บทที่ 1689 กดดัน

ดวงตาของนักปราชญ์ราวกับไฟที่รุนแรง ขู่ว่าจะเผาเซียวเฉวียนออกไป

แต่ดวงตาของเซียวเฉวียนสงบราวกับน้ำ และแน่นอนน้ำไม่กลัวไฟ

เซียวเฉวียนยิ้มจางๆ และพูดว่า "ตายหรือไม่ หรือใครจะตาย ยังไม่แน่เลย!"

นักปราชญ์ในเวลานี้ แม้ว่าเขาจะใช้กำลังภายในทั้งหมดเพื่อสู้กับเซียวเฉวียน แต่ก็ยังกัดฟันสู้ และพยายามระดมพลังภายในออกมาจากร่างของเขาอีกสักหน่อย

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เขาเพิ่มพลังภายในอีกเล็กน้อย เขาก็สามารถเอาชนะเซียวเฉวียนได้

เพื่อที่จะรักษาพลังไว้ นักปราชญ์จึงไม่ตอบสนองต่อเซียวเฉวียน

ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็รู้ด้วยว่าเซียวเฉวียนมีคารมคมคายมาก เขาโต้ไม่ไหว

เซียวเฉวียนต่อต้านอย่างเต็มกำลัง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ดิ้นรนเหมือนนักปราชญ์ เขามองดูนักปราชญ์ด้วยสายตาที่เคร่งขรึม เยาะเย้ยที่มุมปาก

ในเวลานี้เซียวเฉวียนยังมีใจที่จะหัวเราะอยู่เหรอ?

และเมื่อมองดูรูปลักษณ์ของเซียวเฉวียน ราวกับว่าเขายังไม่ได้พยายามอย่างดีที่สุด นักปราชญ์ก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า "หรือว่าเซียวเฉวียนจะรู้ว่าข้าพยายามอย่างที่สุดแล้ว และเขาคิดว่า เขามีความเป็นไปได้ที่จะเอาชนะข้า เขาเลยหัวเราะ?"

ไม่!

นักปราชญ์ต้องไม่แพ้เซียวเฉวียน

นั่นคือสิ่งที่เขาคิด แต่เซียวเฉวียนเป็นพ่อหนุ่มที่ฉลาดมาก มันไม่ง่ายเลยที่จะเอาชนะเขา!

เขาสามารถตอบสนองได้ทันเวลา แม้จะอยู่ในความมืดก็ตาม

ต่อสู้กับเซียวเฉวียนมาก็หลายครั้งแล้ว และไม่เคยได้รับความได้เปรียบจากเซียวเฉวียนสักครั้งเลย

มันน่าเศร้าแทนนักปราชญ์จริงๆ

หากเราไม่สามารถดำเนินการได้ในตอนนี้ ทำให้เซียวเฉวียนมีความได้เปรียบ และเซียวเฉวียนยังมีภาพรุ่งอรุณฤดูใบไม้ผลิช่วย กองทัพซินเจียงจะสูญเสียร้อยละเก้าสิบเก้าของการรบครั้งนี้

เมื่อกองทัพซินเจียงพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้ ตามความเข้าใจของนักปราชญ์เกี่ยวกับเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนอาจไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

ท้ายที่สุดแล้ว การโจมตีของกองทัพซินเจียงต่อต้าเว่ยเป็นตัวแทนของทัศนคติของราชินี

ราชินีเพิกเฉยต่อความสัมพันธ์ทางการฑูตระหว่างทั้งสองประเทศและใช้ประโยชน์จากความขัดแย้งในเมืองต้าเย เพื่อเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟและส่งกองทหารไปโจมตีต้าเว่ย พฤติกรรมนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้ราชสำนักต้าเว่ยขุ่นเคืองเท่านั้น แต่ยังทำให้เซียวเฉวียนขุ่นเคืองอีกด้วย

