บทที่ 1408 นักปราชญ์ไม่พอใจ

มาถึงเวลานี้ เซียวเฉวียนไม่ใช่คนที่จะยอมอยู่เฉยๆ ให้นักปราชญ์ฆ่าได้？

ฮ่าฮ่าฮ่า ！

คนที่ดีใจเหมือนกับนักปราชญ์ก็คือหมิงเจ๋อ

ไม่ ถ้าพูดให้ถูกก็คือ หมิงเจ๋อดีใจยิ่งกว่านักปราชญ์อีก

ถ้าจะบอกว่าในโลกนี้มีใครที่อยากให้เซียวเฉวียนตายมากที่สุด แน่นอนคนๆนั้นก็คือหมิงเจ๋อ！

เพราะเซียวเฉวียน หมิงเจ๋อที่เป็นคนองค์ชายที่สูงส่งของซินเจียงต้องกลายมาเป็นคนๆหนึ่งที่ต้องหลบหนีความตาย จากที่อยู่ในที่สูงส่งตกลงไปอยู่ในความทุกข์ทรมาน จากคุณชายรูปงามกลายเป็นคนพิการ

ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเซียวเฉวียน！

เซียวเฉวียนทำลายหมิงเจ๋อ！

แม้แต่ในความฝัน หมิงเจ๋อก็ยังคิดที่จะแก้แค้นตอบสนองกลับคืนต่อเซียวเฉวียนให้มากเป็นพันเท่า

“ยินดีด้วยนักปราชญ์！”

ในที่สุดโอกาสที่จะได้แก้แค้นก็มาถึงแล้ว หลังจากที่หมิงเจ๋อแสดงความยินดีแล้ว พูดจบแล้ว ก็หันหน้าเล็กน้อยและพูดว่า ：“หมิงเจ๋อมีสิ่งที่อยากจะขอร้อง หวังว่านักปราชญ์จะยินยอม”

หมิงเจ๋อมีความเคารพต่อนักปราชญ์อย่างมาก เขาไม่กล้าเรียกตัวเองว่าองค์ชายต่อหน้านักปราชญ์ ตอนนี้ตกต่ำถึงขนาดนี้ เรียกได้ว่าไม่มีอะไรเหลือแล้ว นักปราชญ์ยังยอมรับเขาไว้ก็ถึงว่าดีมากแล้ว แน่นอนว่าหมิงเจ๋อยิ่งไม่กล้าทำท่าหยิ่งยโสต่อหน้านักปราชญ์

อยู่ต่อหน้านักปราชญ์ เขาเรียกชื่อของตัวเอง

“หื้อ？”

นักปราชญ์เหลือบตามอง มีความสงสัยมองหมิงเจ๋อและพูดว่า：“ลองพูดมาก่อน”

“เมื่อถึงตอนนั้น หวังว่านักปราชญ์จะส่งตัวเซียวเฉวียนให้ข้าเป็นคนจัดการ ให้ข้าได้มีโอกาสแก้แค้นด้วยตัวเอง” พูดไปหมิงเจ๋อก็กัดฟันแน่น “ข้าต้องการให้จุดจบของซียวเฉวียนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าข้า！”

คำขอร้องนี้ของหมิงเจ๋อ นักปราชญ์ไม่คิดอะไรทั้งนั้นพูดตอบตกลงในทันที：“ไม่มีปัญหา”

เป้าหมายของเขาคือต้องการให้เซียวเฉวียนตาย ส่วนเซียวเฉวียนจะตายด้วยน้ำมือของใคร ตายอย่างไร เขาไม่มีข้อจำกัดอะไรทั้งนั้น

นักปราชญ์ตอบรับอย่างรวดเร็ว ทำให้หมิงเจ๋อคาดไม่ถึงจริงๆ หมิงเจ๋อรู้สึกดีใจมาก เขารีบหันไปทางนักปราชญ์คารวะและพูดว่า ：“ขอบคุณที่นักปราชญ์ยอมตอบรับคำขอร้องของข้า”

