บทที่ 349 ความสุขอันล้นหลาม

ดวงตาของทุกคนเบิกกว้าง หูของพวกเขามีเสียงพึมพำดังขึ้นมา สุราที่อยู่ในปากของสวีซูผิงเองก็พุ่งออกมาอย่างไม่ตั้งใจ

หย่าร้าง?

ฝ่าบาทต้องการให้เซียวเฉวียนหย่ากับฉินซูโหรว?

ในสมัยโบราณ การหย่าร้างมีทั้งหมดสามประเภท หย่าร้างแบบภรรยาออกไป หย่าร้างแต่โดยดี และหย่าร้างอย่างชอบธรรม

หย่าร้างแบบภรรยาต้องถูกขับไล่ออกไป เกิดขึ้นในกรณีที่ฝ่ายหญิงทำผิดทั้งหมดเจ็ดครั้งจึงถูกฝ่ายชายขับไล่ออกไป

หย่าร้างแต่โดยดีคือการปล่อยภรรยาไป มันมักจะเกิดขึ้นในการปกปิดปัญหาที่ฝ่ายชายเป็นคนทำ เป็นวิธีแก้ปัญหาที่ผู้ชายนำมาใช้เพื่อปกปิดเหตุผลในการ "ทิ้งภรรยา" และหลีกเลี่ยง "เรื่องอื้อฉาวในครอบครัว"

หย่าร้างอย่างชอบธรรม หากมีอาชญากรรมเกิดขึ้นระหว่างสามีและภรรยา เช่น การทะเลาะวิวาท การฆ่ากัน รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับญาติของทั้งสองฝ่าย ความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยาจะต้องสลายไปเหมือนไม่เคยมีมาก่อน

หย่าร้างแบบชอบธรรมเป็นข้อบังคับ หากไม่ปฏิบัติตามจะมีโทษตามมา

หรือพูดอีกอย่างก็คือ ระหว่างเซียวเฉวียนและฉินซูโหรว หย่าร้างแบบชอบธรรมเป็นการหย่าร้างที่เหมาะสมที่สุด หรือก็คือเซียวเฉวียนเป็นผู้ต้องการหย่า เนื่องจากวันนี้ไม่ว่าอย่างไรเซียวเฉวียนก็มีสถานะแน่นอน นั่นก็คือผู้นำของชิงหยวน

และฉินซูโหรวก็เป็นหญิงสาวจากตระกูลราชวงศ์ เวลานี้ได้เป็นท่านหญิง เพื่อใบหน้าของทั้งสองฝ่าย การหย่าร้างแต่โดยดีจึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด

ฉินซูโหรวถูกถามออกมาโดยไม่ได้ตั้งตัว มันทำให้นางสับสนจนไม่สามารถไปต่อได้!

นางแค่ต้องการให้ฝ่าบาทลงโทษเซียวเฉวียน นางไม่เคยคิดที่จะหย่ากับเซียวเฉวียนเลยแม้แต่น้อย!

นางตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก ไม่ เหตุใดนางถึงมาหย่าร้างแต่โดยดีกับเซียวเฉวียนได้?

พ่อฉินเหลือบมองลูกสาวด้วยสายตาแห่งความหงุดหงิด เวลานี้ฉินซูโหรวถึงจะเข้าใจว่าเหตุใดเมื่อครู่พ่อของนางจึงห้ามนางเอาไว้!

แต่คำพูดที่พูดออกไปแล้วมันก็ยากที่จะเรียกกลับคืนมา เวลานี้เหล่าขุนนางและแม่ทัพต่างรับรู้โดยทั่วหน้าว่านางรังเกียจเซียวเฉวียนมาแค่ไหน เช่นนั้นนางจะกลับคำพูดได้อย่างไร?

สวีซูผิงมีความสุขเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นท่าทางและใบหน้าที่ทำอะไรไม่ถูกของฉินซูโหรว เขาก็แอบดีใจ!

เมื่อสักครู่ยังบอกอยู่เลยว่าไม่ต้องการ พูดจาดูถูกใต้เท้าเซียวต่าง ๆ นานา เวลานี้ฝ่าบาทมอบโอกาสในการหย่าร้างแต่โดยดีให้กับนาง เหตุใดท่านหญิงถึงไม่มีความสุข?

