ตอนที่ 1710
บทที่ 1756 เรื่องเกี่ยวข้องกับเซียวเฉวียน
October 21, 2026
ในซีรีส์ศิลปะการต่อสู้และเทพนิยาย การเสียชีวิตอย่างลึกลับของจอมยุทธ์มักเกิดขึ้น
เซียวเฉวียนคิดว่า นี่เป็นโครงเรื่องที่พบในละครโทรทัศน์และนวนิยายเท่านั้น เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าสิ่งเช่นนี้จะเกิดขึ้นในเวลาจริงและพื้นที่นี้
ตามประสบการณ์ของเซียวเฉวียนในการดูทีวี มีคนต้องฝึกฝนทักษะชั่วร้ายและจำเป็นต้องดูดซับจิตสำนึกแห่งจิตวิญญาณของจอมยุทธ์เพื่อเพิ่มทักษะของเขาเอง
ว่าเขาเป็นใคร เซียวเฉวียนไม่มีเบาะแสจริงๆ
ได้ยินจากชิงหลงพูดว่า เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นครั้งแรกที่ตีนเขาจงหนานและพื้นที่โดยรอบ แต่แล้วมันก็หยุดลง และถึงคราวของภูเขาคุนหลุนเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น
วิธีการก็เหมือนกันทุกประการ
น่าจะเป็นฆาตกรคนเดียวกัน
เมื่อพูดถึงภูเขาจงหนาน ความคิดก็แวบขึ้นมาในใจของเซียวเฉวียนเป็นไปได้ไหมที่นักปราชญ์ไปที่ภูเขาจงหนาน?
เซียวเฉวียนถามอย่างสงสัย "แล้วเจ้ารู้ไหมว่าสิ่งนี้เริ่มเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อใด?"
ชิงหลงเล่าและพูดว่า "มากกว่าครึ่งเดือนที่ผ่านมา ข้าได้ยินมาว่าในตอนแรกนั้น มีแต่คนที่หายไปทุกวันที่ตีนเขาจงหนาน"
กว่าครึ่งเดือนที่แล้ว มันคือช่วงที่นักปราชญ์หลบหนีไม่ใช่รึ?
เซียวเฉวียนพูดเบาๆ ว่า "ข้าสงสัยว่ามันเป็นฝืมือของนักปราชญ์ เจ้าลองไปที่ภูเขาจงหนานเพื่อตรวจสอบสถานการณ์"
อันที่จริง ชิงหลงยังรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นฝีมือของนักปราชญ์ แต่เขามั่นใจ
เขาบอกเซียวเฉวียนว่า เขาต้องการฟังความคิดเห็นของเซียวเฉวียนด้วย
โดยไม่คาดคิดเซียวเฉวียนมีความคิดเดียวกับเขา
อย่างไรก็ตาม ชิงหลงไม่เคยคิดเลยว่านักปราชญ์จะซ่อนตัวอยู่ในภูเขาจงหนาน
ชิงหลงกล่าวว่า "ได้!"
อย่างไรก็ตาม ด้วยความแข็งแกร่งของนักปราชญ์ ชิงหลงเพียงลำพังอาจไม่สามารถปราบเขาได้
ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงแนะนำให้ชิงหลงไปตรวจสอบก่อน จากนั้นก็สร้างเรื่องเพื่อให้เขาควบคุมตัวเอง แต่ไม่ใช่ไปต่อสู้กับเขาเพียงลำพัง
ถ้าจะสู้กับนักปราชญ์จริงๆ ต้องเรียกผู้อาวุโสไปด้วย
ชิงหลงกล่าวว่า "ขอรับ ใต้เท้าเซียว"
จากนั้น ชิงหลงก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย "ใต้เท้าเซียว เจ้าไม่กลัวว่าข้าและผู้อาวุโสจะฆ่าเขาหรือ?"
