บทที่ 1451 ไทเฮาหายตัวไป

แม้กระทั่งไม่ใช่ของธรรมดา แต่มันก็ถูกใช้โดยนักปราชญ์และถูกขับไล่โดยนักปราชญ์ สิ่งอันตรายเช่นนี้ไม่สามารถใช้เพื่อตัวเองได้ จากนั้นจึงทำลายมัน

เกี่ยวกับวิธีจัดการกับมัน ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเซียวเฉวียน

วัสดุที่ใช้ทำตาข่ายนั้นเป็นโลหะ และโลหะสามารถละลายในไฟได้

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนไม่รับประกันว่าไฟจะใช้งานได้ ทำได้เพียงลองดู

ดังนั้น ทั้งสองคนจึงพาตาข่ายออกไป

เมื่อเห็นร่างที่ห่างไกลของทั้งสองคน ผู้นำทางอยากจะตะโกนแต่ก็กลัวที่จะตะโกน

เขาอยากจะขอความช่วยเหลือ แต่เขากลัวที่จะเรียกเซียวเฉวียน

ผู้นำทางคิดว่า เซียวเฉวียนทิ้งเขาไปโดยไม่ฆ่าเขา น่าจะลืมเขา

อันที่จริงไม่ใช่เพราะเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส หากไม่มีคนช่วยเขา เขาก็ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้

และที่นี่ มักจะไม่มีใครมา

เมื่อชายร่างใหญ่ทั้งสองคนกลับไปจากที่นี่ พวกเขาจะต้องเผยแพร่สิ่งที่พวกเขาเห็นและได้ยินอย่างกว้างขวาง เมื่อเป็นเช่นนั้น ผู้คนก็จะยิ่งไม่อยากมาที่นี่อีก

สิ่งที่รอคอยผู้นำทางคือทางตัน

เขาจะต้องตายในไม่ช้า และเซียวเฉวียนไม่จำเป็นต้องทำอะไรมาก

ทั้งสองคนพาตาข่ายมาที่ร้านตีเหล็ก มองดูเตาไฟที่ร้อนจัด เหมิงเอ้าเดินไปข้างหน้าและทักทายช่างตีเหล็ก “นายท่าน ข้าขอยืมเตาไฟของท่านได้ไหม”

ช่างตีเหล็กมองไปที่เหมิงเอ้า ด้วยความประหลาดใจ จากนั้นมองไปเซียวเฉวียนทั้งสองคนดูไม่เหมือนคนเลว ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างมีความสุข “ได้”

เมื่อได้รับอนุญาตเหมิงเอ้า ก็โยนตาข่ายเข้าไปในเตาไฟทันที

ทำให้ช่างตีเหล็กตะลึง

เขาตีเหล็กมาหลายสิบปีแล้ว และเขาก็สามารถบอกได้ทันทีว่าตาข่ายนั้นดีแค่ไหน

ของดีๆ แบบนี้ทำไมถึงโยนเข้าไปในเตาไฟล่ะ

เหมิงเอ้า เห็นความสงสัยของช่างตีเหล็ก เขาพูดเบา ๆ “อย่าบอกนะว่าตาข่ายนี้ไม่ใช่ตาข่ายธรรมดา เก็บไว้ไม่ได้”

เหมิงเอ้า จงใจทำให้ตาข่ายดูน่ากลัว ตัดความเสียดายในใจช่างตีเหล็ก

ช่างตีเหล็กมีอาชีพเป็นช่างตีเหล็ก เมื่อเห็นวัสดุที่ดี เขาก็ย่อมรักมันมาก

เซียวเฉวียนและ เหมิงเอ้า ไม่สามารถยืนดูตาข่ายละลายได้ เกรงว่าพวกเขาจะหันหลังกลับมา และช่างตีเหล็กจะดึงตาข่ายออกมา ดังนั้นภายใต้คำแนะนำของ เซียวเฉวียน เหมิงเอ้า จึงพูดเช่นนี้

ตาข่ายแบบนี้ ถ้าเก็บไว้ในโลกนี้ ก็เป็นภัยต่อมวลมนุษยชาติ

แม้ว่าจะใช้เพื่อล่าสัตว์ หากมีคนเหยียบมัน แม้แต่คนที่มีอาวุธก็ยังไม่สามารถช่วยตัวเองได้

นี่ไม่ใช่การทำร้ายคนอื่นน้อยลงหรือน้อยลงหรือไม่?

สิ่งของเช่นนี้ ไม่สามารถเก็บไว้ได้อย่างแน่นอน

เมื่อช่างตีเหล็กได้ยินคำพูดของเหมิงเอ้า ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนจากเสียดายเป็นกังวล เขามองไปที่ตาข่ายในเตาไฟ โดยไม่ถามตาข่ายนั้นผิดปกติอย่างไร เขาพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำอีก “ถ้าเป็นเช่นนั้น เก็บไว้ไม่ได้ ทำลายมัน”

พูดแล้ว ช่างตีเหล็กยังใช้ไม้กวาดเขี่ยตาข่ายหลายครั้ง เพื่อให้ตาข่ายร้อนสม่ำเสมอและละลายเร็วขึ้น

เมื่อเห็นเป้าหมายสำเร็จแล้ว ทั้งสองคนก็ขอบคุณช่างตีเหล็กและจากไป

เมื่อถึงหัวมุมถนน มองเหมิงเอ้าดูทิศทางการเดินของเซียวเฉวียนที่ไม่ถูกต้อง เหมิงเอ้าจึงถามด้วยความสงสัยว่า “นายท่าน เราจะไม่ไปตามหานักปราชญ์หรือ”

อย่าให้เขาหนีไปได้

เซียวเฉวียนเดินไปพลางพูดไปว่า “ตามไม่ทัน”

ถ้าตามไปแบบมืดบอดอย่างนี้ อาจจะโดนนักปราชญ์หลอกได้

ดังนั้น เซียวเฉวียนใช้วิธีอนุรักษนิยมที่สุดคือรอดักอยู่

แม้ว่าเสบียงอาหารจะถูกเซียวเฉวียนยึดไปแล้ว แต่เมืองชานถังเป็นเมืองที่อยู่ใกล้ทะเลทรายมากที่สุด

ถ้านักปราชญ์ต้องการเสบียงอาหารเพื่อบรรเทาความเดือดร้อน เขาจะทำได้เพียงยึดเมืองชานถัง

แต่เมืองชานถังเคยถูกข้าราชการชั่วกดขี่ข่มเหงมานานแล้ว ผู้คนได้รับความเดือดร้อนมาก ถ้านักปราชญ์ต้องการรวบรวมเสบียงอาหารจากเมืองชานถัง จะต้องทำให้เกิดความวุ่นวายอย่างแน่นอน