บทที่ 1499 วางเกวียนก่อนม้า

เป็นเรื่องตลก!

หากเรื่องนี้ไปถึงที่ว่าการจริงๆ ก็ไม่มีมูลความจริงและไม่มีมูลความจริง ใครจะพิสูจน์ได้ว่าการตายของสามีของนางจะเกี่ยวข้องกับจวนอู๋?

แม้ว่าอู๋จี้จะกลัวยุ่งยาก แต่เมื่อปัญหาเกิดขึ้นอู๋จี้ก็ไม่กลัว!

หญิงสาวธรรมดาต้องการเอาเปรียบเขาเหรอ?

ฝันไปเถอะ!

คำพูดของอู๋จี้ ทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่ฝูงชนที่รอกินเผือกข้างนอก และฝูงชนก็เริ่มกล่าวหาหญิงสาวว่าไร้ยางอาย

มีคนพูดว่า: "นี่เป็นความผิดของนาง การเอาเงินจากคนอื่น หมายความว่าเธอเต็มใจที่จะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นส่วนตัว ไม่ติดใจเรื่องนี้อีกต่อไป"

“แต่เพียงแค่ครู่เดียว นางก็มาก่อความวุ่นวายที่จวนอู๋ได้ ไฉนจึงกลับคำไปมา?”

มีคนพูดเสริมว่า “ถูกต้อง ถูกต้อง ถ้าไม่ต้องการความเป็นส่วนตัว ก็ไม่ควรรับเงินของคนอื่นตั้งแต่แรก”

“หลังจากได้รับเงินแล้วก็ยังมาสร้างปัญหาอีก นี่จะน่าเกลียดเกินไปแล้ว!"

อีกทั้งยังมีคนด่าทอโดยตรงว่า "นั่นหน่ะสิ ถ้าทุกคนเป็นเหมือนเธอที่ไม่รักษาคำพูด โลกจะมีศีลธรรมได้อย่างไร?"

“เสียดายที่ข้ายังรู้สึกสงสารนาง ถุย! ข้าคิดว่า นางน่ารังเกียจและไร้ยางอายยิ่งนัก ถึงกับหลอกใช้ความเห็นอกเห็นใจของเราให้เป็นประโยชน์!"

".….."

ทุกคนพูดถึงเรื่องนี้ ข้อวิพากษ์วิจารณ์ของมวลชนเอียงเอนมาทางฝั่งอู๋จี้

อู๋จี้เพิ่งสูญเสียพ่อมาไม่นาน เขาก็ต้องถูกศัตรูหลอก ยังถูกหญิงสาวรังแกด้วยซ้ำ ช่างน่าสงสารผู้บริสุทธิ์นี้จริงๆ

ยิ่งมีคนวิพากษ์วิจารณ์กันมากเท่าไร พวกเขาก็ยิ่งโกรธ และบางคนถึงกับตะโกนว่า: "ใต้เท้าอู๋ คนเช่นนี้ พวกข้าสนับสนุนให้ท่านแจ้งดำเนินการ อย่าได้ให้นานได้ใจ!"

อู๋จี้พูดแล้วว่า การตายของสามีของเธอนั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลอู๋ พวกเขาเชื่อเช่นนั้นเพราะพวกเขาคิดเช่นนั้นเช่นกัน

หญิงผู้นั้นพูดไม่ออกครู่หนึ่ง เพื่อหักล้างอู๋จี้และทำได้เพียงพูดว่า "เจ้า!" ด้วยความโกรธ

เธอไม่เคยคิดเลยว่า ไม่เพียงแต่เธอจะไม่ได้รับประโยชน์ใดๆ ยังถูกอู๋จี้โจมตี และถูกประณามจากผู้คน

มวลชนที่เป็นฝ่ายกับเธอในเมื่อครู่นี้ จู่ๆ ก็หันมาต่อต้านเธอและประณามเธอ

ต้นไม้ต้องการเปลือกไม้ และมนุษย์ต้องการใบหน้า(ศักดิ์ศรี) โดยเฉพาะหญิงสาว

เธอไม่เคยเจอสถานการณ์เช่นนี้

เธอมองไปที่เซียวเฉวียนอย่างช่วยไม่ได้ โดยหวังว่าเซียวเฉวียนจะช่วยเธอพลิกสถานการณ์ได้

แต่ไม่รู้ว่าเซียวเฉวียนกำลังคิดอะไรอยู่ สีหน้าของเขาไม่แยแส เปลือกตาของเขาตก และเขาไม่แม้แต่จะมองหญิงผู้นั้นเลย

หญิงผู้นั้นพูดอย่างน่าสงสาร: "ราชครู"

เธอหวังว่าจะดึงดูดความสนใจของเซียวเฉวียนและได้รับความเห็นอกเห็นใจจากเซียวเฉวียน

ตราบใดที่เซียวเฉวียนเต็มใจช่วยเธอ เธอก็มีโอกาสที่จะยืนหยัดได้

โดยไม่คาดคิดเซียวเฉวียนได้ยินเสียงของหญิงผู้นั้น เหลือบมองเธอเบาๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น: "เป็นเช่นนี้นี่เอง เช่นนั้นข้าผู้แซ่เซียวก็ช่วยอะไรไม่ได้ ไฉนเจ้าไม่ทำตามคำพูดของคุณชายอู๋ ปล่อยให้ทางการจัดการเรื่องนี้?“

ความหมายก็คือ ข้าไม่อยากยุ่งกับเรื่องไร้สาระเหล่านี้

หญิงสาวโลภเช่นนี้ ควรให้ได้รับบทเรียน ไม่เช่นนั้นเธอจะคิดเสมอว่าเธอสามารถใช้ประโยชน์จากสิ่งที่เธอต้องการได้

ในตอนแรก เซียวเฉวียนบอกว่าจะช่วยเธอ แต่เซียวเฉวียนแค่อยากจะวางระเบิดจวนอู๋แบบเหตุการณ์ก็น่าเชื่อถือ

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ด้วยความสามารถของเซียวเฉวียน มันจึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะเปิดประตูจวนอู๋อย่างเปิดเผย

แต่เขาไม่ต้องการ เขาต้องการให้ของขวัญที่น่าประทับใจแก่อู๋จี้ เหมือนกับระเบิดจวนอู๋ ระเบิดเกียรติของอู๋จี้

การทำให้เขาหงุดหงิดแบบนี้เป็นเรื่องน่าสนุก

เขาแค่ชอบที่จะเห็นการแสดงออกของอู๋จี้ที่เกลียดเซียวเฉวียน แต่ไม่สามารถทำอะไรเขาได้แล้วรู้สึกหงุดหงิด

ฮ่าฮ่าฮ่า!

มันดูแล้วสบายใจมาก!

หลังจากพูดอย่างนั้น เซียวเฉวียนก็จ้องมองไปที่อู๋จี้อย่างมีความหมาย และพูดอย่างใจเย็น: "ใต้เท้าอู๋ ในความคิดเห็นของท่าน เรื่องนี้ควรจัดการอย่างไรดี?"