บทที่ 632 ช่องว่างของตัวตน

จวนฉิน

อี้กุยถูกมัดไว้กับเสา เขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ แต่ก็อึดอัดอย่างยิ่ง

ฉินซูโหรวไม่ได้ตีเขา แต่ทรมานเขา ไม่ให้เขาหลับ

สามวันแล้วและเขาไม่ได้นอนมาสามวันเต็มแล้ว

ทันทีที่เขารู้สึกง่วงนอนเล็กน้อย ฉินซูโหรวก็จะปลุกเขาขึ้นมา ใช้น้ำเย็นจัดสาดใส่เขา และแทงเขาด้วยเข็มที่เจ็บปวดมากจนกระทบกระดูกของเขา

สรุปคือเธอไม่ยอมให้เขานอน

“เจ้า...ปล่อยข้าไปเถอะ”อี้กุยขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่สบายใจ เขาอยากออกไปข้างนอก แต่ฉินซูโหรวไม่ให้โอกาศเขา

พลังของกระบี่ชีวันนั้นแข็งแกร่งกว่าที่อี้กุยจินตนาการไว้

ก็จริง อี้กุยลืมไปว่า ตอนนั้นคือปีศาจกวี และท่านปู่เขาทั้งสามคนเป็นคนทำลายกระบี่ชีวันเอง เขาประเมินศัตรูต่ำไป

ถ้าหากว่า เว่ยเชียนชิวคือศัตรูตัวฉกาจของเซียวเฉวียน

ถ้างั้นกระบี่ชีวันนี้ก็คือศัตรูตัวฉกาจของอี้กุย

อี้กุยรู้สึกหดหู่เล็กน้อยเป็นครั้งแรก เขาอาจไม่สามารถปกป้องเซียวเฉวียนได้อีกต่อไป

“ปล่อยเจ้าไปก็ได้ แต่เจ้าต้องสัญญาว่าจะเป็นเพื่อนกับตัวข้าท่านหญิง ปลอบเป็นแฟนข้า ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป”

“องค์หญิง...” อี้กุยง่วงมากจนมีอาการประสาทหลอนทางหู เสียงของฉินซูโหรวเหมือนผ่านทะลุน้ำลึกมา เขาได้ยินไม่ชัดเจนนัก แต่เขาก็รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร: "เจ้าเห็นคุณค่าตนเองบ้างเถอะ"

คำพูดของอี้กุยอาจเป็นเสียงของทุกคนในโลก

ใช่สิ ฉินซูโหรวมันต่ำสถุน ตอนที่ได้ก็จะทิ้ง พอเสียไปก็ร้องให้จะขอคืน

ฉินซูโหรวซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเขา ไม่ได้โกรธ: "ข้าก็เป็นแบบนี้แล้ว แล้วข้าจะเห็นคุณค่าตนเองอย่างไรล่ะ"

“ข้าจะบอกเจ้า เจ้าควรตอบตกลงกับข้าจะดีกว่า ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเว่ยเป้ยลูกชายของเว่ยเชียนชิว แล้วใส่ร้ายให้เซียวเฉวียน”

“เจ้าเดาดูสิว่า เว่ยเชียนชิวจะจัดสับเซียวเฉวียนเป็นชิ้นๆ หรือสับเป็นเนื้อบด?”

“เจ้า...เจ้าไร้ยางอาย! แม่ทัพฉินทำไมถึงมีเจ้า…”

“มีหลานสาวแบบเจ้าแบบนี้ได้ยังไง?”ฉินซูโหรวหัวเราะเยาะ น้ำเสียงอันละเอียดอ่อนของเธอเต็มไปด้วยความเฉยเมยและความเหี้ยมโหด: “เป็นเพราะเจ้าเป็นคนบังคับข้าเอง?”

