บทที่ 1638 ดีต่อทั้งสองฝ่าย

คำพูดเหล่านี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อบอกฮ่องเต้ว่าท่านอ๋องทั้งสองไม่ได้เป็นผู้ที่ไม่อันตรายอย่างที่ฮ่องเต้คิด

ให้ฮ่องเต้เตรียมพร้อมจิตใจไว้ล่วงหน้า อย่าให้เจ้าครองนครยกทัพมาโจมตีเมืองหลวง ฮ่องเต้จะยังมองดูไม่เชื่อและจะไม่สามารถฟื้นตัวได้นานพอควร

เซียวเฉวียนพูดอย่างใจเย็น "เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าพระองค์ หากพวกเขาเป็นผู้บงการเบื้องหลังจริงๆ ข้าพระองค์จะปล่อยให้พวกเขาสังเวยเลือดให้กับดวงวิญญาณของกองทัพตระกูลเซียวอย่างแน่นอน"

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนไม่ได้เอ่ยถึงคำพูดเกี่ยวกับการกบฏของพวกเขาเลย

หลังจากพูดคุยกันสักพัก เซียวเฉวียนก็เข้าใจโดยทั่วไปเกี่ยวกับท่านอ๋องทั้งสองคน เซียวเฉวียนเหลือบมองฮ่องเต้เบาๆ ลังเลอยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า "ฝ่าบาท หากพวกเขาทำเรื่องที่เสียสติเช่นนั้นจริงๆ พระองค์จะทรงเมตตาต่อพวกเขาหรือไม่ขอรับ?”

เซียวเฉวียนรู้ว่าฮ่องเต้ยังคงมีภาพลวงตาเกี่ยวกับความอบอุ่นของมนุษย์โลก และเขายังคงมีด้านที่อ่อนโยนอยู่ในใจ

เช่นเดียวกับตอนที่เซียวเฉวียนวางแผนจะฆ่าเว่ยชิง ฮ่องเต้ไม่พอใจเซียวเฉวียน

เพราะในหัวใจของฮ่องเต้ เว่ยชิงคือราชวงศ์ และเขาควรจะถูกประหารชีวิตโดยฮ่องเต้หากเขาทำผิดพลาด

เหตุผลหลักว่าทำไมฮ่องเต้ถึงดื้อดึงเช่นนั้น ก็เพราะเว่ยชิงเขาเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน และเขายังเคยต่อต้านเว่ยเชียนชิวอย่างไม่เกรงกลัว เคยจะตามเขาจนอกตัญญูกับพ่อของเขา ในใจของเขา เว่ยชิงมีด้านที่ดี

แม้ว่าในเวลาต่อมาเขาจะต่อต้านเซียวเฉวียนทุกที่และทำสิ่งที่ชั่วร้ายมากมาย แต่ฮ่องเต้ก็ยังต้องการให้เว่ยชิงมีชีวิตอยู่เพราะความดีในอดีตของเว่ยชิง

นี่คือสาเหตุที่ฮ่องเต้แต่เดิมบอกว่าเขาจะให้คำอธิบายแก่เซียวเฉวียน แทนที่จะบอกว่าเขาจะฆ่าเว่ยชิง และให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่เซียวเฉวียน

ฮ่องเต้ไม่เคยคิดที่จะสังหารเว่ยชิง

ในใจของฮ่องเต้ เว่ยหงและเว่ยหยานได้ทิ้งความประทับใจที่ดีไว้กับเขาเหมือนกับเว่ยชิง

หากทั้งสองคนทำผิดพลาด ฮ่องเต้ก็ทรงไม่เต็มใจที่จะต้องปลิดชีวิตพวกเขา

แต่ในใจของเซียวเฉวียน หากทั้งสองคนดึงเลือดพิสุทธิ์ของกองทัพตระกูลเซียวจริงๆ และทำผิดพลาดครั้งใหญ่ การตัดพวกมันเป็นชิ้นๆ จะไม่เพียงพอที่จะปลอบโยนวิญญาณของกองทัพตระกูลเซียวในสวรรค์

ดังนั้นพวกเขาทั้งสองจึงต้องตาย และเราไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาตายอย่างมีความสุขได้

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาพยายามที่จะกบฏและทำสิ่งที่เป็นอันตรายต่อประเทศและราษฎร!

