บทที่ 435 ผู้อารักขาฟังคำสั่ง

ผู้อารักขาเหล่านี้ต่างตกตะลึง จนแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

พวกเขารู้จักเซียวเฉวียน และคุ้นเคยกับหน้าตาของเซียวเฉวียน

ในสมัยโบราณ หลังจากเลือกอันดับหนึ่ง อันดับสอง และอันดับสามในการสอบขุนนางระดับเคอจี่แล้ว รูปเหมือนของทั้งสามคนนี้จะถูกแขวนไว้ทั่วต้าเว่ย

ยิ่งไปกว่านั้น เซียวเฉวียนยังเป็นจอหงวนคนแรกที่สอบวิชาเลขได้เต็มในต้าเว่ย ปัญญาชนต่างให้ความสนใจกับที่มาที่ไปและการเคลื่อนไหวของเซียวเฉวียนอย่างมาก และมีปัญญาชนผู้ที่เลื่อมใสในตัวเซียวเฉวียน ก็จะนำรูปเหมือนเซียวเฉวียนแขวนไว้บนหัวนอน หน้าโต๊ะหนังสือ แล้วยังทำการกราบไหว้ทุกวันอีกด้วย

นายท่านต่างเอาใจใส่เซียวเฉวียนขนาดนี้ ผู้อารักขาเหล่านี้จึงจำรูปลักษณ์ของเซียวเฉวียนได้อย่างขึ้นใจ

เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว ตอนที่เห็นเซียวเฉวียนตัวจริงเสียงจริง เหล่าผู้อารักขาจึงประหลาดใจอยู่บ้าง

เซียวเฉวียนสูงใหญ่และแข็งแกร่งมากกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้ ต่างจากนายท่านของพวกเขาที่กิริยาสุภาพเรียบร้อยแต่ร่างกายบอบบาง แขนและไหล่แทบยกไม่ขึ้น

เซียวเฉวียนแข็งแกร่งและเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ มองจากไกล ๆ พวกเขาก็รู้สึกถึงสายตาที่หนักแน่นทรงพลังของเซียวเฉวียน เขากวาดสายตามองดูผู้อารักขาทีละคน ราวกับนายพลที่กำลังตรวจตราทหารของตัวเอง

การแสดงออกและกิริยาของเขาไม่เหมือนขุนนาง แต่กลับมีพลังและเด็ดเดี่ยวมากกว่านายพลเสียอีก

และเป็นเพราะเซียวเฉวียนมีชื่อเสียงอย่างมากในกลุ่มของปัญญาชนและผู้อารักขา ดังนั้นผู้อารักขาทั่วใต้หล้าต่างรู้ดีว่า เนื่องจากเซียวเฉวียนได้ทำผิดมหันต์จึงถูกเนรเทศออกมา

ในวันนี้ เซียวเฉวียนได้ปรากฏตัวอีกครั้งในรัฐไป๋ลู่ และยังใช้ตราประทับเหวินอิ้นเรียกพวกเขามาในฐานะเจ้านาย การที่เหล่าผู้อารักขาเหล่านี้ประหลาดใจก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล

แต่ตราประทับเหวินอิ้นอยู่ที่นี่ คำสั่งของฮ่องเต้อยู่ตรงหน้าและความประหลาดใจที่เหล่าผู้อารักขามี แม้ว่ามีความสงสัยเกิดขึ้นมากมายในใจผู้อารักขา แต่มากไปกว่านั้นคือความตื่นเต้นดีใจและพร้อมที่จะออกไปสู้

เลือดของพวกเขาไหลเวียนอย่างกระเหี้ยนกระหือรือ และแรงอาฆาตที่มีแต่กำเนิดหมุนวนเวียนและยังคงอยู่ในร่างกายของพวกเขา

แม้แต่ดาบในมือของพวกเขา ต่างก็กระหายเลือดอย่างไม่อาจต้านทานได้!

