บทที่ 1684 การปกป้องสองชั้น

ปืนกลยิงกระสุนรัว ๆ เพียงไม่กี่รอบก็ทำให้กองทัพซินเจียงถอยกลับไป ชั่วคราวไม่กล้าบุกเข้าประตูเมือง เผยให้เห็นตัวเองต่อสายตาของกองทัพต้าเว่ย

โดยธรรมชาติแล้วเผยหลินและพวกเขาหยุดยิงปืนกล ชายคนหนึ่งถูกทิ้งไว้เพื่อติดตามสถานการณ์ประตูเมืองอย่างใกล้ชิด และคนอื่นๆ ก็ช่วยฆ่าศัตรูในบริเวณใกล้เคียง

โดยสรุป ฉากนั้นช่างวุ่นวาย เสียงอาวุธต่างๆ ปะทะกันกับเสียงร้องโหยหวนของทหาร ฟังดูน่าสยดสยอง

เมื่อเห็นกองทัพของเขาไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้แม้แต่น้อย และอีกฝ่ายยังมีอาวุธที่ร้ายกาจเช่นนี้ แม่ทัพซินเจียงก็รู้สึกหดหู่

เขาสั่งให้ทหารเตรียมโล่ให้พร้อม ป้องกันไว้ทุกเมื่อ

แต่ฝั่งกำแพงเมือง กองทัพซินเจียงยังคงปีนขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง และยังตั้งแท่นเพิ่มเติม

ไม่สามารถเข้าประตูเมืองได้ ก็ปีนขึ้นไปบนกำแพงเมืองแล้วแทรกซึมเข้าไป

ในเวลานี้ บนกำแพงเมืองเต็มไปด้วยผู้คน กองทัพซินเจียงและกองทัพต้าเว่ยต่อสู้กันอย่างดุเดือด แต่ก็มีกองทัพซินเจียงปีนขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง จากนั้นลงจากชั้นล่าง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตอนนี้มีชาวซินเจียงจำนวนไม่น้อยที่ไหลเข้ามาในประตูมังกร

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะไม่สามารถควบคุมได้ แม่ทัพต้าเว่ยบนกำแพงเมืองก็สั่งเสียงดัง “ฟังคำสั่งทุกคน ไปทางด้านข้าง!”

เขาพูดว่าทุกคน หมายถึงกองทัพต้าเว่ยบนกำแพงเมือง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กองทัพต้าเว่ยก็ถอยกลับไปอย่างเด็ดขาดและรวดเร็ว พวกเขารู้ว่าแม่ทัพกำลังจะทำอะไร

แม่ทัพมีทักษะการต่อสู้ที่สูงส่ง และยังมีทหารคุ้มกันอยู่ข้างๆ เขาสามารถรักษาระยะห่างกับกองทัพซินเจียงได้อยู่เสมอ

ถ้าไม่กลัวว่าจะพลาดทหารของตัวเอง ทหารข้างๆ แม่ทัพคงจะยิงปืนไปนานแล้ว

ตอนนี้ที่แม่ทัพให้คนของเขาหลบไปด้านข้าง ก็เพื่อให้พวกเขามีพื้นที่ว่าง ทหารของแม่ทัพเตรียมจะยิงกองซินเจียง

เพื่อไม่ให้เสียงาน กองทัพต้าเว่ยที่ต่อสู้กันอยู่ บอกให้ถอนก็ถอน

และกองทัพซินเจียงก็เดาเจตนาของกองทัพต้าเว่ย พยายามอย่างเต็มที่ที่จะรั้งกองทัพต้าเว่ย

การเปลี่ยนแปลงบนสนามรบนั้นเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

กว่าพวกเขาจะตอบสนอง แม้จะเพียงครึ่งนาทีก็ตาม สำหรับพวกเขาแล้ว มันเป็นการโจมตีที่ร้ายแรง

ครึ่งนาที สำหรับกองทัพต้าเว่ยที่เตรียมพร้อมมานานแล้ว เพียงพอแล้ว

เมื่อเห็นว่าคนของเขาถอยออกไปหมดแล้ว แม่ทัพต้าเว่ยก็โบกมือใหญ่ สั่งให้ทหารข้างๆ ยิง

เมื่อได้รับคำสั่ง ทหารก็ยิงปืนพร้อมเพรียง ยิงใส่กองทัพซินเจียง ทหาซินเจียงค่อยๆ ล้มตายลงบนพื้นด้วยเสียงปืน

เสียงกรีดร้องดังระงม!

ทหารซินเจียงที่ตั้งสติได้ ต่างวิ่งหนีลงจากกำแพงเมือง

แม้ว่าพวกเขาสามารถแทรกซึมเข้าไปในกองทัพต้าเว่ย พวกเขาก็จะมีโอกาสรอดชีวิต

ดังนั้น ทหารซินเจียงที่เพิ่งปีนขึ้นไปบนกำแพงเมือง เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ไม่กล้าหยุดอยู่บนกำแพงเมือง รีบวิ่งลงบันไดไป

ณ ขณะนี้ สนามรบแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงโห่ร้อง

เซียวเฉวียนและนักปราชญ์ ต่อสู้กันไป พลางมองดูสถานการณ์การต่อสู้ด้านล่างไป

หากการต่อสู้แบบประชิดตัวดำเนินต่อไป จำนวนทหารต้าเว่ยที่บาดเจ็บและเสียชีวิตก็จะต้องเพิ่มมากขึ้นอย่างแน่นอน

เซียวเฉวียนพูดเสียงเรียบว่า “ท่านแม่ทัพ ฆ่าออกไป!”

เพียงแค่พวกเขาสามารถแทรกซึมเข้าไปในกองทัพต้าเว่ย พวกเขาก็จะมีโอกาสรอดชีวิต

ดังนั้น ทหารซินเจียงที่เพิ่งปีนขึ้นไปบนกำแพงเมือง เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนั้น ก็ไม่กล้าที่จะหยุดอยู่บนกำแพงเมือง รีบวิ่งลงบันไดไป

ณ สนามรบ ตอนนี้การต่อสู้กำลังดุเดือด

เซียวเฉวียนและนักปราชญ์ ต่างก็ต่อสู้กันไปด้วย พลางหาโอกาสดูสถานการณ์การต่อสู้ด้านล่างไปด้วย

ถ้ายังคงต่อสู้แบบสับสนวุ่นวาย เช่นนี้ แน่นอนว่ากองทัพต้าเว่ยจะต้องสูญเสียทหารเพิ่มมากขึ้น

เซียวเฉวียนพูดเสียงเรียบว่า “ท่านแม่ทัพ ฆ่าออกไป!”

ทหารซินเจียงต้องการบุกเข้ามา งั้นหรือ?

ก็ฉวยโอกาสตอนนี้ ทหารซินเจียงยังไม่สามารถบรรลุเป้าหมายได้อย่างสมบูรณ์ ฆ่าทหารซินเจียงแบบไม่ทันตั้งตัว ใช้ประโยชน์จากอาวุธสมัยใหม่ให้มากที่สุด

แม่ทัพเองก็คิดเช่นกัน เมื่อเห็นว่าความคิดของเขากับเซียวเฉวียนสอดคล้องกัน แม่ทัพจึงตะโกนว่า “เผยหลิน พาพี่น้องออกไปฆ่า!”

แม้ว่าต้องออกไปฆ่า ก็ต้องใช้ปืนกลนั้นเป็นแนวหน้า สังหารความโอหังของกองทัพทหารซินเจียง

เผยหลินรอคำพูดนี้อยู่!

เขาตอบว่า “ขอรับ! ท่านแม่ทัพ!”