บทที่ 2063 ไม่พบคลังแสง

พวกเขาทั้งสามมองร่างของกิเลนด้วยสีหน้าที่งุนงง เซียวเฉวียนตะโกน "กิเลน เจ้าทำอะไร?"

อย่างไรก็ตามกิเลนก็หันหน้าไปมองเซียวเฉวียนคำรามเสียงต่ำให้ แต่ก็ไม่หยุดการเคลื่อนไหว

เมื่อมองไปที่กิเลนที่กำลังจากไป เซียวเฉวียนและคนอื่นๆ ก็สับสน

ชิงหลงพูดอย่างสงสัยว่า "หรือว่ากิเลนค้นพบอะไรบางอย่างงั้นหรือ?"

เซียวเฉวียนพูดเบาๆ "อาจจะ"

เขาก็อยากทราบเช่นกันว่า เหตุใดกิเลนจึงผิดปกติมาก บินออกไปตามลำพังโดยไม่ได้รับคำสั่งจากเซียวเฉวียน

เซียวหมิงชิวพูดด้วยน้ำเสียงหวาน “กิเลนอาจอยากบินไปอีกฝั่งเพื่อดูว่าสภาพแวดล้อมที่นั่นเป็นอย่างไรก็ได้เจ้าค่ะ”

เมื่อมองไป มันคือพุ่มไม้ที่ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ แต่สิ่งที่อยู่อีกด้านหนึ่งของพุ่มไม้ เราต้องไปสำรวจดูเอง

ในเมื่อมาแล้ว ไปดูหน่อยก็ไม่เสียหาย

กิเลนสามารถจัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ดังกล่าวได้

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังคุยกัน กิเลนก็มาถึงอีกด้านของพุ่มไม้แล้ว

ด้านนี้ยังคงเป็นทะเลทราย เมื่อมองไปก็ไม่มีอะไร

เมื่อกิเลนเห็นดังนั้น เขาก็รีบบินกลับไปยังที่เดิม

เมื่อเห็นกิเลนบินกลับมา เซียวเฉวียนก็ถามอย่างสงสัยว่า "กิเลน เจ้าจะไปที่นั่นเพื่อตรวจสอบสถานการณ์งั้นหรือ?"

กิเลนพยักหน้า

เซียวเฉวียนถามอีกครั้ง “พบอะไรหรือไม่?”

กิเลนส่ายหัว

เซียวเฉวียนผู้เข้าใจ กล่าวชมเชยว่า "กิเลนทำงานได้ดียิ่ง"

ไม่เพียงแต่ตระหนักได้ว่าในฐานะสัตว์สงคราม มันมีความตระหนักรู้ที่จะช่วยเซียวเฉวียนแบ่งเบาภาระของตน ด้วยเหตุนี้ เซียวเฉวียนจึงรู้สึกว่า สมควรแก่การสรรเสริญ

กิเลนรู้สึกอารมณ์ดีหลังจากได้รับคำชม มันโค้งศีรษะไปทางเซียวเฉวียน เพื่อแสดงความสนิทสนมกับเซียวเฉวียน

เซียวเฉวียนกล่าวว่า "เอาล่ะ ออกเดินทางต่อเถอะ"

เนื่องจากกิเลนบินไปที่นั่นและไม่พบอะไรเลย เขาไม่ได้ถามถึงสถานการณ์ที่นั่น ท้ายที่สุด กิเลนไม่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้ ไม่สามารถสื่อสารกับเซียวได้ตามปกติ

ขณะที่พวกเขาเดินไป ชายสามคนและสัตว์สงครามหนึ่งตัวก็เข้ามาใกล้คลังอาวุธโดยไม่รู้ตัว

เมื่อเข้าใกล้มากขึ้น เซียวเฉวียนจึงจำได้

เขากำลังลังเลว่า เขาควรเปลี่ยนเส้นทาง เพื่อไม่ให้ชิงหลงรู้ว่ามีคลังอาวุธหรือไม่?

แม้ว่าชิงหลงจะเป็นแฟนตัวยงของเซียวเฉวียนแต่เขาจะไม่ทรยศเซียวเฉวียนหรือบอกใครเกี่ยวกับคลังแสง

แต่ถ้าพวกเขาพบกับย่าเหยียน ย่าเหยียนได้ยินเสียงหัวใจของชิงหลงความลับของคลังอาวุธจะไม่ถูกซ่อนอีกต่อไป

หลังจากคิดเรื่องนี้แล้วเซียวเฉวียนก็ตัดสินใจส่งชิงหลงออกไปก่อน เขาพูดอย่างใจเย็น "ใต้เท้าชิงหลง ทำไมเราไม่แยกย้ายกันตามหากันล่ะ?"

“เจ้ากับกิเลนไปที่นั่น ส่วนหมิงชิวและข้าจะเดินไปข้างหน้าต่อ”

เช่นนี้จะทำให้เวลาในการค้นหากองทหารสั้นลง

อีกด้าน?

ชิงหลงมองไปในทิศทางนั้น และเดินไปในทิศทางนั้นคือซินเจียง

กองทัพไม่สามารถอยู่ที่นั่นได้ในซินเจียง

จู่ๆ เซียวเฉวียนก็ขอให้กองทหารแยกออกและมองไปในสองทิศทาง ชิงหลงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แต่เขาไม่สามารถถามเหตุผลของเซียวเฉวียนได้ ดังนั้นเขาจึงพูดได้เพียงเบาๆ ว่า "ใต้เท้าเซียว มิจำต้องไปตามหาทางนั้นกระมัง?”

ไกลออกไปก็มีทะเลทราย เป็นชายแดนซินเจียง กองทัพไปอยู่ที่นั่นได้อย่างไร?

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็พูดโดยไม่เปลี่ยนสีหน้าของเขาว่า "เจ้าสามารถไปตามทิศทางนี้และสอบถามเบาะแสดู"

ท้ายที่สุดแล้ว กองทัพก็หายไปนานแล้ว และเซียวเฉวียนและคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ค้นหาในวงกว้างของทะเลทรายจริงๆ กองทัพใช้ประโยชน์จากช่องว่างนี้เพื่อเคลื่อนที่ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้

ยุทธวิธีที่เป็นอันตรายมักถูกใช้โดยนักยุทธศาสตร์ทางทหาร และเป็นไปได้ว่าในที่สุดกองทหารก็จะเลือกตั้งถิ่นฐานบนภูเขา

แต่พวกเขาต้องการซ่อนให้ดี หากมีหมู่บ้านใดที่พวกเขาผ่านไป พวกเขาอาจฆ่าคน ปิดปากพวกเขาได้