บทที่ 2030 กิเลนที่ดุดัน

แม้ว่าเธอต้องการหยุดเซียวหมิงชิว แต่เธอก็มิอาจปลีกตัวไปทำได้

ด้วยความสิ้นหวัง เธอทำได้เพียงมุ่งเป้าไปที่โอกาส หักกิ่งไม้และโยนมันไปทางเซียวหมิงชิว

แต่กิ่งไม้จะสกัดไม่ให้เซียวหมิงชิวช่วยเหลือพู่กันเฉียนคุนได้อย่างไร?

เป็นเรื่องง่ายสำหรับเซียวหมิงชิวที่จะหลบเลี่ยงจากกิ่งไม้

เมื่อเห็นว่าเซียวหมิงชิวหลบได้อย่างง่ายดาย ย่าเหยียนจึงคิดที่จะหยุดมันด้วยตัวเอง ให้อาเหมิงจัดการกิเลนเพียงลำพังก็พอ

โดยไม่คาดคิดกิเลนมีพลังมากและเกาะติดกับย่าเหยียนโดยไม่ยอมให้เธอหนีไปได้

ในเวลาเดียวกัน มันยังได้รู้เคล็ดลับของอาเหมิงด้วย หางของมันกระดิกไปมาเพื่อป้องกันไม่ให้อาเหมิงได้โอกาส

ในเวลาเดียวกัน ขณะที่ย่าเหยียนกำลังหลบเลี่ยง กิเลนก็พ่นไฟใส่อาเหมิง บีบให้เขาต้องล่าถอย

เซียวหมิงชิวรู้ว่าคงเป็นเรื่องยากสำหรับกิเลนที่จะต่อสู้แบบตัวต่อตัว ดังนั้นเธอจึงใช้เวลาในการทำลายค่ายกลของไม้เท้า

นอกจากนี้เธอยังเลียนแบบเทคนิคของย่าเหยียน โยนดาบจินหุนในมือของเธอแล้วตะโกนอย่างเย็นชา "ไปเลย!"

ดาบจินหุนดูเหมือนจะมีวิญญาณ มันบินไปทางไม้เท้า จากนั้นก็ฟาดไปที่ไม้เท้า

ไม่ว่าไม้เท้าอันไหนจริง เพียงแค่ตัดมันก็พอ

ตราบใดที่ไม้เท้าถูกบังคับให้หยุด ค่ายกลก็จะพังทลาย

แต่ค่ายกลนั้นไม่ง่ายที่จะทำลายอย่างที่เซียวหมิงชิวคิด ดาบจินหุนวนเวียนอยู่รอบๆ ค่ายกล แต่ไม่สามารถโจมตีไม้เท้าหลักได้

สิ่งนี้ทำให้เซียวหมิงชิววิตกกังวล เซียวเฉวียนถูกวางยาพิษและทนไม่ไหวที่จะรอเช่นนี้

เธอยังคงต้องหวังว่าจะปลดปล่อยพู่กันเฉียนคุน จัดการกับย่าเหยียนด้วยกัน และบังคับให้ย่าเหยียนส่งมอบยาถอนพิษ

แต่ตอนนี้ค่ายกลนี้ไม่สามารถถูกทำลายได้

เซียวหมิงชิวกังวลมากจนอดไม่ได้ที่จะมองไปที่เซียวเฉวียน

โชคดีที่สีหน้าของเซียวเฉวียนไม่ได้ดูแย่ขนาดนั้น

และดวงตาของเซียวเฉวียนก็มุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้ครั้งนี้ เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของเซียวหมิงชิวเซียวเฉวียนก็ใช้ความคิดส่งข้อความถึงเธอ: "หมิงชิว ใจเย็นๆ พ่อไม่เป็นไร"

เจ้าเพียงแค่ต้องต่อสู้ตามความสามารถ อย่ารีบร้อน

เมื่อผู้คนมีความวิตกกังวล พวกเขาจะประสบปัญหาได้ง่าย ให้โอกาสอีกฝ่ายใช้ประโยชน์จากพวกเขา

เซียวหมิงชิวพูดอย่างกังวลว่า "แต่หมิงชิวเป็นห่วงท่านพ่อจริงๆ"

"ท่านพ่อ ตอนนี้ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?"

เซียวเฉวียนพูดเบาๆ "พ่อสบายดี พ่อทนได้"

แม้ว่าผนึกจูเสินจะบอกว่า ไม่สามารถรักษาพิษนี้ได้ เซียวเฉวียนเฉวียนรู้สึกว่าด้วยความอบอุ่นจากผนึกจูเสิน เขาไม่รู้สึกอึดอัดอีกต่อไป

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวหมิงชิวก็รู้สึกสบายใจขึ้นอีกเล็กน้อย เธอพูดว่า "ท่านพ่ออย่าได้กังวล หมิงชิวจะเอายาถอนพิษมาให้ท่านแน่นอน"

หลังจากนั้นเธอก็กำลังจะเข้าสู่ค่ายกลและช่วยพู่กันเฉียนคุนหักจากค่ายกลแห่งไม้เท้า

ในเวลานี้ เซียวเฉวียนกล่าวว่า "ระเบิดค่ายกลซะ ผลที่ได้ก็จะดีกว่า"

แต่หากมันระเบิดจากภายนอก มันจะสร้างความเสียหายให้กับพู่กันเฉียนคุนได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้นหากต้องการระเบิดก็ต้องระเบิดที่จุดศูนย์กลางของค่ายกล

เซียวเฉวียนกล่าวว่า "หมิงชิว เจ้ากลับมาก่อน"

เขาไม่คิดว่าพลังภายในของเซียวหมิงชิวสามารถระเบิดกค่ายกลของย่าเหยียนได้ นอกจากนี้แม้ว่ามันจะระเบิดได้ก็จะทำให้สูญเสียพลังภายในมหาศาล เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่ทรงพลัง พยายามรักษาความแข็งแกร่งภายในของเจ้าให้มากที่สุด

ดังนั้นเซียวเฉวียนจึงเตรียมระเบิดมือให้เซียวหมิงชิว

เซียวหมิงชิวกลับไปที่ม่านกำบัง มองไปที่ระเบิดในมือของเซียวเฉวียน และถามอย่างสงสัยว่า "นี่คืออะไรหรือเจ้าคะ?"

เธอไม่เคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน และมันก็ดูตลกมาก

เธอหยิบมันขึ้นมาและมองมันอย่างละเอียด แตะตรงนี้และตรงนั้น แล้วพูดด้วยสีหน้างุนงงว่า "ในเวลานี้ท่านพ่อให้สิ่งนี้กับหมิงชิวมีประโยชน์อะไรเจ้าคะ?"

จะเล่น แต่นี่ไม่ใช่เวลาเล่น

เป็นไปได้ไหมว่านี่เป็นอาวุธด้วย?