บทที่ 1295 เขยเซียวเฉวียน

ส่วนเซียวเฉวียนไม่ได้กินยาสลายกระดูก และยาสลายกระดูกก็ไม่มีผลกับเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ เจินฮ่าวพบเจอเรื่องเช่นนี้

เจินฮ่าวอดไม่ได้ที่จะมอง เซียวเฉวียน ด้วยสายตาสำรวจสองสามครั้ง

บุคคลนี้ไม่ธรรมดา

เนื่องจาก เซียวเฉวียน ไม่ได้อยู่ร่วมกับเว่ยเชียนชิวและแนวทางปฏิบัติของเขาตรงกับรสนิยมของเจินฮ่าว เจินฮ่าวคิดว่า การเป็นเพื่อนกับเซียวเฉวียน คนนี้ก็ไม่เลว

เจินฮ่าวยื่นไม้เท้าให้ เซียวเฉวียนอย่างเป็นมิตรและพูดว่า “ขอถามหน่อยว่าท่านพี่เซียว มาจากไหน”

เซียวเฉวียน ยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า "ข้าเป็นคนจากเมืองหลวง"

เมื่อได้ยินว่าเป็นชาวเมืองหลวงและชื่อเซียวเฉวียน เจินฮ่าวก็นึกขึ้นได้ว่า ตามข่าวลือ เมืองหลวงยังมี เซียวเฉวียน ที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง?

กล่าวได้ว่ามีชื่อเสียงมาก เพราะเมื่อหนึ่งปีก่อน ข่าวลือเกี่ยวกับเซียวเฉวียน ได้แพร่กระจายไปยังรัฐมู่อวิ๋นและแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง ทุกคนในรัฐมู่อวิ๋นต่างก็รู้จัก

แต่ ในข่าวลือเป็นเพียเซียวเฉวียนงนักวิชาการที่ไร้พลัง เป็นขยะที่ต้องอาศัยการกินอาหารอ่อน ๆ เขาแต่งงานกับตระกูลฉิน และใช้ชีวิตเหมือนสุนัข

ตอนแรกในรัฐมู่อวิ๋นเซียวเฉวียน กลายเป็นตัวอย่างเชิงลบ ผู้ชายที่ไม่มีความสามารถ ทุกคนชอบเปรียบเทียบเขากับเซียวเฉวียน

เมื่อเวลาผ่านไป ความสดใหม่ของมุขขำเซียวเฉวียน ผ่านไปแล้ว ผู้คนก็เริ่มพูดถึงเซียวเฉวียน น้อยลงเรื่อย ๆ ดังนั้นชื่อ เซียวเฉวียน จึงถูกผู้คนในรัฐมู่อวิ๋นลืมไปโดยธรรมชาติ

กล่าวคือลืมไป แต่ตราบใดที่มีคนพูดถึง มันก็จะถูกคนจำได้

ชื่อเดียวกันและนามสกุลเดียวกัน ยังเป็นชาวเมืองหลวงเหมือนกัน

เจินฮ่าว ไมมีเหตุผลที่จะเชื่อมโยงทั้งสองเข้าด้วยกัน และเกือบจะคิดว่า เซียวเฉวียนในข่าวลือและเซียวเฉวียน ที่อยู่ตรงหน้านั้นเป็นบุคคลเดียวกัน

แต่เซียวเฉวียน ที่อยู่ตรงหน้านั้นแตกต่างจากเซียวเฉวียน ในข่าวลือมาก

กล่าวอีกนัยหนึ่ง เซียวเฉวียน ที่อยู่ตรงหน้านั้นสมบูรณ์แบบตรงกันข้ามกับเซียวเฉวียน ในข่าวลือ ไม่มีแม้แต่กลิ่นอายของความขี้ขลาดเลย ในทางกลับกัน ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยกลิ่นอายของผู้แข็งแกร่ง

เจินฮ่าวอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและปฏิเสธในใจ พวกเขาจะต้องไม่ใช่คนคนเดียวกัน จะต้องเป็น เจินฮ่าวคิดไปเอง

อย่างไรก็ตาม ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจินฮ่าวก็อดไม่ได้ที่จะพูดออกมา “ไม่ทราบว่าท่านพี่เซียว รู้จัก เซียวเฉวียนเขยของตระกูลฉินในเมืองหลวงหรือไม่”

คำพูดนี้ทำให้ทั้งองครักษ์และจางจิ่นตกตะลึง

ชื่อเสียงของเซียวเฉวียนนั้นสูงมาก?

แม้แต่รัฐมู่อวิ๋นที่ห่างไกลจากเมืองหลวงก็มีคนรู้จักเซียวเฉวียน?

เมื่อได้ยินเสียงในใจของพวกเขา เซียวเฉวียนยิ้มจางๆ และคิดในใจ อืม รัฐมู่อวิ๋นรู้อะไร พวกคุณไม่เคยไปซินเจียงมาก่อน ดังนั้นคุณจึงไม่รู้ว่าชาวซินเจียงไม่เพียง แต่รู้จักชื่อเซียวเฉวียน แต่ยังรู้จักข่าวลือเกี่ยวกับ เซียวเฉวียนเป็นอย่างดี อีกด้วย

ในยุคนี้ของต้าเว่ย เซียวเฉวียนเรียกได้ว่ามีชื่อเสียงไปไกลทั่วทุกมุมโลก แม้ว่าจะไม่ใช่ชื่อเสียงที่ดี แต่ก็มีชื่อเสียงอยู่ดี

เซียวเฉวียนยกคิ้วขึ้นและพูดโดยไม่เปลี่ยนแปลงสีหน้า “รู้จักสิ รู้จักดีเลยล่ะ คนนี้กับข้ายังมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งด้วย”

มากกว่าความสัมพันธ์อันลึกซึ้ง แทบจะแยกกันไม่ออก ใส่กางเกงตัวเดียวกัน!

“หมายความว่าอย่างไร?” เจินฮ่าวไม่เข้าใจว่าทำไม เซียวเฉวียนแข็งแกร่งจึงเกี่ยวข้องกับเขยที่ขี้ขลาดคนนั้น

หรือพวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีมาก?

ไม่ถูกต้อง ทั้งสองคนมีพลังที่แตกต่างกันมาก จึงยากที่จะเป็นเพื่อนกันได้

เซียวเฉวียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า: "เขยตระกูลฉิน ก็คือข้าเอง"

ห๊ะ?

น่าอาย!

ความอับอายแผ่ซ่านไปทั่วอากาศ

มุมปากของเจินฮ่าวไม่กระตุกไปมาด้วยความอับอาย เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี ทำได้เพียงจ้องมอง เซียวเฉวียน ด้วยสายตาที่กะพริบตาไม่หยุด

ไอ้สารเลว ข่าวลือมันหลอกลวงคนเกินไป!

เซียวเฉวียน ตรงหน้านั้น แท้จริงแล้วคือยอดคน