นักปราชญ์ก็มีสีหน้าที่ตอบรับการคารวะจากหมิงเจ๋อ มาถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความรู้สึกละอายแม้แต่นิดเดียวที่หมิงเจ๋อต้องตกอยู่ในสภาพอย่างนี้

แต่กลับรู้สึกว่าตอนที่เขารับหมิงเจ๋อเอาไว้ ในตอนที่หมิงเจ๋อกำลังตกอยู่ในความยากลำบาก สำหรับหมิงเจ๋อแล้ว นี้เป็นเมตตาบุณคุณที่ยิ่งใหญ่

ตอนนี้ เขายังช่วยหมิงเจ๋อรับมือต่อสู้กับเซียวเฉวียน ทำให้หมิงเจ๋อได้มีโอกาสได้ทรมานเซียวเฉวียน

สำหรับหมิงเจ๋อแล้ว เป็นบุณคุณที่ยิ่งใหญ่

แม้แต่หมิงเจ๋อก็รู้สึกแบบนั้น ในตอนนี้หมิงเจ๋อยังคิดว่านักปราชญ์ยอมรับข้อเรียกร้องของเขาทำให้รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างมาก ในใจยิ่งรู้สึกเคารพนับถือนักปราชญ์มากยิ่งขึ้น

เขาช่วยเหลือหมิงเจ๋อขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นนักปราชญ์ สมแล้วที่เป็นคนที่หมิงเจ๋อให้ความเคารพนับถือ

ตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคน เหมาะสมที่จะใช้ประโยคหนึ่งของยุคหลังฮวาเซี่ยที่ว่า ：“พร้อมใจกันทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเต็มใจที่จะสู้ อีกคนเต็มใจที่จะทนทุกข์ทรมาน”

นักปราชญ์ไม่มีความละอายใจหลอกลวงหมิงเจ๋อ หลอกใช้เขามาโดยตลอด แต่หมิงเจ๋อกลับเชื่อเขาอย่างมาก ถูกนักปราชญ์หลอกลวงให้เชื่ออย่างสนิทใจ

อยู่ต่อหน้านักปราชญ์ หมิงเจ๋อเหมือนเป็นคนที่โง่เง่าที่สุดในโลก คิดว่าศัตรูเป็นผู้มีบุญคุณ โง่เง่ามากจนไม่มียาอะไรสามารถช่วยรักษาได้

แต่ว่า ก็ไม่สามารถตำหนิหมิงเจ๋อได้ทั้งหมด สิ่งที่สำคัญเป็นเพราะนักปราชญ์หลอกลวงได้เก่งมาก

นักปราชญ์คิดอยู่นาน ในเมื่อเซียวเฉวียนบุกเข้ามาแล้ว ค่ายกลกระบี่ของเขาไม่สามารถปล่อยออกไปได้แล้ว

ก็ใช้โอกาสนี้ หาที่ซ่อนกองกำลังจัดการให้เรียบร้อยดีก่อน ค่อยจัดการเซียวเฉวียนที่หลัง

ข้อดีก็คือนักปราชญ์รู้เข้าใจสถานที่รอบๆบริเวณใกล้เคียงนี้เป็นอย่างดี เพียงแค่ข้ามผ่านเขาลูกนี้ไป ข้างหน้าก็จะเป็นทะเลทรายแล้ว

ถูกต้อง นักปราชญ์จะนำกองกำลังไปปักหลักอยู่ที่ทะเลทราย

ทะเลทรายที่ไร้ผู้คนมาเป็นเวลานาน เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นที่ซ่อน

และอีกอย่าง ทะเลทรายมีลมแรงมาก กองกำลังที่เดินทางผ่านร่องรอยหลักฐานที่ทิ้งเอาไว้ ก็จะถูกลมและทรายพัดมาปกคลุมได้อย่างง่ายดาย

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ในสายตาของคนทั้งโลก ทะเลทรายขาดแค้นอาหาร ขาดน้ำ ขาดทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีใครสนใจว่าภายในทะเลทรายมีอะไร