บทที่ 15 อันดับหนึ่ง

จวนฉิน

วันประกาศผล ถึงแม้ว่าผลจะยังไม่ออก แต่จวนฉินก็มีงานยุ่งมากๆ

คนรับใช้ทำความสะอาดและรดน้ำต้นไม้ กระถางดอกไม้ถูกจัดให้เป็นระเบียง และได้มีการตกแต่งไฟ จุดประทัดเพื่อฉลอง

ฉินหนานและฉินเป่ยใส่เสื้อผ้าใหม่ที่ดูหรู และดูมีราศี

"คุณชายของพวกเราใส่เสื้อตัวนี้ดูดีจริงๆ วันนี้คุณชายต้องชนะแน่ๆ! แถมในบรรดาคุณชายในตระกูลนี้ เป็นผู้ที่สูงส่งที่สุด!"

“จะเป็นแบบนั้นได้อย่างไร คุณชายของพวกเราต่างกันออกไป จะไปเหมือนคนคนนั้นได้อย่างไร”

คนที่คนรับใช้กำลังพูดถึงคือเซียวเฉวียน วันนี้ทุกคนไม่เพียงแต่จะตั้งหน้าตั้งตาดูความสำเร็จของคุณชายสองคนนี้แล้ว ก็รอดูความผิดหวังของอีกคนเหมือนกัน

ฉินหนานและฉินเป่ยหัวเราะเยาะเย้ย เซียวเฉวียนชื่อนี้จะมาเทียบกับพวกเขาได้อย่างไรกัน

ทั้งสองคนรีบขึ้นหลังม้า ร่างกายเต็มไปด้วยความตั้งใจ พร้อมพูดว่า "คุณย่า หลานจะไปดูรายชื่อเดี๋ยวนี้! แล้วข้าจะนำข่าวดีกลับมาให้!"

"ไปเถอะ" คุณยายฉินพูดด้วยท่าทางเอ็นดู

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังจะออกเดินทาง แต่ในเวลานั้นกลับมีคนจากฮ่องเต้ที่กำลังเข้ามาจากข้างหน้าเขา

ตามกฎของต้าเว่ย ใครที่สอบได้หนึ่งในสามอันดับคนจากฮ่องเต้จะเป็นคนมาแจ้งข่าวด้วยตัวเอง

กองเกียรติยศที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาเป็นของฮ่องเต้ มีการตีฆ้องและกลองตลอดทาง และธงสีแดงโบกไปโบกมา มันทำให้ดึงดูดผู้คนมากมาย เพื่อจะได้รู้ว่าใครได้หนึ่งในสามอันดับในปีนี้

มองแวบแรกแล้ว คนกลุ่มนี้ดูแล้วรู้สึกยิ่งใหญ่และน่าเกรงขาม! คนที่มาแจ้งก็ไม่ใช่ใครที่ไหน นอกจากขันทีของฮ่องเต้!

ขันทีคนนี้เป็นคนข้างกายของฮ่องเต้! ไม่อยากจะเชื่อ เขาน่ายกย่องมากๆ!

ตระกูลฉินรู้สึกมีความสุขมากๆ ฉินหนานและฉินเป่ยในหนึ่งในสาม เป็นอะไรที่น่าภูมิใจจริงๆ!

ฉินหนานและฉินเป่ยตกใจอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มมีความสุข จากนั้นพวกเขาก็ลงจากหลังม้า พวกเขายืนอยู่ตรงหน้าจวนฉิน เฝ้ามองดูการมาของพวกเขา

คนที่เดินตามมาพร้อมกับพวกเขาต่างก็ชื่นชมยินดี รอบนี้จวนฉินได้ทั้งสองคนเลย เป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน แต่ละตระกูลมันแตกต่างกันออกไป ทุกคนมีแต่ความคาดหวัง