บทที่ 1716 อกตัญญู

เซียวเฉวียนไม่ใช่ต้องการฆ่าแม่ทัพแห่งซินเจียง

แต่เขาต้องการเกลี้ยกล่อมให้เขานำกองทัพซินเจียงยอมจำนน

ท้ายที่สุด สถานการณ์ก็ชัดเจนแล้ว ไม่ว่ากองทัพซินเจียงจะต่อต้านได้ยากเพียงใด ก็ไม่สามารถเอาชนะกองทัพต้าเว่ยด้วยอาวุธขั้นสูงได้

ยิ่งกว่านั้น ขวัญกำลังใจของกองทัพซินเจียงได้กระจัดกระจายหมดแล้ว หากยังคงสู้ต่อไป มันจะเป็นเพียงแค่การเสียสละอย่างไม่เกรงกลัว

เซียวเฉวียนให้ความสำคัญกับผู้คนเป็นอันดับแรก และเขาให้ความสำคัญกับชีวิตของผู้บริสุทธิ์ทุกคน

เมื่อตระหนักว่าเซียวเฉวียนกำลังเข้ามาใกล้เขา แม่ทัพแห่งซินเจียงจึงมองดูเซียวเฉวียนด้วยความระมัดระวัง จับดาบในมือไว้แน่น และปลายดาบก็ชี้โดยตรงไปยังทิศทางของเซียวเฉวียน

ราวกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม

อย่างไรก็ตาม ไม่น่าแปลกใจเลยที่แม่ทัพแห่งซินเจียงจะมีท่าทีเช่นนี้ ท้ายที่สุด เขาเคยเห็นความศักยภาพของเซียวเฉวียนมาก่อน

เมื่อเห็นว่าเขากังวลแค่ไหน เซียวเฉวียนก็ยิ้มเบาๆ และพูดว่า "ท่านแม่ทัพ อย่าตกใจไป ตัวข้าเซียวแค่อยากจะปรึกษาอะไรบางอย่างกับท่านแม่ทัพ"

ขณะที่พูด เซียวเฉวียนก็ร่อนลงพื้น ยืนอยู่ตรงหน้าแม่ทัพแห่งซินเจียง

เมื่อเห็นเซียวเฉวียนลงพื้น กองทหารจากซินเจียงก็ล้อมเขาทีละคน พวกเขาล้อมรอบเซียวเฉวียนอย่างแน่นหนาด้วยความระมัดระวังด้วยแววตาที่ตื่นตระหนก

หากเป็นไปได้ กองทัพซินเจียงต้องการเพิ่มที่กำบังเพื่อที่เซียวเฉวียนจะไม่สามารถหลบหนีได้แม้ว่าเขาจะมีปีกก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล้าเริ่มเคลื่อนไหวก่อน

ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาตระหนักรู้ในตนเอง หากเป็นการท้าทายแบบตัวต่อตัว หรือแม้แต่การท้าทายแบบกลุ่ม พวกเขาก็ไม่เหมาะกับเซียวเฉวียน

พวกเขาล้อมรอบเซียวเฉวียน แต่พวกเขากำลังบอกเซียวเฉวียนว่า ห้ามแตะต้องแม่ทัพของเรา ถ้าทำเช่นนั้น เราจะสู้จนตัวตาย!

พูดตรงๆ มันเป็นเพียงวิธีพยายามทำให้เซียวเฉวียนหวาดกลัว

แต่เซียวเฉวียนได้ผ่านอุปสรรคมากมายมาจนถึงจุดที่เขาอยู่ตอนนี้ ไม่ว่าจะพายุหรือคลื่นใหญ่ใดๆ เขาก็พบเจอมาหมดแล้ว

เซียวเฉวียนไม่ได้สังเกตเห็นกลอุบายเล็กๆ น้อยๆ นี้ของกองทัพซินเจียงเลย

แม่ทัพแห่งซินเจียงก็รู้เช่นกันว่าทหารของพวกเขามีน้ำหนักเท่าไหร่

ทหารหลายร้อยคนที่ล้อมรอบเซียวเฉวียน แม้ว่าพวกเขาทั้งหมดจะถูกโจมตีพร้อมกัน แต่ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีของเซียวเฉวียนได้

แม่ทัพแห่งซินเจียงพูดอย่างสงบว่า "พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องมาล้อมอยู่ที่นี่"

ความหมายคือพวกเจ้าสามารถไปทำอะไรก็ได้ที่พวกเจ้าควรทำ

ยืนอยู่ที่นี่ด้วยความงุนงง ไม่กลัวหรือว่ากองทัพต้าเว่ยจะยิงมา แล้วส่งพวกเจ้าไปสู่ยมโลก

ทหารไม่กล้าขัดคำสั่งแม่ทัพ

พวกเขาจึงหันหลังกลับเข้าสู่สนามรบ

แม่ทัพแห่งซินเจียงเลิกคิ้ว มองที่เซียวเฉวียนอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า "ไม่ทราบว่า ท่านคือใช้ฐานะใดเพื่อมาหารือกับแม่ทัพอย่างข้าคนนี้?"

