บทที่ 1498 โลภมาก

เสียงคำรามนี้ ทำให้ผู้คนที่แยกย้ายไปกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง

คนรอกินเผือกจวนอู๋ในวันนี้ ไม่น้อยเลย เป็นที่ชวนสนใจอย่างมาก

ชั่วขณะหนึ่ง ที่ประตูจวนอู๋คึกคักด้วยความตื่นเต้น และผู้คนก็มองดูผู้หญิงที่อยู่บนพื้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ภรรยาหลั่งน้ำตาและพูดว่า: "ทุกท่านให้ความเป็นธรรมกับข้าทีสิว่า ไฉนสามีของข้าอยู่ดีๆ ถึงมาแขวนคอตายที่ประตูจวนอู๋?"

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ ผู้คนก็มีสีหน้าเข้าใจ คนที่ประตูจวนคือสามีของหญิงผู้นี้นี่เอง

หญิงผู้นี้ดูยังเยาว์วัย ทั้งยังสวย แต่เธอต้องมาเป็นม่ายแล้ว ช่างน่าเสียดายนัก

ความหมายในคำพูดของหญิงผู้นี้ คือตระกูลอู๋ละเลยชีวิตมนุษย์ ฆ่าสามีของเธองั้นเหรอ?

นี่เป็นไปไม่ได้ใช่ไหม?

ผู้คนในจวนอู๋จะไม่โง่มากถึงขนาดฆ่าคนที่หน้าประตูบ้านของตนเอง

นี่ไม่ใช่การยกหินทุบเท้าตัวเอง แต่เป็นการตัดเส้นทางชีวิตของเขาเอง

มีคนตาย ไม่ใช่เรื่องตลก

ไม่ว่าผู้คนในจวนอู๋จะโง่แค่ไหน พวกเขาจะไม่มีวันฆ่าใครในดินแดนของตนเอง

จากข้อมูลของผู้คน มีแนวโน้มมากขึ้นที่ผู้คนในจวนอู๋ได้ทำให้ใครบางคนขุ่นเคือง และตอนนี้พวกเขากำลังแก้แค้น

หรืออาจมีคนจากจวนอู๋จ้างสามีของหญิงผู้นี้ให้จัดการกับคนอื่น และเมื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พวกเขาไม่เพียงแต่ฆ่าสามีของนางเท่านั้น แต่ยังแขวนสามีของนางไว้ที่ประตูจวนอู๋เพื่อแสดงอำนาจให้เห็น

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าหญิงผู้นี้จะสร้างปัญหามากเพียงใด ประตูจวนอู๋ก็ปิดสนิท และไม่มีใครออกมาให้คำอธิบาย ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้ความจริง

ทันใดนั้น มีคนสังเกตเห็นเซียวเฉวียนปะปนอยู่ในฝูงชน จึงพูดกับหญิงผู้นั้น: "รีบไปขอร้องราชครูสิ เขาจะมีทางช่วยเจ้าอย่างแน่นอน"

สามีของเธอเสียชีวิตอย่างไม่ทราบสาเหตุ และผู้หญิงคนหนึ่งก็ต้องกลายเป็นหม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งดูไม่เหมือนคนมีฐานะ ในอนาคตชีวิตจะต้องยากลำบากอย่างแน่นอน

ผู้คนต่างสงสารเธอและชี้ทางให้นาง

หากการตายของสามีเกี่ยวข้องกับจวนอู๋จริงๆ เช่นนั้นก็ควรแสวงหาความยุติธรรม ให้จวนอู๋จ่ายเงินเมื่อจำต้องชดเชย

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ หญิงผู้นั้นก็เช็ดน้ำตาของนาง คลานไปที่เท้าของเซียวเฉวียนอย่างปราดเปรียว ร้องไห้และขอร้องให้เซียวเฉวียนช่วยนาง

เซียวเฉวียนรู้ว่าหญิงผู้นี้มาสร้างปัญหาที่จวนอู๋เพื่อเรื่องเงิน และเซียวเฉวียนก็ต้องการใช้มือของนางมอบของขวัญที่น่าจดจำให้กับอู๋จี้ ดังนั้นเซียวเฉวียนจึงเห็นด้วยกับคำวิงวอนของหญิงผู้นั้นโดยไม่พูดอะไรสักคำ ร่างของเขากระพริบเข้าไปในจวนอู๋ทันที

แล้วมีฉากเมื่อสักครู่นี้

เมื่อเห็นควันและฝุ่นที่ลอยฟุ้งกระจาย ทัศนวิสัยก็ค่อยๆ กลับคืนมา หญิงสาวเห็นว่าประตูจวนอู๋ไม่มีผู้คน ก่อนที่จะมีใครออกมาปกป้อง เธอก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจฝุ่นดินทั่วร่างกาย วิ่งเหยาะๆ เข้าสู่จวนอู๋

ตราบใดที่เธอเข้าไปได้ เซียวเฉวียนอยู่ข้างใน คนในจวนอู๋ก็ไม่กล้าทำอะไรเธอ

อู๋จี้ที่โกรธเกรี้ยวอยู่แล้ว เห็นหญิงสาวที่รุงรังเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต เส้นเลือดของเขาก็โผล่ออกมาด้วยความโกรธ เขาคำราม: "ออกไป! ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามา!"

หญิงผู้นั้นไม่รู้จักอู๋จี้ แต่ทันทีที่ถูกตะคอกใส่ ก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงและรู้สึกหวาดกลัวในใจ

แต่ทันทีที่สบตากับเซียวเฉวียน เธอก็ยืดตัวตรงแล้วพูดกับอู๋จี๋อย่างมั่นใจ: "เจ้าเป็นใคร มาตะคอกที่นี่! เรียกผู้ดูแลของพวกเจ้าออกมา! สามีของข้าแขวนคอตายอยู่ที่หน้าจวนของพวกเจ้า พวกเจ้าต้องให้คำอธิบายแก่ข้า!”

หลังจากได้ยินสิ่งที่หญิงผู้นั้นพูด ดวงตาของอู๋จี้ก็แดงก่ำด้วยความโกรธ ดูเหมือนว่าเขาอยากจะกลืนกินคน เขาพูดอย่างรุนแรง: "ข้าเป็นผู้ใดเจ้ายังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำ ยังกล้าที่จะบุกเข้ามาในจวนอู๋? ข้าจะบอกให้ ข้าเป็นเจ้าบ้านในจวนนี้!"

พูดตามตรง หากไม่มีเซียวเฉวียนในที่นี้ ทำให้หญิงผู้นั้นกล้าขึ้น เธอคงจะถูกความดุร้ายของอู๋จี้ทำให้หวาดกลัวจนถึงจุดอ่อนแอแล้ว

ท้ายที่สุดแล้วอู๋จี้ก็เป็นขุนนาง และมีอำนาจอย่างเป็นทางการ

และคนทั่วไปก็มีสัญชาตญาณที่กลัวขุนนาง

แต่เซียวเฉวียนอยู่ที่นี่มันก็จะแตกต่างออกไป ไม่ว่าอู๋จี้จะมีตำแหน่งใดก็ตาม คนที่สนับสนุนเธอก็คือราชครู ไม่ว่าตำแหน่งของอู๋จี้จะสูงแค่ไหน เขาจะสู้ราชครูได้หรือไม่?