บทที่ 2024 เฉียนคุนถูกรุม

เซียวหมิงชิวยิ้มแล้วพูดว่า "ท่านพ่อต้องห่วง หมิงชิวไม่เป็นไร"

บาดแผลแค่นี้ไม่มีอะไรเลย

เซียวหมิงชิวเป็นเช่นเดียวกับเซียวเฉวียนที่มีความสามารถในการรักษาตนเองเป็นพิเศษ นอกจากนี้ เธอไม่ได้มาจากคุนหลุน แม้ว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บจากย่าเหยียน เธอก็ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บของเธอ

เพียงแค่นั่งลง รวบรวมกำลังภายในรักษาก็จะดีขึ้น

ในช่วงเวลาที่หยุดลง เซียวหมิงชิวรู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้น อาการบาดเจ็บของเธอก็ดีขึ้น

เซียวหมิงชิวพูดว่า "ว่าแต่ท่านพ่อมาที่นี่ได้อย่างไรเจ้าคะ?"

เธอกระพริบตาและมองไปที่เซียวเฉวียน เป็นไปได้ไหมที่เซียวเฉวียนทำลายม่านกำบังที่เธอสร้างขึ้นเอง?

เซียวเฉวียนพูดเบาๆ ว่า "พู่กันเฉียนคุนได้ทำลายม่านกำบังแล้ว"

พู่กันเฉียนคุนถูกขับเคลื่อนโดยเซียวเฉวียน ดังนั้น พู่กันเฉียนคุนจึงมีความสามารถในการทำลายม่านกำบังของเซียวหมิงชิว ซึ่งหมายความว่าความแข็งแกร่งของเซียวเฉวียนก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งไม่ได้ก้าวหน้าแค่นิดเดียวเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ย่าเหยียนก็ไม่สามารถทำลายม่านกำบังนั้นได้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ความแข็งแกร่งของเซียวเฉวียนอาจเหนือกว่าย่าเหยียน

ใบหน้าเล็กๆ ของเซียวหมิงชิวแสดงรอยยิ้มทันที “ท่านพ่อ อาการบาดเจ็บของท่านหายดีแล้วรึเจ้าคะ?”

เซียวเฉวียนกล่าวว่า “ยัง เพียงแต่พลังจิตก้าวหน้าขึ้นมาก”

สิ่งที่ทำให้เซียวเฉวียนประหลาดใจก็คือเขากับพู่กันเฉียนคุนไม่ได้เชื่อมจิต ด้วยพลังจิตที่เพิ่มขึ้น เขาจะใช้ความคิดของเขาเพื่อขับเคลื่อนพู่กันเฉียนคุนได้อย่างไร และยังเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ของพู่กันเฉียนคุนได้อย่างไร?

ต้องเข้าใจว่าเซียวเฉวียนเคยใช้ปากของเขาสั่งการพู่กันเฉียนคุน หรือพึ่งพาบทกวีเพื่อเพิ่มพลังให้กับมัน

ในขณะนี้ ไม่จำเป็นต้องมีบทกวี และพู่กันเฉียนคุนสามารถขับเคลื่อนได้ด้วยพลังจิตเพียงอย่างเดียว

เนื่องจากข้อจำกัดด้านเวลา เซียวเฉวียนจึงรีบมาช่วยเหลือเซียวหมิงชิว ไม่ได้ถามเหตุผลกับผนึกจูเสิน

ผนึกจูเสินกล่าวว่า "นี่คือความมหัศจรรย์ของพลังจิต"

พลังแห่งบทกวียังสามารถจัดเป็นพลังจิตประเภทหนึ่งได้

เป็นที่เข้าใจได้ว่าบทกวีมาจากจิตใจของผู้รู้ และพลังจิตก็คือความคิดและแนวคิดทั้งหมดของผู้รู้

หากเปรียบเทียบพลังจิตเป็นต้าเว่ย พลังแห่งบทกวีก็จะเป็นเมืองหลวง หรือรัฐสักแห่งในอาณาเขตของต้าเว่ย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ชื่อของรัฐ ไม่ว่าจะขานออกมาหรือไม่ก็ตาม มันก็อยู่ในหัวสมอง

และเซียวเฉวียนคือผู้ที่สัมผัสกวีสมุทรคุนหลุน และบทกวีในนั้นสามารถนำมาใช้โดยเซียวเฉวียนได้ตามต้องการ

เดิมพู่กันเฉียนคุนเป็นกระบี่ชีวัน และจิตสำนึกของโจโฉยังค่อนข้างแข็งแกร่ง

มันอยู่กับเซียวเฉวียนมาเป็นเวลานาน ภายใต้อิทธิพลของเซียวเฉวียน การฝึกฝนของตัวเองความแข็งแกร่งของมันก็ค่อยๆ ดีขึ้นอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าความแข็งแกร่งของพู่กันเฉียนคุนจะได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้น แต่ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเซียวเฉวียนเลย ผลประโยชน์ที่ได้รับจากเซียวเฉวียนนั้นไม่มากเท่ากับสิ่งที่เขาได้รับจากการคุ้มครองของเขาอย่างแน่นอน

เอาเป็นว่า ถ้าความสามารถในการป้องกันของเขาเท่ากับความแข็งแกร่งทั่วไปที่ได้รับการปรับปรุงโดยเซียวเฉวียน พู่กันเฉียนคุนก็จะมีครึ่งต่อครึ่ง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เซียวเฉวียนก็เข้าใจ

เซียวเฉวียนถามว่า "พู่กันเฉียนคุนสามารถทำลายม่านกำบังของหมิงชิวได้ นั่นหมายความว่า ข้าก็สามารถทำลายมันได้เช่นกันรึ?"

หมายความว่าความแข็งแกร่งของข้าอาจสูงกว่าของย่าเหยียนใช่หรือไม่?

ผนึกจูเนกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า "ไม่แน่นอน แสงที่ปล่อยออกมาจากพู่กันเฉียนคุนนั้นบางเฉียบ มีพลังทะลุทะลวงที่แข็งแกร่ง นอกจากนี้ พลังแห่งการฆาตกรรมของมันยังสูงอีกด้วย ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันสามารถทำลายม่านกำบังได้"

เพราะด้วยเหตุนี้ ผนึกจูเสินจึงขอให้เซียวเฉวียนสั่งพู่กันเฉียนคุนตั้งแต่แรกเริ่มเพื่อทำลายม่านกำบัง

"" เหตุผลดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น ทำให้เซียวเฉวียนไม่สามารถหาเหตุผลที่จะหักล้างผนึกจูเสินได้

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เซียวเฉวียนประหลาดใจก็คืออาการบาดเจ็บของเขาไม่ร้ายแรงอีกต่อไป