บทที่ 19 คนรุ่นใหม่ที่น่าเกรงขาม

คฤหาสน์ฉินดูมีชีวิตชีวามาก

แม้ว่าฉินหนานและฉินเป่ยจะสอบได้ไม่เข้ารอบ 3 อันดับแรก แต่พวกเขาก็ถือว่าขึ้นบอร์ดอยู่เช่นกัน จึงได้จัดงานเลี้ยงฉลองกันขึ้นที่บ้าน

ตระกูลฉินถือตัวเองว่าเป็นตระกูลใหญ่โต เลยไม่เอาเรื่องของเซียวเฉวียนที่สอบได้อันดับที่ 1 ของการสอบระดับชนบทมาใส่ใจ

แต่เซียวเฉวียนไม่ชอบคำเยินยอและการต้อนรับที่ไม่จริงใจแบบนี้

ประมาณว่างานเลี้ยงกำลังจะเริ่มขึ้น เซียวเฉวียนขี้เกียจที่ไปร่วมฉลองในงานเลี้ยงนั่น เขาจึงเดินออกจากจวนฉิน ตั้งแต่เขาอยู่มาถึงราชวงศ์ต้าเว่ยนี้ เขายังไม่เคยเห็นเมืองหลวงแห่งนี้เลย ตอนนี้เขาสอบเสร็จแล้ว โล่งอกโล่งใจแล้ว ถึงเวลาไปเดินเล่นได้แล้ว

ทันทีที่เขาก้าวพ้นประตูออกไป คนแปลกหน้าสองสามคนมองหาอะไรอยู่ไม่ไกล และพวกเขาก็ตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเซียวเฉวียนเดินเข้ามาใกล้

หนึ่งในนั้นกำลังจะยืนขึ้นเพื่อทักทาย แต่ถูกอีกคนดึงยั้งไว้ "อย่าไป! แม้ว่าคนนี้จะอยู่ในอันดับต้นของรายชื่อ แต่ก็ยังมีการสอบแข่งขันกับการทดสอบในวังอีก ใครจะรู้ว่าใครจะเป็นผู้สอบติดครั้งสุดท้าย! เขาทำตัวโดดเด่นเช่นนี้ กำลังเป็นหนามในดวงตาของตระกูลจู คุณจะไปอยู่ใกล้กับเขาคุณต้องการจะตกเป็นเป้าหมายของตระกูลจูด้วยหรือไง”

คนที่ถูกรั้งไว้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก้าวถอยออกไป

เซียวเฉวียนได้ยินเช่นนี้ เขาก็ก้าวไปข้างหน้าโดยปราศจากความเคืองใจแม้แต่นิด ในใจ คนเหล่านี้เคารพบูชาที่สูงและเหยียบย่ำที่ต่ำ คุมหางเสือแล่นตามลม เขารู้สึกรังเกียจที่จะอยู่ร่วมกับคนเช่นนี้

เป็นเพราะเขาติดรายชื่ออยู่ในอันดับต้นของการสอบระดับชนบทแค่นี้ ก็กลายเป็นหนามในดวงตาของตระกูลจู? งั้นตระกูลจูก็เหมือนกับตระกูลฉิน ทัศนวิสัยนั้นแคบเกินไปแล้ว

รถม้าหรูหราเป็นคันๆ แล่นไปตามถนนในเมือง ทุกคันมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ฉิน

หนึ่งคันในนั้นเทียมม้าสี่ตัว แล่นมาช้าๆ เมื่อถึงประตูหน้าของตระกูลฉิน เจ้าหน้าที่เปิดม่านและมองเซียวเฉวียน ด้วยสายตาเย็นชา

สายตานั้นส่อทำนองเยาะเย้ยว่าเซียวเฉวียน ที่ไม่มีรถม้าให้นั่ง ยามออกไปนอกบ้าน

เซียวเฉวียนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ คนโบราณนั้นเมื่อคิดจะทำร้ายผู้คน ด้วยเหตุลึกลับคดเคี้ยวเพียงใดก็แล้วแต่ แค่ส่งสายตาก็เพียงพอแล้ว

ถ้าไม่ใช่เพราะเซียวเฉวียนเคยพบเห็นคนเจ้าถิ่นอวดรวยมามากต่อมาก เขาคงไม่รู้ว่าคนผู้นี้กำลังจะอวดว่าเขามีรถเทียมม้าสี่ตัวอยู่

หลังจากมองดูเซียวเฉวียนไปแวบหนึ่ง เจ้าหน้าที่ก็ปล่อยม่านลงอย่างใจร้อน ราวกับว่าถ้ามองดูอีกครั้ง อ้วกจะแตกอย่างไรอย่างนั้น

ฝุ่นดินที่ปาดลอยขึ้นจากรถม้า ได้สาดเซียวเฉวียนเต็มหน้าจนสำลัก

รถม้าเมื่อสักครู่นั้นเป็นรถเทียมม้าสี่ตัว เป็นรถม้าของขุนนางระดับสูง รถม้าระดับนี้ไม่เพียงมีพลังขับแรงมาก ขับเคลื่อนด้วยม้าสี่ตัว มีความปลอดภัยและการวางตำแหน่งในระดับที่สูงกว่ารถเทียมม้าสองตัวสำหรับขุนนางในระดับกลาง

เทียบเท่ารถหรูมูลค่ากว่า 800,000 หยวนในยุคปัจจุบัน เช่น Audi Q7, Mercedes-Benz G-Class, BMW 7 Series, Land Cruiser เป็นต้น...

เซียวเฉวียนไม่มีทั้งมิตรและศัตรูในศาล สีหน้าเกลียดชัง และความไม่พอใจบนใบหน้าของเจ้าหน้าที่คนนี้น่าจะเป็นคนของฝ่ายตระกูลจู

จูเหิงได้อันดับสอง ถูกเซียวเฉวียนนำหน้าไปหนึ่งอันดับ ได้ยินว่าในช่วงสองสามวันที่ผ่านนี้ เขาอู้อยู่แต่ในคฤหาสน์ ไม่ได้ออกไปข้างนอกแม้มีคนมาชวนก็ตาม ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงภูมิใจในตัวเองและออกไปอวดความสามารถอันน่าทึ่งของเขาแล้ว

บวกกับผู้คนบนท้องถนนเมื่อตะกี้ต่างดูเกรงใจเซียวเฉวียนเอามากขนาดนี้ น่ากลัวว่าทุกคนต่างก็รับรู้ว่าตระกูลจูไม่ชอบหน้าเซียวเฉวียนกันหมดแล้ว

”คุณกำลังจะไปไหน?” เมื่อเซียวเฉวียนกำลังจะก้าวออกไปเดินเล่น ฉินเฟิงที่กลับมาจากข้างนอกพูดขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า "วันนี้มีจัดงานเลี้ยงที่บ้าน แม้ว่าพวกเราไม่คิดจะเชิญคุณ แต่คุณไม่อยู่ไม่ได้"

พูดปั๊บ ฉินเฟิงก็ใช้มือดึงเขากลับเข้าไปในที่จวนฉิน

เดี๋ยวไปเอง!

คนในจวนฉินนี้ป่าเถื่อนจริงแฮะ!