บทที่ 1639 ถูกนำมาใช้งาน

วงจรสมองของเซียวเฉวียนแตกต่างจากคนทั่วไป และเขามักจะเล่นไพ่นอกกรอบอยู่เสมอ

ต่อหน้าเซียวเฉวียน การถ่อมตนเป็นเรื่องถูกต้องเสมอ

เซียวเฉวียนรับการเปลี่ยนแปลงที่ละเอียดอ่อนทั้งหมดในการแสดงออกของฮ่องเต้อย่างใจเย็น

เมื่อเห็นฮ่องเต้คอยระวังอย่างระมัดระวังไม่ให้ตกหลุมพรางของเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตลก และมุมปากของเขาก็ยกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่สมัครใจ

แต่แล้วอีกครั้ง เจ้าครองนครเก็บงำความลับในการกบฏจนคนของฮ่องเต้ยังคงค้นพบมัน ต้องบอกว่าองครักษ์ลับของฮ่องเต้ยังคงมีประโยชน์มาก

เซียวเฉวียนสงบลงและพูดอย่างสงบว่า "ท่านวางแผนที่จะจัดการกับการกบฏของเจ้าครองนครอย่างไรขอรับ?"

ในเวลานี้ เซียวเฉวียนต้องการฟังแผนการของฮ่องเต้

แนวโน้มการพัฒนาของต้าเว่ย คือการลดสถานะข้าราชบริพาร เซียวเฉวียนต้องการทราบว่าฮ่องเต้จะติดตามแนวโน้มนี้หรือไม่

เขาจะใช้โอกาสนี้เพื่อจับเจ้าครองนครทั้งหมดในคราวเดียว หรือเขาจะค่อยๆ ทำลายพวกเขาทีละคน?

หากฮ่องเต้ใช้แนวทางแบบค่อยเป็นค่อยไป เขาจะต้องกระจายข่าวให้ทันเวลาเพื่อให้เจ้าครองนครรู้ว่าแผนการกบฏของพวกเขารั่วไหล และพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยืนนิ่ง

จากนั้นฮ่องเต้ก็ถือโอกาสนี้ปราบเจ้าครองนครทีละคน

ในกรณีนี้ ฮ่องเต้จะต้องมีชื่อเสียงที่ดี กล่าวคือ หากต้องการพิชิตห้ารัฐ ฮ่องเต้จะต้องค้นหาเหตุผลห้าประการที่จะโจมตีเจ้าครองนคร แล้วส่งกองทหารไปยังรัฐเพื่อต่อสู้กับพวกเขา

หากใช้วิธีที่ไม่ใช่สงครามนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าครองนครสมรู้ร่วมคิด ฮ่องเต้จะต้องส่งกองทหารไปยังห้ารัฐพร้อมกันและเริ่มสงครามในเวลาเดียวกัน

วิธีการทำสงครามนี้ไม่เพียงแต่ใช้เวลานาน และใช้แรงงานมากเท่านั้น แต่ยังสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อผู้คนในสนามรบหลักทั้งห้ารัฐอีกด้วย

ข้อได้เปรียบเพียงอย่างเดียวคือกองทัพต้าเว่ยจะเอาชนะพวกเขาทีละคนได้ง่ายขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ฮ่องเต้ยังคงมีกำลังทหารจำนวนหนึ่งในแต่ละรัฐ แต่ในแง่ของจำนวน พวกเขาไม่อาจต้านกองทัพของฮ่องเต้

การเคลื่อนไหวนี้อาจกล่าวได้ว่าทำอันตรายมากกว่าดี เซียวเฉวียนรู้สึกว่าฮ่องเต้ไม่มีเหตุผลที่จะเลือกกลยุทธ์นี้

เว้นแต่ฮ่องเต้ต้องการไว้ชีวิต

โดยพื้นฐานแล้ว มีความแตกต่างอย่างมากระหว่างการกบฏและการตัดความเป็นข้าราชบริพารออกไป

การสมรู้ร่วมคิดถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง แม้ว่าฮ่องเต้ต้องการไว้ชีวิต ขุนนางก็ไม่มีทางยอมให้ทำเช่นนั้น ไม่มีที่ว่างให้หลบเลี่ยงได้อย่างแน่นอน

การลดสถานะข้าราชบริพารนั้นแตกต่างกัน ความสำคัญของการลดสถานะข้าราชบริพารคือการที่ฮ่องเต้ยึดดินแดนที่ถูกริบคืน ตราบใดที่เจ้าครองนครร่วมมือกันอย่างเชื่อฟังทุกอย่างจะดี

พูดอีกด้าน แม้เจ้าครองนครจะต่อต้าน ผู้ชนะจะเป็นราชา และผู้แพ้จะเป็นโจร หากเจ้าครองนครพ่ายแพ้ ตราบใดที่ฮ่องเต้ต้องการไว้ชีวิตก็ยังมีอยู่ ยังมีพื้นที่สำหรับชีวิต

อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาจากทัศนคติของฮ่องเต้ในตอนนี้ ฮ่องเต้จะไม่เมตตา จะไม่เห็นแก่ว่าเป็นราชวงศ์ และความประทับใจที่ดีอีกต่อไป

ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงรู้สึกว่า ร้อยละเก้าสิบของเวลาที่ฮ่องเต้จะเลือกจับเจ้าครองนครทั้งหมดในคราวเดียว

และฮ่องเต้ก็เป็นคนมีความคิดที่ชัดเจนมากจริงๆ เขาพูดด้วยความมั่นใจว่า "พวกเขาโลภบ้านเมืองของข้า ดังนั้น ข้าจะทำให้พวกเขากลับมาไม่ได้ ข้าเสียใจที่พวกเขาตัดสินใจเช่นนั้น!"

เมื่อเขาพูดเช่นนี้ดวงตาของฮ่องเต้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและสง่างามอย่างยิ่ง

ฮ่องเต้ในขณะนี้ดูเหมือนฮ่องเต้มากกว่า

ในฐานะฮ่องเต้ นี่คือสิ่งที่ท่านควรทำ รัศมีแห่งความสง่างามของท่านต้องไม่อ่อนแอ และท่านต้องมีรัศมีที่ทำให้ผู้คนตกตะลึง

ฮ่องเต้ไม่ทำให้เซียวเฉวียนผิดหวัง

ดวงตาของเซียวเฉวียนเต็มไปด้วยความชื่นชม และเขาพูดว่า "ในความเห็นของฝ่าบาท เราควรเตรียมการอย่างไรขอรับ?"

ฮ่องเต้ที่ดีจะต้องสามารถจัดการกับเหตุฉุกเฉินได้

ตัวอย่างเช่น หากสายลับของฮ่องเต้ล้มเหลวในการตรวจจับความลับของเจ้าครองนคร เมื่อฮ่องเต้รู้เรื่องนี้ เจ้าครองนครก็ย่อมได้เปรียบอย่างแน่นอน บางทีเจ้าครองนครอาจยกทัพและโจมตีเมืองหลวงก่อนที่ฮ่องเต้จะได้รับข่าว

ในเวลานั้น บททดสอบส่วนใหญ่คือความสามารถในการรับมือของฮ่องเต้

อย่าตื่นตระหนกเมื่อเจอปัญหา เฉพาะเมื่อสงบสติอารมณ์เท่านั้นจึงจะคิดหาทางรับมือได้