปโดยเร็วที่สุด อย่าเข้าไปยุ่ง” เจินฮ่าวยกคางขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เขาไม่เคยฆ่าคนบริสุทธิ์ แต่หากคนที่อยู่ตรงหน้าเขาไม่ฟังคำเตือนและต้องการเข้าไปยุ่ง เขาก็ไม่ไว้ชีวิต

เซียวเฉวียนมอง เจินฮ่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยและพูดว่า"ข้านามแซ่เซียวชื่อข้าเฉวียน"

เซียวเฉวียน?

เมื่อได้ยินครั้งแรก เจินฮ่าวรู้สึกคุ้นเคยกับชื่อนี้ แต่เขาไม่สามารถจำได้ว่าเขาเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหน

ทันใดนั้น จางจงก็กลัวว่าเซียวเฉวียน จะกลัวปัญหาและหันหลังกลับโดยไม่ช่วยพวกเขา

ดังนั้นเขาจึงพูด “เซียวเฉวียน อย่าเชื่อเขา เขาสู้เขาไม่ไหว”

ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ก็ต้องลองดู ถ้า เซียวเฉวียนชนะจริงๆ พวกเขาก็มีทางรอด

หากเซียวเฉวียนแพ้ นั่นก็หมายความว่า เซียวเฉวียนไร้ความสามารถและสมควรตาย การตายในขณะที่ลาก เซียวเฉวียนไปเป็นเครื่องบรรณาการก็สามารถช่วยให้ เว่ยเชียนชิวกำจัดศัตรูที่แข็งแกร่งอย่าง เซียวเฉวียนได้

เว่ยเชียวชิวพูดว่า ถ้าเขาเสียชีวิตระหว่างปฏิบัติภารกิจ เว่ยเชียนชิวจะดูแลครอบครัวของเขา ไม่เสียเปล่ากับความภักดีของเขา

ความคิดของ จางจงช่างชั่วร้ายจริงๆ!

เซียวเฉวียนได้ยินเสียงในใจของ จางจง เขาก็ยิ้มเย็นชา แล้วพูดว่า “จางจง เจ้าคิดได้ดีนะ แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่ได้มาช่วยพวกเจ้า ข้าแค่ผ่านมาพอดี ด้วยความที่เราเคยรู้จักกัน ข้าจะอภัยพวกนายโดยไม่ถือสาอะไร พวกเจ้ามีคำพูดอะไรสุดท้ายไหม” คำพูดของ เซียวเฉวียนทำให้ เจินฮ่าวตกตะลึงอีกครั้ง

เขารู้ชื่อของ เจินฮ่าว?

และเขาไม่ได้มาช่วย?

แล้วเขาเป็นใครกันแน่?