เซียวเฉวียนถามคำถามเช่นนี้เพียงเพราะเขาต้องการทดสอบทัศนคติของฮ่องเต้

ฮ่องเต้ทราบเจตนาของเซียวเฉวียน เขาถอนหายใจจนแทบไม่ได้ยินและพูดอย่างสงบว่า "อย่ากังวล ท่านราชครู หากพวกเขาทำผิดพลาดใหญ่หลวงจริงๆ ข้าจะไม่แสดงความเมตตา"

ด้วยคำพูดของฮ่องเต้ เซียวเฉวียนรู้สึกโล่งใจ

ต้องบอกว่าเซียวเฉวียนควรหยุดที่นี่ และฮ่องเต้ควรคิดให้มากกว่านี้

แต่สิ่งที่เซียวเฉวียนไม่เคยคาดหวังก็คือตอนที่เขากำลังจะลุกขึ้นจะจากไป ฮ่องเต้ก็มองที่เซียวเฉวียนอย่างแผ่วเบาแล้วพูดว่า "ราชครู ท่านกำลังปิดบังอะไรบางอย่างกับข้าอยู่สินะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชะงัก ตามที่เจินฮ่าวกล่าว การกบฏของเจ้าครองนครนั้นเป็นความลับมาก เป็นการยากมากที่จะรับข้อมูล

เป็นไปได้ไหมที่คนของฮ่องเต้ค้นพบว่าเจ้าครองนครกำลังวางแผนที่จะก่อกบฏ?

เพื่อที่จะค้นหาความจริง เซียวเฉวียนจึงเตรียมอ่านเสียงหัวใจของฮ่องเต้ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเริ่ม ฮ่องเต้กล่าวต่อว่า "ข้ารู้แล้วเกี่ยวกับการกบฏของเจ้าครองนคร"

อย่างไรก็ตาม ฮ่องเต้รู้เรื่องนี้ก็เป็นเรื่อในเมื่อวานเท่านั้น ในเรื่องนี้ คนของฮ่องเต้ยังคงช้ากว่าคนของเจินฮ่าวมากในการรวบรวมข้อมูล

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็สงบลงแทน เนื่องจากเรื่องนี้ไม่สามารถปกปิดได้อีกต่อไป เขาจะไม่ปิดบังมัน

เซียวเฉวียนปฏิเสธไม่ได้และกล่าวว่า "พูดตามตรง ข้าพระองค์รู้เรื่องนี้แล้วและได้เริ่มวางแผนแล้วขอรับ"

"ข้าพระองค์คิดว่า รอจนกว่าพวกเขาจะสรุปเวลาแห่งการกบฏก่อนที่จะกราบทูลฝ่าบาท ข้าพระองค์ไม่ได้คิดว่าฝ่าบาทจะทรงทราบเรื่องนี้อยู่แล้ว ฝ่าบาทมีความสามารถอย่างมหัศจรรย์จริงๆ”

พูดอย่างเคร่งครัดเซียวเฉวียนควรบอกฮ่องเต้เกี่ยวกับเรื่องนี้โดยเร็วที่สุด หารือเกี่ยวกับมาตรการตอบโต้กับฮ่องเต้

เซียวเฉวียนรู้ว่าการทำเช่นนี้ทำให้เขาถูกสงสัยว่าใช้อำนาจเกินขอบเขต หากเขาพบกับฮ่องเต้ที่มีความหวาดระแวง เขาคงจะสงสัยว่าเซียวเฉวียนไม่ซื่อสัตย์อย่างแน่นอน

แต่ฮ่องเต้ไม่ใช่คนเช่นนั้น เขาเชื่อใจ เซียวเฉวียนอย่างยิ่ง

ด้วยเหตุนี้ เซียวเฉวียนจึงไม่ได้บอกฮ่องเต้เกี่ยวกับเรื่องนี้ในทันที