ไม่ใช่แค่ไม่มีความสุขเท่านั้น แต่ใบหน้าของฉินซูโหรวยังเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

หากไม่ใช่เพราะมีคนจำนวนมากอยู่ที่นี่ เกรงว่าฉินซูโหรวคงร้องไห้ออกมาแล้ว

แม้ว่าฉินซูโหรวจะเป็นคนที่มีนิสัยเอาแต่ใจมาโดยตลอด แต่อย่างไรนางก็เป็นผู้หญิงบริสุทธิ์คนหนึ่ง คำพูดที่ฮ่องเต้กล่าวออกมา แน่นอนว่านางไม่เข้าใจ

ต่อให้นางเข้าใจ นางก็ไม่สามารถจัดการกับมันได้

ทุกคำพูดที่ฮ่องเต้พูดออกมา ทั้งหมดล้วนทำเพื่อให้ฉินซูโหรวได้หย่าร้างแต่โดยดีกับเซียวเฉวียน

ฉินซูโหรวมองไปที่ฮ่องเต้ด้วยท่าทางที่ตกตะลึง ฮ่องเต้เองก็มองลงมาที่นางเช่นกัน

ที่จริงฮ่องเต้ไว้หน้าจวนฉินมากพอแล้ว และยอมเสียสละชื่อเสียงของเซียวเฉวียน ไม่อย่างนั้นเขาจะยอมให้ผู้หญิงอย่างฉินซูโหรวเพียงคนเดียวมาพูดจาว่าร้ายเซียวเฉวียนต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร?

ทุกวันนี้ เซียวเฉวียนเป็นถึงผู้นำของชิงหยวน ลูกศิษย์ของปีศาจกวี เป็นคนที่ไม่จำเป็นต้องคุกเข่าเมื่ออยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ ปล่อยให้ฉินซูโหรวดูหมิ่นเซียวเฉวียนในที่สาธารณะ จากนั้นก็ปล่อยให้ฉินซูโหรว “ยินยอม” หย่าร้างแต่โดยดีด้วยความสมัครใจ นี่ก็ถือเป็นเกียรติอันสูงสุดที่ฮ่องเต้มีต่อตระกูลฉินแล้ว

“ข้า......ฝ่าบาท ข้า......”

ฉินซูโหรวพูดติดอ่างออกมา ท่าทางดูหมิ่นเมื่อครู่หยุดลงในทันใด

นางไม่กล้าโกหกต่อหน้าฮ่องเต้เหมือนกับเซียวเฉวียน หากนางพูดเรื่องตั้งครรภ์ออกมา นั่นจะถือเป็นความผิดในข้อหาหลอกลวงฮ่องเต้!

ในตอนนั้น ฉินซูโหรวที่คิดจะปฏิเสธฮ่องเต้ก็ไม่สามารถหาเหตุผลในการปฏิเสธหย่าร้างแต่โดยดีออกมาได้!

ทั้งหมดเป็นความผิดของนาง ผิดที่เมื่อครู่นางพูดจาเหลวไหลออกมามากมาย!

แต่ฉินซูโหรวจะมาเสียใจตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว ดวงตาหลายร้อยคู่จับจ้องมาที่นาง เสียงกระซิบของคนเหล่านั้นดังขึ้น ทำให้ฉินซูโหรวรู้สึกเขินอายและลำบากใจเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อเหล่าขุนนางกลับมามีสติอีกครั้ง สิ่งแรกที่พวกเขากล่าวออกมาก็คือ “เยี่ยมไปเลย! นี่ถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง!”

“ข้าได้ยินมาตั้งนานแล้วว่าจวนฉินรังเกียจนายท่านผู้นี้ ดูจากสิ่งที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ สิ่งที่ได้ยินมาทั้งหมดล้วนเป็นความจริง เวลานี้ท่านหญิงสามารถหย่าร้างแต่โดยดีกับเซียวเฉวียนได้แล้ว มันจะต้องเป็นเรื่องที่น่าดีใจอย่างไม่ต้องสงสัย!”

“ใช่แล้ว! จะไม่น่าดีใจได้อย่างไร! ท่านหญิงจะต้องมีความสุขมาก ๆ เซียวเฉวียนเกิดมาจากครอบครัวที่ยากจน ไม่ได้เป็นคุณชายของตระกูลขุนนางแต่อย่างใด เมื่อเทียบกับตระกูลขุนนางอย่างตระกูลฉิน เซียวเฉวียนไม่เหมาะสมเลยแม้แต่น้อย”

“ใช่ ผู้นำของชิงหยวนแล้วอย่างไร มันก็แค่อาจารย์คนหนึ่งเท่านั้น ก็แค่ผู้ดูแลปัญญาชน ไม่มีอำนาจแต่อย่างใด และไม่ได้มีเส้นทางที่สดใสในอนาคต”

“เช่นนั้นเหตุใดตอนนี้ท่านหญิงจึงยังไม่ตอบฝ่าบาทกลับไป?”