บทที่ 1608 ไปถ่ายทอดพระราชโองการ

ความหมายโดยนัยคือ พวกท่านอย่าบอกเซียวเฉวียนว่าเรามาหาท่านเรื่องนี้ เราแค่อยากทำตัวเป็นฮีโร่

ฮ่องเต้ยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยมและกล่าวว่า “เรื่องนี้ดีแล้ว”

บางครั้ง ในการพูด จำเป็นต้องใช้เทคนิคบางอย่างเพื่อหลอกล่อขุนนาง

ในฐานะกษัตริย์ ฮ่องเต้ย่อมรู้วิธีพูดคลุมเครือ

การที่ฮ่องเต้พูดแบบนี้ ก็ไม่ได้ตอบตกลงหรือปฏิเสธ

ดังนั้น ไม่ว่าฮ่องเต้จะพูดหรือไม่พูด ก็ไม่ได้ผิดคำพูดที่ว่า “คำพูดของกษัตริย์ศักดิ์สิทธิ์”

แต่ฮ่องเต้จะต้องบอกเรื่องนี้กับเซียวเฉวียนอย่างแน่นอน

เขาต้องการให้เซียวเฉวียนรู้ว่า ยังมีคนในราชสำนักหลายคน “เป็นห่วง” เขาอยู่ และต้องการให้เซียวเฉวียนห่วงใยพวกเหล่านั้นบ้าง

ถ้าไม่เช่นนั้น จะมาโดยไม่ให้อะไรเลย ก็ถือว่าไม่มีมารยาท

ราชครูอย่างเซียวเฉวียน ย่อมไม่มีมารยาทได้

จริงไหม?

ห้าขุนนางคิดว่าคำพูดของฮ่องเต้เป็นการตอบตกลงพวกเขา จึงรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ในที่สุดก็วางใจได้

เมื่อถึงจุดนี้ ก็ไม่มีความหมายที่จะอยู่ต่อแล้ว

ห้าขุนนางลุกขึ้นยืนอย่างสุภาพและโค้งคำนับให้ฮ่องเต้ “ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท หากไม่มีเรื่องอื่น พวกข้าพเจ้าขอลาไปก่อน”

ฮ่องเต้มองพวกเขาด้วยสายตาเรียบเฉยและกล่าวว่า “ท่านทั้งหลายค่อยๆ ไป”

เดินเร็วเข้าสิ

ตามคำพูดของฮ่องเต้ พวกเขาควรจะมาไม่ได้เลย

นี่ไม่ใช่การเสียเวลาของฮ่องเต้หรือ?

ต้องรู้ว่าฮ่องเต้ทำงานหนักทุกวัน เวลาถูกใช้ไปหนึ่งนาที เวลาสิ้นสุดการทำงานก็จะเลื่อนออกไปหนึ่งนาที

ฮ่องเต้ก็เป็นมนุษย์ เขาเหนื่อย เขาอยากจะจัดการธุระราชการให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อจะได้พักผ่อนเร็ว ๆ

หลังจากพิธีการเสร็จสิ้น ห้าขุนนางก็ออกจากตำหนักฉางอันโดยลำดับ

เมื่อร่างของพวกเขาหายไปจากสายตาของฮ่องเต้ ฮ่องเต้ก็ตะโกนเบา ๆ ว่า "ใครก็ได้"

จากนั้น ขันทีคนหนึ่งก็ได้ยินเสียงและเข้ามาโค้งคำนับอย่างเคารพว่า "ฝ่าบาท มีคำสั่งอะไรไหมพ่ะย่ะค่ะ?"

ฮ่องเต้มองขันทีแวบหนึ่งแล้วโบกมือให้เขาเข้ามาใกล้

ขันทีเข้าใจและก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ เดินไปจนสุดโต๊ะที่อยู่ห่างจากฮ่องเต้เพียงโต๊ะเดียว มองฮ่องเต้อย่างเฝ้ารอคำสั่ง

ฮ่องเต้ลดเสียงลงแล้วพูดว่า “เจ้าไปที่จวนเซียวแล้วบอกท่านอาจารย์ว่า วันนี้มีห้าขุนนางมาเพื่อขอร้องข้าให้เขาแต่งงาน แต่ข้าไม่ตอบตกลง”

“นอกจากนี้ บอกชื่อห้าขุนนางเหล่านี้ให้อาจารย์ทราบ หรือถ้าอาจารย์มีคำถามอื่นที่ต้องการทราบ เจ้าสามารถบอกอาจารย์ได้เช่นกัน”

กล่าวอีกนัยหนึ่ง สิ่งที่อาจารย์ต้องการทราบ ขันทีจะต้องรู้ทุกอย่างและบอกทุกอย่าง

ขันทีฟังจบก็รับคำสั่งอย่างรวดเร็ว

แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าฮ่องเต้ทำอะไร แต่เขาก็รู้สึกว่าจักรพรรดิต้องการให้เขาทำอย่างนั้น จะต้องมีเหตุผลของฮ่องเต้

ดังนั้น ขันทีจึงรีบออกจากวังและมุ่งหน้าไปยังจวนเซียว

ระหว่างทาง ขันทีรีบควบม้าไป แม้ว่าเขาจะรีบไปมาก แต่เขาก็ยังคงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับเซียวเฉวียนเป็นครั้งคราว

ขันทีฟังข่าวลือเหล่านี้ไปเรื่อย ๆ ประกอบเข้าด้วยกัน และในที่สุดก็เข้าใจความหมายที่ฮ่องเต้พูดและต้องการจะทำ

ปรากฏว่าห้าขุนนางที่เข้ามานั้นจริง ๆ แล้วมาเพื่อแต่งงานกับเซียวเฉวียน พวกเขาแนะนำให้เซียวเฉวียนรู้จักกับสาวงาม

ขันทีผู้นี้อยู่ในวังมานานหลายปีแล้ว ดังนั้นจึงมีประสบการณ์ไม่น้อย

เขารู้ว่าเจตนาของห้าขุนนางเหล่านี้ไม่บริสุทธิ์

พวกเขาคงจะอยากส่งนางงามไปแอบแฝงอยู่ในตระกูลเซียวเพื่อสืบข่าว

ขันทีคนนี้สามารถเข้าใจได้ แต่สำหรับเซียวเฉวียนผู้มีสติปัญญาเฉียบแหลมแล้ว ย่อมเข้าใจได้ยิ่งกว่า

ดังนั้น เป้าหมายเดียวที่ฮ่องเต้ทำเช่นนี้ก็คือต้องการให้เซียวเฉวียนระวังห้าขุนนางเหล่านี้เป็นพิเศษ