บทที่ 1842 ผลไม้ป่าประทังชีวิต

แม้ว่าพวกเขาอาจรู้สึกว่าสถานะของเซียวเฉวียนสูงกว่าพวกเขา การได้ทานอาหารที่ดีกว่าพวกเขามันก็สมควร

แต่ถ้าเซียวเฉวียนอยู่ตรงหน้าพวกเขาและกินแบบเดียวกับพวกเขา มันจะทำให้ความรู้สึกด้อยค่าตนเองของพวกเขา ลดลงบ้าง

อาสือเข้าใจว่าเซียวเฉวียนหมายถึงอะไร

ท้ายที่สุดแล้วอาสือเป็นคนแรกที่เซียวเฉวียนได้พบเมื่อเขามายังโลกนี้ และเขาก็เป็นพี่น้องคนแรกที่เซียวเฉวียนรู้จักคุ้นเคย

อาสือยังเข้าใจนิสัยใจคอของเซียวเฉวียนอีกด้วย แม้ว่าเซียวเฉวียนจะเป็นเจ้านาย แต่เขาไม่มีการวางท่าทีเป็นเจ้านาย เป็นมิตรกับผู้ใต้บัญชาทุกคนของเขา

เขาเป็นปัญาชน แต่เขาไม่มีความห่างเหินเหมือนปัญญาชน

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคลุกคลีกับกลิ่นทองแดง และอุทิศตนเพื่อหาเงิน เพื่อให้คนรอบข้างมีชีวิตที่เจริญรุ่งเรือง รวมทั้งผู้ใต้บัญชาด้วย

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะดีขึ้นอย่างก้าวกระโดดในภายหลัง แต่เขาก็ยังคงปฏิบัติต่อผู้อื่นเหมือนเช่นเคย

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่าเซียวเฉวียนเป็นเจ้านายที่ถ่อมตัวมากที่สุดในโลก

เขาเคยปฏิบัติต่อไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าเช่นนี้มาก่อน ดังนั้นจึงไม่แปลกสำหรับอาสือที่เซียวเฉวียนกำลังปฏิบัติต่อหนานเหอและพวกเขาเช่นนี้ในตอนนี้

อาสือทำตามคำแนะนำของเซียวเฉวียน ให้ทุกคนกินมันเทศด้วยกันคืนนี้

เพื่อให้ทาสคุนหลุนได้รับประทานอาหารเต็มรูปแบบอาสือไม่เพียงแต่ปรุงมันเทศขนาดใหญ่หลายหม้อเท่านั้น แต่ยังจุดไฟเพื่อย่างมันเทศด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่ทาสคุนหลุนเห็นมันเทศ และพวกเขาไม่รู้ว่าจะกินมันอย่างไร เขาถือมันไว้ในมือ และมองมันเป็นเวลานาน โดยไม่รู้ว่าจะเริ่มอย่างไร

จนกระทั่งอาสือทำงานเสร็จ พอเขาออกมาและเห็นว่าพวกเขาทั้งหมดถือมันเทศไว้และไม่กินมัน อาสืออดไม่ได้ที่จะพูดอย่างกระตือรือร้นว่า "พวกเจ้าควรรีบกินมันเทศในขณะที่ร้อนอยู่ มันเทศจะอร่อยเมื่อมันยังร้อน"

หลังจากนั้นอาสือก็หยิบมันเทศขึ้นมาปอกเปลือก แกะเปลือกออกแล้วเอาเข้าปากเพื่อกัด

ด้วยการสาธิตของอาสือ ในที่สุดทาสคุนหลุนก็รู้วิธีกินมันเทศ

หลังจากกัดคำแรก ทาสคุนหลุนก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจกับความอร่อยของมันเทศ

ดวงตาของพวกเขาเป็นประกายและพวกเขามองดูมันเทศในมือของพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าและถอนหายใจในใจว่า "สิ่งนี้อร่อยยิ่งนัก"

ใต้เท้าเซียวเป็นคนจิตใจดีนัก ของที่อร่อยเช่นนี้ เขาก็ยินดีที่จะเอาออกมาให้พวกเขาได้กินกัน

การรับประทานมันเทศ ทาสคุนหลุนก็ทานด้วยความรู้สึกซาบซึ้งทั้งใจ และความสุข

พวกเขาเติบโตมาถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ทานอาหารที่อร่อยขนาดนี้!

เซียวเฉวียนใจดีกับพวกเขาเสียงจริง!

ดังนั้น ขอเพียงที่เซียวเฉวียนต้องการพวกเขาในอนาคต แม้ว่าพวกเขาจะต้องบุกน้ำลุยไฟ พวกเขาจะไม่กระพริบตาเลย

ในใจของพวกเขา เซียวเฉวียนคือเจ้านายของพวกเขา!

พวกเขาเชื่อฟังคำสั่งของเซียวเฉวียนเท่านั้น!

เซียวเฉวียนที่ได้ยินเสียงหัวใจเต้นก็ตกตะลึงจริงๆ

การรับประทานมันเทศสามารถดึงความรู้สึกลึกซึ้งออกมาได้จริงๆ

เป็นโชคของเซียวเฉวียนที่มันเทศราคาถูกเช่นนี้สามารถเอาชนะใจชายผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ได้

ในขณะเดียวกัน ยังแสดงให้เห็นถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากของทาสคุนหลุนอีกด้วย

เพียงเพราะพวกเขาอาศัยอยู่ในอันหยวน ถูกคนภายนอกปฏิเสธและดูถูก เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาก็ได้พัฒนาปมด้อยนี้จากรุ่นสู่รุ่น

ต่อหน้าคนนอก พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น และไม่กล้าทำเช่นนั้น

แม้ว่าความสามารถของพวกเขาจะดีกว่าคนนอกอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ต้นกำเนิดที่ต่ำต้อยของพวกเขาทำให้พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาด้อยค่าอยู่เสมอ

ในแง่สมัยใหม่ ทาสคุนหลุนอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ถูกผู้อื่นข่มขืนมาเป็นเวลานาน ซึ่งทำให้พวกเขาเพิกเฉยต่อความแข็งแกร่งของตนเอง ปฏิเสธคุณค่าของตนเอง และรู้สึกว่าตนเป็นเหมือนที่คนนอกพูดซึ่งมีต้นกำเนิดต่ำและถ่อมตัวอย่างยิ่ง

เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขามีความภาคภูมิใจในตนเองต่ำจนไม่กล้าแม้แต่จะมองคนนอก รู้สึกว่าพวกเขาไม่คู่ควรที่จะอยู่บนเวที ไม่คู่ควรที่จะแสดงต่อหน้าผู้อื่น

ทางออกที่ดีที่สุดของพวกเขาคือ การเป็นองครักษ์ ไม่เช่นนั้น พวกเขาจะต้องอยู่ที่อันหยวนไปตลอดชีวิต

ในฐานะมนุษย์

มันเศร้าและสิ้นหวังมากที่ถูกคนขีดเส้นไว้แบบนี้

เซียวเฉวียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจ

ภายใต้การนำของเขา ทาสคุนหลุนจะลุกขึ้นในที่สุด ลาก่อนยุคที่อยู่อันหยวนนั้น และเขียนบทของตัวเอง!

เมื่อตกกลางคืน หลังจากที่ทุกคนกินและดื่มกันเพียงพอแล้ว พวกเขาก็ยังคงสร้างกระท่อมมุงจากด้วยแสงไฟต่อไป