บทที่ 2064 ช่วยกันแสดง

หากคลังแสงถูกซ่อนไว้ มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า หากเซียวเฉวียนเคลื่อนไปยังตำแหน่งของมัน คงจะถูกสกัดกั้นอย่างแน่นอน

หากมีสิ่งกีดขวางแสดงว่าคลังแสงยังอยู่

ด้วยความประหลาดใจของเซียวเฉวียน เขาก้าวไปไกลกว่าสิบเมตร ซึ่งอยู่นอกเหนือที่ตั้งของคลังอาวุธที่เขาเคยรู้จักมาก่อน ยังไม่มีสิ่งกีดขวางใดๆ เลย ราวกับว่าเขากำลังเข้าไปในสถานที่ซึ่งไม่มีใครและไม่มีอะไรเลย

แปลกจริงๆ คลังแสงหายไปจริงหรือ?

เซียวเฉวียนยืนนิ่ง สังเกตสถานการณ์โดยรอบด้วยสีหน้าสับสนเพื่อดูว่าเขาสามารถหาเบาะแสใดๆ ได้หรือไม่

ในเวลานี้ เซียวหมิงชิวพูดอย่างตื่นเต้นว่า "ท่านพ่อ กลับมาเถอะ"

หลังจากที่เซียวเฉวียนเดินไป เซียวหมิงชิวก็สังเกตเห็นว่าตำแหน่งของคลังอาวุธเปลี่ยนไป มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่าอากาศที่นั่นเริ่มสั่นสะเทือน และดูเหมือนมีกระแสลมไหลผ่าน

ด้วยความกังวลว่าเซียวเฉวียนตกอยู่ในอันตราย เซียวหมิงชิวก็รีบเรียกเขากลับ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับเซียวหมิงชิว ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะชักช้า รีบกลับไป

เมื่อเขาเดินไปที่เซียวหมิงชิว เธอชี้ไปในทิศทางของคลังแสงแล้วพูดว่า "ท่านพ่อ ดูสิ"

เซียวเฉวียนมองไป เห็นว่าจุดที่ตั้งคลังแสงอยู่นั้น ราวกับว่ามีบางอย่างกำลังปั่นป่วนอยู่ข้างใน และมีการลอยตัวสั่นคลอน

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงชั่วคราวและกลับมาเป็นปกติอีกครั้งในภายหลัง

เซียวหมิงชิวอดไม่ได้ที่จะอุทาน "เอ๋" และพูดว่า "ทำไมไม่มีแล้ว?"

เซียวเฉวียนดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ เขาก้มลงหยิบก้อนหินแล้วโยนมันเข้าไปในคลังแสง

ทันทีที่หินถูกโยนออกไป สถานการณ์ก่อนหน้านี้ในคลังแสงก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ตอนนี้เซียวเฉวียนคิดออกแล้ว คลังแสงยังต้องอยู่ที่นั่น แต่มันถูกซ่อนไว้และมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

มันแปลกจริงๆ คลังอาวุธเป็นเพียงวัตถุ และไม่มีคุณลักษณะที่ซ่อนตัวได้

แล้วใครอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้?

การทะลุข้ามภพของเซียวเฉวียน, มู่จิ่น, เว่ยเป้ยและเว่ยอวี่เกี่ยวข้องกับบุคคลที่ควบคุมคลังแสงหรือไม่?

เมื่อกลับมาที่นี่อีกครั้ง เซียวเฉวียนก็อดสงสัยไม่ได้ บางที หากพวกเขารู้ที่มาของคลังแสง พวกเขาคงจะสามารถหาทางกลับไปยังจีนได้

และเซียวหมิงชิวสามารถรู้สิ่งที่เกิดอะไรขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน และบางทีนางอาจจะรู้ที่มาของคลังแสงนี้ก็ได้

เซียวเฉวียนปักหมุดความหวังของเขาไว้ที่เซียวหมิงชิวและพูดว่า "หมิงชิว เจ้าทราบไหมว่าใครเป็นคนวางคลังแสงไว้ที่นี่"

ตามที่มู่จิ่นกล่าว ในเวลานั้นเขาตื่นขึ้นมาที่จุดตั้งคลังแสงนี้ บางทีคลังแสงนี้อาจส่งมาพร้อมมู่จิ่น

และผู้คนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้ อาจจะคงอยู่ในช่วงเวลาและพื้นที่นี้เหมือนกับเซียวเฉวียนและคนอื่นๆ

ตราบใดที่ผู้คนยังอยู่ในช่วงเวลาและพื้นที่นี้ เซียวหมิงชิวอาจจะรู้ได้

อย่างไรก็ตามเซียวหมิงชิวส่ายหัวแล้วพูดว่า "หมิงชิวไม่รู้"

เซียวเฉวียนคือคิดว่าเซียวหมิงชิวเป็นเทพที่มีชีวิตและรู้ทุกอย่างงั้นหรือไง?

แม้จะเป็นเทพที่มีชีวิต แต่ก็ยังมีสิ่งที่ไม่รู้เช่นกัน

ยิ่งไม่ต้องเอ่ยเซียวหมิงชิวเองก็ไม่ใช่เช่นกัน

เซียวเฉวียนยิ้มเบาๆ และพูดว่า "ไม่เป็นไร"

ไม่รู้ก็คือไม่รู้ เขาไม่ต้องการให้เซียวหมิงชิวรู้สึกว่านางไม่สามารถช่วยเซียวเฉวียนได้ จนสร้างภาระทางจิตใจ

ด้วยเสียงหินที่ตกลงมาบนชายหาด ผ่านไปครู่หนึ่ง ความสงบก็กลับคืนสู่คลังอาวุธ

แม้ว่าคลังแสงจะดึงดูดความสนใจของเซียวเฉวียนแต่ก็ไม่ใช่เวลาที่จะศึกษาเรื่องนี้ในตอนนี้ ไม่พบกองทัพชาวยุทธแท้มาหนึ่งวันแล้ว และภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดต่อต้าเว่ยยังคงอยู่ที่นั่น

หากภัยคุกคามนี้ไม่ได้รับการกำจัด เซียวเฉวียนจะไม่สามารถคิดถึงการกลับประเทศจีนได้

หลังจากตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่สามารถมองเห็นคลังแสงได้ด้วยตาเปล่า เซียวเฉวียนก็รู้สึกโล่งใจ เขามองดูมันด้วยสีหน้าซับซ้อน แล้วพูดกับเซียวหมิงชิวอย่างสงบว่า "หมิงชิว เราไปกันเถอะ"

ความลับของคลังแสง ต้องตามสืบให้ได้ แต่ก่อนหน้านั้น เซียวเฉวียนยังมีอะไรให้ทำอีกมาก

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวหมิงชิวก็พูดว่า "เจ้าค่ะ ไปกันเถอะ"

ในขณะนี้ เสียงของชิงหลงก็ดังขึ้น "ใต้เท้าเซียว!"

เขากลับมาแล้ว