เหล่าผู้อารักขาเคยได้ยินมาก่อนว่า เซียวเฉวียนมีผู้อารักขาสองคนชื่อไป๋ฉี่และเหมิงเอ้า พวกเขามีชื่อว่าเป็นผู้อารักขาอันดับหนึ่งในเมืองหลวง

เซียวเฉวียนมีดีด้านการรบ ชำนาญการรบ และไม่กลัวการรบ สำหรับผู้อารักขาแล้ว เจ้านายอย่างเซียวเฉวียนถือเป็นเจ้านายชั้นเยี่ยม

นับตั้งแต่ฟื้นฟูระบบผู้อารักขา ปัญญาชนทุกคนจะมีผู้อารักขาหนึ่งคน แต่ปัญญาชนจำนวนไม่น้อยที่นิสัยขี้ขลาด รักตัวกลัวตาย

แม้ว่าเหล่าผู้อารักขาไม่กลัวตาย พวกเขามีความกระเหี้ยนกระหือรือในการสู้รบก็เท่านั้น เพราะเจ้านายของพวกเขาก็แค่คนขี้ขลาด นับตั้งแต่ทาสคุนหลุนของรัฐไป๋ลู่ได้เป็นผู้อารักขา แม้แต่ดาบก็ยังไม่เคยชักออกจากฝัก นับประสาอะไรกับการถูกตีจนตาย

ปัญญาชนในรัฐไป๋ลู่ขมขื่นเสียยิ่งกว่าปัญญาชนในเมืองหลวง พวกเขาทำได้เพียงทะเลาะวิวาท ไม่มีทางลงไม้ลงมือเด็ดขาด

แม้จะลงไม้ลงมือกันได้ พวกเขาก็ยังเลือกที่จะวิวาทกันเสียมากกว่า

ตอนนี้ผู้อารักขาที่มาจากรัฐไป๋ลู่ก็มีจำนวนมากพอแล้ว มีพลังงานตราประทับเหวินอิ้นเรียกไว้อยู่ ผู้อารักขาจึงมาถึงหนานโตวเร็วกว่าเดิมถึงสิบเท่า

เซียวเฉวียนเข้าใจในแววตาของผู้อารักขา แววตาของพวกเขาไม่ต่างจากไป๋ฉี่ ดุดันและแน่วแน่

สมกับเป็นคนที่มาจากคุนหลุน พวกเขาต่างมีจิตวิญญาณที่มีพลัง ร่างกายสูงใหญ่และเต็มไปด้วยแรงอาฆาต แก่นแท้ พลังและจิตเข็มแข็งกว่าผู้พเนจรในยุทธภพอยู่มาก เผยให้เห็นความสามารถที่เกิดจากเชื้อชาติในตัวพวกเขา

เป็นครั้งแรกที่เซียวเฉวียนเรียกผู้อารักขามามากเช่นนี้ แรงอาฆาตที่เอ่อล้นมาอย่างล้นหลาม ทำให้เขาตกใจจนเสียสติไปชั่วครู่

“เหล่าเซียว มาสิ”

เว่ยอวี๋นำตราประทับเหวินอิ้นยัดใส่มือเซียวเฉวียน แสดงให้เห็นว่าเซียวเฉวียนคือผู้นำที่ใหญ่ที่สุดในศึกครานี้

เซียวเฉวียนถือตราประทับเหวินอิ้นที่ขนาดเท่าฝ่ามือ เขาชูมันขึ้นพลางกล่าวว่า “เหตุผลที่เรียกพวกเจ้ามาในวันนี้! ก็เพื่อปราบกบฏ! ผู้พเนจรในยุทธภพสามหมื่นคน! จักต้องชดใช้ชีวิตให้แก่ประชาชนชาวรัฐไป๋ลู่! สังหารโจรสามหมื่นคน เพื่อกอบกู้ราชวงศ์! เพื่อเอาชนะใจคน! เพื่อแก้วิถีแห่งสวรรค์! พวกเจ้ายินยอมให้ข้าเป็นผู้นำ! เสียสละชีวิต! ทุ่มเทสติปัญญาเเลความสามารถ ตราบจนชีวิตหาไม่! เพื่อสังหารสุนัขชั่วทั้งสามหมื่นคนหรือไม่?”

พลังของเซียวเฉวียนเต็มเปี่ยม เสียงดังกังวาลและทรงพลัง ทำให้ผู้อารักขาตื่นเต้นจนเลือดสูบฉีดอย่างเดือดดาล เสียงตอบรับสั่นสะท้านทั่วฟ้า “พวกข้ายินยอม!”

ณ จวนเจ้าผู้ครองรัฐของหนานโตว

ฉินซูโหรวที่สวมชุดแต่งงานสีแดง ในมือถือกรรไกรหนึ่งเล่มไว้แน่นและหลบอยู่ในมุมห้องของเรือนหอ ทั้งคืนที่ผ่านมา หลังจากเสร็จพิธีไหว้ฟ้าดินนางก็อยู่อย่างกลัวจนตัวสั่น