บทที่ 1618 เป็นเรื่องที่ดี

ภายใต้ความคาดหวังของทุกคน ฮ่องเต้ทรงได้ประกาศแต่งตั้งขุนนางในที่สาธารณะตามที่เซียวเฉวียนคาดการณ์

เป็นเวลานานแล้วตั้งแต่สถานศึกษาชิงหยวนเริ่มต้นขึ้น ตามความคิดเห็นของเซียวเฉวียนฮ่องเต้ได้เลือกตำแหน่งจิ้นซื่อที่ค่อนข้างโดดเด่นจากสถานศึกษาชิงหยวน วางแผนที่จะส่งพวกเขาไปยังสถานที่ต่างๆ ในต้าเว่ยเพื่อเติมเต็มตำแหน่งที่ว่างของขุนนางท้องถิ่น

ฮ่องเต้ทำตามคำแนะนำของเซียวเฉวียนว่า ตำแหน่งจิ้นซื่อเหล่านี้ควรเริ่มต้นจากระดับรากหญ้าและพิจารณาประเด็นการเลื่อนตำแหน่งตามความสำเร็จทางการเมืองของพวกเขา

จางจิ่นในฐานะรักษาการเสนาบดีก็รู้เรื่องนี้เช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว จางจิ่นเป็นหัวหน้าขุนนาง และฮ่องเต้มีหลายเรื่องที่จะหารือกับเขา

ข้อดีอีกประการของการพูดคุยกับเขาก็คือ เมื่อขุนนางคนอื่นตั้งคำถามต่อการตัดสินใจของฮ่องเต้ ฮ่องเต้สามารถพาจางจิ่นออกมาและใช้เขาเป็นโล่เพื่อบอกพวกเขาว่าฮ่องเต้ไม่ได้ทำอะไรเพียงลำพังในเรื่องนี้ แต่ได้หารือกับจางจิ่นแล้ว

เกี่ยวกับการแต่งตั้งตำแหน่งจิ้นซื่อเป็นขุนนางท้องถิ่น และระบบการประเมินขุนนาง ขุนนางในราชสำนักสามารถยอมรับได้

ดังนั้นจึงไม่มีใครมีความคิดเห็นใดๆ

อย่างไรก็ตาม ฮ่องเต้ได้ประกาศสิ่งที่พวกเขาคัดค้านทันที ฮ่องเต้ตรัสว่า "นับจากนี้ไป ไม่ว่าขุนนางในยศใด จะได้รับการประเมินปีละครั้ง และการเลื่อนตำแหน่ง ลดตำแหน่ง ให้รางวัลและลงโทษจะมอบให้ตามผลงานของพวกเขา"

นี่

ขุนนางหลายคนได้ฟัง ก็รู้สึกว่าสิ่งนี้ไม่เหมาะสม โดยเฉพาะพวกขุนนางที่มาจากครอบครัวชนชั้นสูงต่างสะท้อนให้เห็นบนใบหน้าของพวกเขา

นับตั้งแต่ก่อตั้งต้าเว่ย ก็มีการตรวจสอบทุก ๆ สามปี

ตอนนี้เปลี่ยนเป็นปีละครั้งซึ่งบ่อยเกินไป

ขุนนางทุกคนหันความสนใจไปที่จางจิ่น โดยหวังว่าหัวหน้าขุนนางคนนี้จะช่วยหาผลประโยชน์ให้พวกเขาได้

ประเมินปีละครั้ง ยังสามารถเล่นสนุกได้อีกหรือไม่?

เมื่อเทียบกับการประเมินสามปีที่ผ่านมาถือว่ารุนแรงเกินไป

ในเวลานี้ เป็นเวลาที่หัวหน้าขุนนางจะเป็นผู้นำ

แต่จางจิ่นยืนตัวตรงและมองไปข้างหน้า ราวกับว่าฝ่าบาทตรัสเช่นไรก็จะทำทุกอย่างตามที่พระองค์ประสงค์ โดยไม่สนใจสายตาของขุนนางเลย

เขารู้ว่าจะต้องมีฉากเช่นนี้ ดังนั้นเมื่อฮ่องเต้ตรัสเช่นนี้ จางจิ่นก็ทำหน้าตาแบบนี้

แน่นอนว่าขุนนางไม่ยอมแพ้ ขุนนางที่ยืนอยู่ข้างหน้าและข้างหลังจางจิ่นกระซิบว่า “ใต้เท้าจาง ใต้เท้าจาง?”

ถึงตาเจ้าพูดแล้ว

มีการประเมินปีละครั้ง หรือว่าเจ้าไม่มีอะไรจะพูดเลยหรือ?

เจ้าควรให้คำแนะนำบางอย่างต่อฮ่องเต้ พูดอะไรบ้าง

นี่ไม่เพียงแต่ปกป้องผลประโยชน์ของเราเท่านั้น แต่ยังปกป้องผลประโยชน์ของเจ้าเองด้วย

ว่ากันว่าคลื่นลูกใหม่ในแยงซีซัดคลื่นลูกเก่า และคลื่นลูกเก่าก็ตายบนชายหาด

ปัจจุบันในบรรดาตำแหน่งจิ้นซื่อมีเด็กจำนวนมากจากครอบครัวที่ยากจน

ลาภยศเป็นความปรารถนาตลอดชีวิตของพวกเขา การประเมินทุกปี ไม่ใช่ให้โอกาสพวกเขาดิ้นรนอย่างหนักหรอกหรือ?

เพื่อที่จะปีนขึ้นไป พวกเขาเสี่ยงชีวิตทุกนาทีกับเรา

ขุนนางที่มาจากครอบครัวชนชั้นสูงรู้ดีว่าพวกเขาใช้ชีวิตอย่างฟุ่มเฟือยมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยประสบความยากลำบากใดๆ เลย พวกเขาจึงคิดว่าพวกเขาไม่สามารถประสบความสำเร็จในฐานะรุ่นน้องจากครอบครัวที่ยากจนได้

แม้ว่าจะทำได้ แต่ก็ยังต้องต่อสู้เพื่อชีวิตของตนเอง

การเป็นข้าราชการเพียงเพื่อความบันเทิงมิใช่หรือ?

ทำงานหนักขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?

ไม่ เราต้องไม่อนุญาตให้นำระบบการประเมินประจำปีมาใช้

สิ่งที่ทำให้พวกเขาความผิดหวังก็คือ จางจิ่นซึ่งปกติแล้วมีประสาทสัมผัสการได้ยินที่ปราดเปรียวเหมือนกระต่าย ดูเหมือนจะไม่มีหูในวันนี้ เมื่อขุนนางเหล่านี้เรียกเขา เขาก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย

เกิดอะไรขึ้น?

ขุนนางไม่ยอมแพ้ เพิ่มเสียงเล็กน้อย และตะโกนต่อไปว่า "ใต้เท้าจาง? ใต้เท้าจาง?"

ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม จางจิ่นยังคงนิ่งเงียบ โดยไม่หรี่ตา และหูของเขาก็ไม่ตอบสนอง

ฉากนี้รับชมโดยสวี่ซูผิง ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล สวี่ซูผิงอดไม่ได้ที่จะปิดปากและหัวเราะเยาะ ชายชราจางจิ่นนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