เป็นราชบุตรเขยแห่งซินเจียง หรือกองทัพต้าเว่ย?

การเต็มใจที่จะฟังเซียวเฉวียนพูด เป็นการเริ่มต้นที่ดี

แต่ในสนามรบ ดาบและปืนไม่มีสายตา

เพื่อป้องกันการบาดเจ็บโดยไม่ได้ตั้งใจ เซียวเฉวียนได้สร้างม่านกำบัง เพื่อปกป้องทั้งสองคนภายในม่านกำบัง เพื่อให้พวกเขาสามารถพูดคุยได้อย่างง่ายดาย

เซียวเฉวียนฟังออกว่า แม่ทัพแห่งซินเจียงคือกำลังไม่พอใจอย่างมากกับกองทหารของเซียวเฉวียนที่โจมตีซินเจียง

สิ่งที่เขาหมายถึงจริงๆ คือ ซินเจียงเป็นประเทศบ้านเกิดของภรรยาเจ้า และองค์หญิงต้าถงแต่งงานกับต้าเว่ยเพียงเพื่อการแลกเปลี่ยนฉันมิตรระหว่างทั้งสองประเทศ

แต่เจ้าสิ เจ้าสามารถแต่งงานกับองค์หญิงแห่งซินเจียงตามที่เจ้าต้องการ และยังบุกโจมตีซินเจียงไม่หยุด จะเนรเจ้าเยี่ยงนี้อย่างไร?

หลังจากได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า "แม่ทัพต้องรู้ดีกว่าตัวข้าเซียวว่า ใครถูกใครผิดในสงครามครั้งนี้"

ด้วยประโยคเดียว แม่ทัพแห่งซินเจียงก็พูดไม่ออก

ปรากฎว่าพวกเขาคนในซินเจียงที่สร้างปัญหาก่อน ไร้เหตุผลเองจริงๆ

แต่นั่นเป็นความผิดพลาดของราชินี กองทัพต้าเว่ยได้ยึดเมืองอีหลินแล้ว และซินเจียงถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่

เมื่อพิจารณาถึงมิตรภาพในอดีตระหว่างทั้งสองประเทศ และตำแหน่งของเซียวเฉวียนในต้าเว่ย หากเซียวเฉวียนตั้งใจที่จะปกป้องซินเจียง ตราบใดที่เขามีคำพูดดีๆ สักสองสามคำต่อหน้าฮ่องเต้แห่งต้าเว่ย เรื่องก็จะไม่พัฒนามาเป็นอย่างเช่นตอนนี้

พูดไปพูดมา แม่ทัพแห่งซินเจียงรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเพียงข้อแก้ตัวของเซียวเฉวียน

อาจเป็นไปได้ว่า นี่เป็นความคิดของเซียวเฉวียนที่จะใช้โอกาสในการตอบโต้ซินเจียง

แม่ทัพแห่งซินเจียงได้ยินมาว่า เซียวเฉวียนและหมิงเจ๋อมีความแค้นถึงขั้นไม่ยอมอยู่ร่วมโลกเดียวกัน ไม่แน่ว่านี่คือเซียวเฉวียนต้องการปราบซินเจียง และแก้แค้นหมิงเจ๋อ

เพียงแต่ไม่รู้ว่าองค์หญิงต้าถงจะรู้สึกอย่างไร ถ้าได้รู้ว่าสามีของตนกำลังนำกองกำลังเข้าโจมตีประเทศบ้านเกิดของเธอ?

จะฆ่าเซียวเฉวียนหรือไม่?

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็ยิ้มเบาๆ และพูดว่า "คำพูดของแม่ทัพนั้นพูดผิดแล้ว เป็นเรื่องจริงที่ตัวข้าเซียวและหมิงเจ๋อมีความแค้นกัน แต่ตัวข้าเซียวจะหาเขาล้างความบาดหมางเอง แล้วเหตุใดจึงต้องลำบากเช่นนี้มาโจมตีซินเจียง"