เซียวเฉวียนเป็นแม่ทัพของตระกูลเซียว กองกำลังของตระกูลเซียวห้าหมื่นนายถูกสังหารในสนามรบ ตระกูลที่มีชื่อเสียงตกต่ำลง อย่างไรก็ตามเซียวเฉวียน แม่เซียวและเซียวจิง ใช้ชีวิตที่ถูกรังแกโดยทุกคนตั้งแต่ยังเด็ก

ดังนั้นเซียวเฉวียนจึงต้องต่อต้านสงครามอย่างมาก

แต่ราชินีฉวยโอกาสจากสถานการณ์ถือโอกาสผสมโรงไปด้วย พฤติกรรมนี้ มันน่าละอายมากในสายตาของเซียวเฉวียน!

ด้วยพฤติกรรมของเซียวเฉวียน เขาจะทำให้ราชินีเสียใจกับการตัดสินใจของเธออย่างแน่นอน

เซียวเฉวียนควรทำเช่นไรเพื่อทำให้ราชินีเสียใจ?

แน่นอนว่าซินเจียงถูกทำลายด้วยน้ำมือของเธอ ทำให้เธอกลายเป็นผู้ร้ายหลักในการล่มสลายของซินเจียง!

ดังนั้น เซียวเฉวียนจะไม่ถอนทหารของเขาหลังจากชนะการรบเพียงครั้งเดียว

มีโอกาสเกือบเต็มร้อยที่เขาจะใช้ประโยชน์จากกระแสนี้ โจมตีซินเจียงโดยตรง และรวมซินเจียงเข้ากับอาณาเขตของต้าเว่ย

ต้องบอกว่าการคาดการณ์ของนักปราชญ์นั้นสอดคล้องกับประโยคนั้นจริงๆ คนที่รู้จักเราดีที่สุด มักจะเป็นศัตรูของเรา!

นักปราชญ์เดาถูก!

หากเซียวเฉวียนสามารถอ่านความคิดของนักปราชญ์ได้ เซียวเฉวียนจะยกนิ้วให้เขาและยกย่องชายชราที่ฉลาดคนนี้อย่างแน่นอน

นักปราชญ์คิดว่าผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดไม่ใช่ซินเจียงล่มสลาย แต่เขาจะต้องเผยไพ่ตายของเขา

ไพ่ตายของเขาคือกองทัพชาวยุทธ์แท้

ถึงเวลานั้น หากซินเจียงล่มสลาย ซินเจียงจะกลายเป็นดินแดนของต้าเว่ย

นักปราชญ์มีความบาดหมางอย่างลึกซึ้งกับเซียวเฉวียน แม้แต่ราชสำนักของต้าเว่ย เซียวเฉวียนจะไม่ปล่อยนักปราชญ์ไปและฮ่องเต้แห่งต้าเว่ยก็เช่นกัน

ถ้าเป็นเช่นนี้ เป็นผลให้ไม่มีที่สำหรับนักปราชญ์อยู่ในซินเจียงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ไม่แม้แต่ภูเขาคุนหลุน

ชิงหลงมีมิตรภาพที่ใกล้ชิดกับเซียวเฉวียน เขาเป็นราชทายาทแห่งคุนหลุน เป็นผู้มีอำนาจสูงสุด โดยธรรมชาติแล้ว เขาจะไม่ยอมให้นักปราชญ์มาตั้งถิ่นฐานในภูเขาคุนหลุน

ยิ่งไปกว่านั้น บางทีเซียวเฉวียนอาจบอกชิงหลงเกี่ยวกับเพลิงชุ้ยเจี้ยนด้วยซ้ำ

ในกรณีนี้ นักปราชญ์คือศัตรูตัวฉกาจของตระกูลคุนหลุน ไม่ต้องพูดถึงการให้ที่อยู่ของนักปราชญ์ ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้วที่ชาวคุนหลุนไม่ตามล่านักปราชญ์!