บทที่ 1384 หลงใหลสาวงาม

ดังสุภาษิตโบราณว่า ลักษณะของคนเกิดจากจิตใจหนุนส่ง แสดงออกมา

ฉินซูโหรวเห็นสีหน้าของทหารแล้วเธอก็ยิ้มเยาะในใจเมื่อเห็นว่าทหารผู้นี้ก็ไม่ใช่คนดีอะไรนัก สำหรับคนมีจริยาเช่นนี้ รับเงินเดือนจากราชสำนักก็คงไม่มีประโยชน์

บนใบหน้าของเธอ ฉินซูโหรวแสดงสีหน้าหวาดกลัว พูดขึ้นว่า: "ฆาตกร? การฆาตกรรมนี้เกิดขึ้นที่ใดหรือ? ถึงกับไม่สนใจที่ว่าการ กล้าที่จะฆ่าผู้คนอย่างโจ่งแจ้ง? พี่ชายผู้ตรวจการ ต้องรบกวนช่วยจับฆาตกรและปกป้องพวกเราด้วยนะเจ้าคะ"

ความหมายเบื้องหลังคำพูดนี้คือข้าฉินซูโหรวไม่ใช่ฆาตกร

ทหารที่หลงใหลในความงามของฉินซูโหรวที่ยังสับสนเล็กน้อย หลังจากได้ยินคำพูดของฉินซูโหรว พวกเขาก็เลิกสงสัยเกี่ยวกับฉินซูโหรวโดยสิ้นเชิง

สตรีที่ดูบอบบางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นนี้ คงจะไม่กล้าที่จะฆ่าคน ไม่ต้องพูดถึงการฆ่าคนสี่คนในคราวเดียว ซึ่งเป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่านั้นอีก

ทหารปฏิบัติตามคำพูดของฉินซูโหรวและกล่าวว่า: "แน่นอน ที่ว่าการจะจับกุมคนร้ายที่ชั่วร้ายและให้คำอธิบายแก่ผู้เสียชีวิต"

แต่อย่างไรก็ตาม ตามหน้าที่ ทหารยังคงต้องถามคำถามสักสองสามข้อกับฉินซูโหรว ซึ่งไม่มีอะไรมากไปกว่าการถาม ฉินซูโหรวมาจากไหน เธอมาที่นี่ทำไม และเธออยู่กับใคร

ฉินซูโหรวตอบคำถามเหล่านี้ทั้งหมดอย่างไร้ที่ติ

ในท้ายที่สุด ทหารขอให้ฉินซูโหรวเรียกฉินหนานและฉินเป่ยออกมา

ชื่อของฉินหนานและฉินเป่ยกำลังมีชื่อเสียงขึ้นเรื่อยๆ แต่เป็นไปไม่ได้ที่ชื่อของพวกเขาจะโด่งดังมาถึงสถานที่ห่างไกลเช่นเมืองชานถัง ดังนั้นฉินซูโหรวจึงไม่เปลี่ยนชื่อของสองคนนี้ต่อหน้าบุคคลภายนอก ใช้ชื่อจริงของพวกเขา

สำหรับตัวเธอเอง เธอเป็นที่รู้จักในฐานะผู้หญิงที่มีความสามารถมากที่สุดในเมืองหลวงตั้งแต่อายุยังน้อย เป็นที่รู้จักทั่วต้าเว่ย ในกรณีนี้ ฉินซูโหรวเปลี่ยนชื่อของเธอเป็นฉินโหรว

ฉินหนานและฉินเป่ยขานรับแล้วเดินออกมา ยืนอย่างเรียบร้อยต่อหน้าทหาร

ทหารมองดูพี่น้องสองคนที่ดูคล้ายกันมากอย่างละเอียด

ชายสองพี่น้องนี้มีผิวขาวละเอียด ดูเหมือนบัณฑิต ไม่เหมือนฆาตกรเลย

อย่างไรก็ตาม ทหารต้องชื่นชมในใจว่ารัฐมู่อวิ๋นจะต้องเป็นสถานที่ที่อุดมอย่างมากแน่ ดูฉินซูโหรวสามพี่น้องนี้สิ สตรีที่งดงามนัก และบุรุษก็หล่อเหลานัก

สามคนนี้หน้าตาดีจริงๆ พวกเขางดงามและสง่างามมากกว่าใครๆ ในเมืองชานถัง โดยเฉพาะฉินซูโหรว เธอสวยราวกับนางฟ้า

ทหารอดไม่ได้ที่จะไตร่ตรองอีกครั้ง เขาควรรายงานเรื่องนี้ต่อนายอำเภอดีหรือไม่? หากนายอำเภอรู้ว่าเมืองชานถังมีสาวงามที่น่าทึ่ง เขาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้ได้ตัวฉินซูโหรวมาอย่างแน่นอน

แม้ว่าทหารอยากจะกินเนื้อหงส์เหมือนฉินซูโหรว แต่หากนายอำเภอรู้ว่าเขาเอาฉินซูโหรว เป็นของเขาเอง แทนที่จะบอกนายอำเภอล่วงหน้า นายอำเภอก็จะแก้แค้นเป็นการส่วนตัว สร้างปัญหาให้กับทหารเป็นแน่

หลังจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ทหารก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องทนความเจ็บปวดและบอกนายอำเภอเกี่ยวกับสาวงามอย่างฉินซูโหรว ไม่แน่ว่า หากนายอำเภอได้ตัวสาวงามในสักวัน ด้วยความดีใจ ให้ทหารได้รับการเลื่อนตำแหน่งและเพิ่มเงินเดือน นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องดียิ่งนัก

หลังจากตรวจสอบฉินซูโหรวพี่น้องสามคนแล้ว ทหารก็เหลือบมองฉินซูโหรวด้วยสีหน้าซับซ้อน หลังจากกล่าวคำอำลา เขาก็ออกจากบ้านของฉินซูโหรวและกลับไปที่ศาลอย่างเร่งรีบ

ยังตรวจสอบฆาตกรอะไรอีก หญิงงามสำคัญกว่า ทหารควรแจ้งข่าวให้นายอำเภอทราบโดยเร็วที่สุด

นายอำเภอไม่ได้อยู่ในศาล แต่แอบกลับบ้านไป ในเวลากลางวันแสกๆ เขากลับไปขึ้นเตียงกับอนุภรรยาของเขา

หลังจากคลาดกัน ทหารก็รีบวิ่งไปที่บ้านของนายอำเภออย่างหอบ

นายอำเภอกำลังสนุกสนานกับสนมของเขา จู่ๆ ก็มาถูกทหารขัดขวาง เสียอารมณ์เสียจริง เขาอดไม่ได้ที่จะระงับความโกรธ เขาจ้องมองทหารด้วยแววตาเย็นชาแล้วพูดอย่างเย็นชา: "มาหาข้าอย่างรีบร้อนเช่นนี้ มีเรื่องสำคัญอะไรกับข้ารึ?”

คำบรรยายคือ ไม่ว่าเจ้าจะพูดอะไรในต่อจากนี้ มันจะต้องเป็นเรื่องสำคัญดีกว่า ไม่อย่างนั้นเจ้าถึงวาระแน่!