ถ้าฆ่าเขา เช่นนั้นเบาะแสของกองทัพชาวยุทธ์แท้จะหายากยิ่งขึ้น
เซียวเฉวียนยิ้มจางๆ และพูดว่า "มันไม่สำคัญ หากเจ้าสามารถฆ่าเขาได้ อย่าลังเลที่จะฆ่าเขาโดยไม่ต้องกังวลเรื่องของข้า"
เนื่องจากเซียวเฉวียนมั่นใจว่าด้วยความแข็งแกร่งของนักปราชญ์ แม้ว่าชิงหลงและผู้อาวุโสร่วมมือกัน พวกเขาจะไม่สามารถฆ่านักปราชญ์ได้
อย่างไรก็ตาม หากชิงหลงและผู้อาวุโสลงมือร่วมกัน นักปราชญ์จะไม่สามารถได้เปรียบ
จุดประสงค์ของเซียวเฉวียนในการปล่อยให้พวกเขาไปที่ภูเขาจงหนานคือ เพียงเพื่อทำให้นักปราชญ์ตกใจ เพื่อที่เขาจะได้หยุดทำร้ายผู้คน
นักปราชญ์ถือว่าตนเองเป็นตัวแทนของสวรรค์ รักเกียรติและชื่อเสียงเป็นอย่างมาก
นอกจากนี้เขายังต้องการฟื้นฟูสำนักหมิงเซียน
เขาจะต้องสร้างความประทับใจที่ดีให้กับโลกเพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายของเขา
ดังนั้นไม่ว่าเขาจะทำเรื่องเลวร้าย อะไรก็ตามเขาก็ทำได้แค่ลับๆ และไม่สามารถให้ใครรู้ได้
ชิงหลงและผู้อาวุโสกำลังมองหาภูเขาหมิงเซียน หากนักปราชญ์สังเกตเห็น เขาจะซ่อนและป้องกันไม่ให้ชิงหลงและผู้อาวุโสเห็นเขาอย่างแน่นอน พวกเขาไม่สามารถบอกให้พวกเขารู้ว่านักปราชญ์อาศัยอยู่ในภูเขาจงหนาน
ไม่ต้องพูดถึงให้พวกเขารู้ว่าการตายของอู๋ฟูและชาวคุนหลุนเกี่ยวข้องกับเขา
มิฉะนั้น หากชิงหลงและผู้อาวุโสเผยแพร่เรื่องนี้ ชื่อเสียงของนักปราชญ์จะถูกทำลาย ภาพลักษณ์ของเขาในใจกลางโลกจะพังทลาย และความพยายามของเขาในการสร้างสำนักหมิงเซียนขึ้นมาใหม่จะสิ้นหวัง
หากปราศจากการสนับสนุนจากราษฎร ก็ไม่มีอะไรสำคัญที่สามารถทำได้สำเร็จ
ดังนั้นจุดประสงค์ของเซียวเฉวียนคือการทำให้นักปราชญ์ออกจากภูเขาจงหนานเพื่อที่เขาจะได้ไม่กล้าฆ่าผู้คนง่ายๆ ในอนาคต
แต่เซียวเฉวียนไม่ได้บอกชิงหลงเกี่ยวกับรายละเอียดเหล่านี้ ชิงหลงเป็นคนซื่อสัตย์ วัดได้จากการกระทำของเขา และมีความเข้มแข็ง โดยธรรมชาติแล้วเขารู้ว่าต้องทำอะไร
ด้วยคำพูดของเซียวเฉวียน ชิงหลงรู้สึกโล่งใจ ตราบใดที่เขาไม่ทำลายงานของเซียวเฉวียน
สิ่งที่เซียวเฉวียนไม่เคยคาดหวังก็คือมีข่าวลือเกี่ยวกับการหายตัวไปของจอมยุทธ์ และข่าวลือดังกล่าวก็ชี้ไปที่เซียวเฉวียน
มีข่าวลือว่าเซียวเฉวียนสังหารจอมยุทธ์เหล่านั้นที่หายตัวไปหรือเสียชีวิตอย่างลึกลับ
พยานบางคนเห็นและเป็นเซียวเฉวียนที่เป็นคนทำ