“เซียวเฉวียนและเว่ยเชียนชิวมีความขุ่นเคืองมาเป็นเวลานาน โอ้โอ เจ้ายังไม่รู้สินะ วันนี้เว่ยเชียนชิวผิดปกติ เขาเผ่าจวนเซียว ฮ้าฮ้าฮ้า” คำพูดของฉินซูโหรว เหมือกับว่าเอาน้ำมันร้อนๆหนึ่งช้อนเต็มเทลงบนหัวใจของอี้กุย เขาเริ่มวิตกกังวลทันที

ฉินซูโหรวพอใจกับผลงานของเขามาก: "ไม่เพียงเท่านั้น โรงเหล้าของเซียวเฉวียน บ่อนพนันของเจ้า โอ้ และยังมีชิงหยวน ต่างก็กลายเป็นทะเลเพลิง"

“เจ้าพูด...หมายความว่าอะไร?”

เซียวเฉวียนยิ้ม: "เจ้าฉลาดอย่างนี้ เจ้าควรรู้นะ"

ซึ่งหมายความว่าเว่ยเชียนชิวเป็นศัตรูกับท่านปู่น้อยอย่างเป็นทางการ!

หากฉินซูโหรวต้องการใส่ร้ายเซียวเฉวียนในเวลานี้ มันจะง่ายมากจริงๆ!สังหารราชวงศ์ แม้ว่าเว่ยเชียนชิวไม่ได้ลงมือทำ แต่ฝ่าบาทก็จะถูกบังคับให้ดำเนิดคดีเซียวเฉวียน!

อี้กุย ที่ดื้อรั้นมาสามวัน ในที่สุดก็ก้มหัว: "ข้า... ฉันตอบตกลงเจ้า"

“ถ้าเชื่อฟังตั้งแต่แรก ไม่จำเป็นต้องดื้อรั้นมาถึงตอนนี้เลย” ฉินซูโหรวยิ้มเล็กน้อย ภูมิใจอย่างยิ่ง: “เข้ามาได้ ปล่อยมันไป”

ฉินซูโหรวรักษาสัญญาของเธอ ปล่อยอี้กุย และส่งเขาออกจากจวนฉิน

“แม้ว่าเจ้าจะกลายเป็นเพื่อนกับข้าและใกล้ชิดกับเซียวเฉวียน เจ้า...เจ้าจะไม่มีวันได้ตัวท่าน”

อี้กุยเหนื่อยล้าอย่างมาก แต่มีความมุ่งมั่นอย่างมาก ฉินซูโหรวชาตินี้ไม่มีวันได้ความโปรดปรานจากเซียวเฉวียน แม้แต่การมองเพียงครั้งเดียวก็ไม่มีวัน!

คิ้วของฉินซูโหรวเต็มไปด้วยไฟ: "อย่ากังวล วันเวลายังอีกยาวไกล และสักวันหนึ่งเซียวเฉวียนจะมาขอร้องข้า"

"นายน้อย!"

ผู้จัดการร้านศาลาคุนหวู่ซึ่งเฝ้าอยู่ด้านนอกจวนฉิน ในที่สุดก็เห็นอี้กุย เขารีบวิ่งไปประคองตัวอี้กุยที่จะล้มมิล้มแหล่: "เจ้าเป็นอะไรไป?"

“อี้กุยอยู่ในจวนฉินของข้าเป็นเวลาสามวันแล้ว นายน้อยของเจ้าง่วงนิดหน่อย พาท่านกลับไปพักผ่อนเถอะ”

ฉินซูโหรวจงใจพูดเสียงดังเพื่อให้คนที่เดินผ่านไปมาได้ยิน เธอเชื่อว่าภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน การอยู่ร่วมกับเธอเป็นเวลาสามวันของอี้กุยจะแพร่ไปสู่หูของทุกคนผ่านทางโดยพวกขี้นินทาในเมืองหลวงแน่นอน

ถึงเวลานั้นอี้กุยจะเสียใจ แต่มันก็ไร้ประโยชน์

"เจ้า......"

อี้กุยโกรธมากกับการกระทำของเธอจนการมองเห็นของเขามืดลงและเขาก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง

“นายน้อย!”ผู้จัดการร้านรีบเข้ามาประคองตัวไว้ รู้สึกเป็นทุกข์อย่างยิ่ง

นางบ้า!

ในมุมนั้น ดวงตาที่สวยงามอย่างยิ่งคู่หนึ่งจ้องมองไปที่ฉินซูโหรวอย่างดุเดือด