บทที่ 1641 ไปเยือนเป็นแขก

ในสายตาของฉินเซิง เซียวเฉวียนเป็นคนเช่นนี้

ความเสียใจที่ใหญ่ที่สุดของฉินเซิงในตอนนี้ก็คือเขาพลาดเซียวเฉวียนลูกเขยที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ไป

หมิงเจ๋อ เจ้าคนสมควรตาย!

เขาไม่เพียงสูญเสียลูกเขยที่โดดเด่นเช่นนี้เท่านั้น แต่เขายังดึงฉินซูโหรวซึ่งได้รับการยกย่องจากทุกคนลงจากแท่นบูชาของผู้หญิงที่มีความสามารถมากที่สุดในเมืองหลวง และกลายเป็นเรื่องตลกในเมืองหลวง ทำให้ชื่อเสียงของฉินซูโหรวได้รับความเสียหายอย่างสมบูรณ์

หมิงเจ๋อเจ้าคนคิดร้ายแต่คนอื่น!

และฉินเซิงยังได้ยินมาว่าผู้บงการที่ใหญ่ที่สุดที่อยู่เบื้องหลังสิ่งนี้คือนักปราชญ์

หากฉินซูโหรวไม่ได้ถูกอาจื่อแอบอ้าง นึกถึงตัวละครอย่างฉินซูโหรว เธอจะไม่ปฏิบัติต่อเซียวเฉวียนเหมือนกับที่อาจื่อทำหลังจากที่เธอแต่งงานกับเซียวเฉวียนอย่างแน่นอน

นางจะไม่ปล่อยให้ฉินเฟิงและคนอื่นๆ ปฏิบัติต่อเซียวเฉวียนเช่นนั้น

หากครอบครัวอยู่ร่วมกันอย่างสามัคคี ปัญหาทั้งหมดจะมาจากไหน?

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ นี่เป็นความผิดของเขาในฐานะพ่อที่ไม่ใส่ใจ เขาไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำว่าลูกสาวของเขาเปลี่ยนไป นี่เป็นความล้มเหลวในฐานะพ่อจริงๆ

เพราะความไม่สังเกตเห็นของเขาเอง ฉินซูโหรวต้องทนทุกข์ทรมานมากมายในตำหนักเย็น

เนื่องจากฉินซูโหรวตัวจริงถูกแทนที่ด้วยคนอื่น ตระกูลฉินจึงเริ่มเสื่อมถอยและเริ่มทำผิดพลาดบ่อยครั้ง

ตระกูลฉินเริ่มแตกร้าว บ้านแตกสาแหรกขาด

ถ้าไม่ใช่เพราะเซียวเฉวียนรักษาสัญญาของเขา และไม่ลืมที่ฉินป้าฟางมอบหมายให้ปกป้องจวนฉิน เกรงว่าจวนฉินคงจะหายไปนานแล้ว

เป็นเรื่องน่าขันที่จะบอกว่าจวนฉินสามารถอยู่รอดและลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง ต้องขอบคุณเซียวเฉวียนลูกเขยแต่งเข้าจวนที่เคยอาศัยอยู่ในจวนฉินที่มีสถานะแย่ยิ่งกว่าคนรับใช้เสียอีก!

ช่างเป็นสวรรค์กลั่นแกล้ง!

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ฉินเซิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เขามองขึ้นไปบนฟ้า ท้องฟ้านั้นสวยงาม และเป็นสีฟ้า

เขารวบรวมความคิด แล้วเริ่มจัดกองกำลังและแจกจ่ายอาวุธ

ปืนถูกจัดไว้โดยเซียวเฉวียนตามจำนวนคนที่ฉินเซิงกล่าว

มันเพียงพอ

ดังนั้นตอนนี้กองทัพตระกูลฉินจึงมีปืนหนึ่งกระบอกต่อคน

พวกเขาต่างถือปืนไว้ในมือและยืนตัวตรงเพื่อแสดงพลังทางทหาร มันยิ่งใหญ่จริงๆ

ฉินเซิงมองดูแล้วรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

กองทัพตระกูลฉินในปัจจุบันน่าจะอยู่ยงคงกระพันและไม่มีใครเอาชนะได้มากกว่าเดิม

จะดีกว่าถ้าอาวุธเหล่านี้ปรากฏตัวก่อนหน้านี้

หากเป็นกรณีนี้ ทำไมเราจึงต้องกลัวเว่ยเชียนชิว และชาวยุทธ์แท้ของเขาตั้งแต่แรก?

ล่มกลุ่มของเว่ยเชียนชิวให้พ่ายแพ้อย่างสิ้นซาก!

หลังจากที่เซียวเฉวียนกลับมาที่จวนเซียว ก่อนที่เก้าอี้ของเขาจะอุ่น เสียงของไป๋ฉี่ก็ดังมาว่า "นายท่าน คุณชายเจินและข้าได้เชื่อมพันธมิตรกับเว่ยอี้หรานได้สำเร็จแล้วขอรับ"

อย่างไรก็ตาม เว่ยอี้หรานไม่ไว้วางใจเจินฮ่าวและไป๋ฉี่อย่างสมบูรณ์ และเขาได้ส่งคนสนิทของเขาหลายคนไปอาศัยอยู่ในพระราชวังของอ๋องในรัฐมู่อวิ๋น ในนามของการช่วยเหลือเจินฮ่าวและไป๋ฉี่ จัดการกับเหตุฉุกเฉินได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ในความเป็นจริง เขาแค่อยากจะเฝ้าสังเกตเจินฮ่าวและไป๋ฉี่

เมื่อมีคนของเว่ยอี้หรานเฝ้าดูอยู่ ไม่สะดวกเลยที่เจินฮ่าวและไป๋ฉี่จะลงมือทำภารกิจ

แต่โชคดีที่ไป๋ฉี่สามารถเชื่อมจิตกับเซียวเฉวียนและรายงานข่าวไปยังเซียวเฉวียนโดยไม่มีใครสังเกตเห็น

หลังจากที่เซียวเฉวียนได้ยินสิ่งนี้ เขาก็พูดอย่างใจเย็น "ต่อไป พวกเขาอาจจะหาทางป้องกันไม่ให้เจ้าติดต่อกับข้า"

ทุกคนในราชวงศ์เว่ยรู้ว่าไป๋ฉี่เป็นผู้พิทักษ์ของเซียวเฉวียน สามารถเชื่อมจิตกับเซียวเฉวียนได้

คนของเว่ยอี้หรานสามารถป้องกันไม่ให้เจินฮ่าวและไป๋ฉี่ ส่งสารนกพิราบถึงเซียวเฉวียนได้ แต่พวกเขาไม่มีทางรู้ได้ว่าไป๋ฉี่แอบเชื่อมจิตกับเซียวเฉวียนหรือไม่

ในกรณีนี้ พวกเขาจะหาวิธีป้องกันไม่ให้ไป๋ฉี่ติดต่อเซียวเฉวียนได้อย่างแน่นอน

เซียวเฉวียนจำได้ว่า ตอนที่เขาถูกเนรเทศไปยังเกาะจูเสิน เขาไม่สามารถติดต่อกับเหมิงเอ้าที่ทะเลได้

แม้แต่ราชองครักษ์ก็รู้เรื่องนี้