บทที่ 861 อาวุธของจีน

พูดถึงจุดนี้ เซียวเฉวียนหยุดและจิบชา ฮ่องเต้ก็ทรงเหมือนกับนักเรียนที่ใฝ่เรียน อดใจไม่ไหวที่จะตรัสถามต่อว่า: "แล้วไงอีก?"

ในอดีต อี้อู๋หลี่มุ่งเน้นไปที่การเปลี่ยนอาวุธเท่านั้น และไม่เคยมีใครเลยในต้าเว่ยเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฮ่องเต้ทรงอดไม่ได้ที่จะตะลึง

เซียวเฉวียนยิ้มเล็กน้อย: "จนกระทั่งมีคนแนะนำมันเทศและส่งเสริมการเกษตร ชีวิตของชาวจีนดีขึ้น อาหารและเครื่องนุ่งห่มโดยทั่วไปได้รับการแก้ไข ประชากรของจีนเติบโตอย่างรวดเร็ว แรงงานเป็นกำลังผลิตหลัก และจีนพัฒนาอย่างรวดเร็ว"

เป็นเรื่องจริง คนคือรากฐาน คนมากพลังมาก กินอิ่มจึงจะมีแรง ถึงจะกระตุ้นศักยภาพของคนได้

กินไม่อิ่มด้วยซ้ำ ทุกอย่างจะเป็นแค่ลมปากไร้สาระ!

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ของจีน มันเทศปลูกครั้งแรกในเม็กซิโกและโคลอมเบียในอเมริกากลาง

ต่อมาชาวสเปนได้นำเข้าไปยังฟิลิปปินส์และประเทศอื่นๆ เพื่อการเพาะปลูก

มันเทศถูกนำเข้ามาในประเทศจีนเป็นครั้งแรกในสมัยปีว่านหลี่ของราชวงศ์หมิงตอนปลาย โดยเข้าสู่ประเทศจีนผ่านสามเส้นทาง ได้แก่ ยูนนาน กวางตุ้ง และฝูเจี้ยน

ตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ เฉินอี้เป็นคนแรกที่นำพันธุ์มันเทศเข้ามาในประเทศจีน

เฉินอี้เป็นชนพื้นเมืองของเป่ยจ่า หมู่บ้านหูเหมินเมืองตงหว่านแห่งกวางตุ้ง ในปีที่แปดของว่านหลี่ในราชวงศ์หมิง (1580) เขานำเรือค้าขายของเพื่อนจากหูเหมิน ไปยังอันนัม (ปัจจุบันคือเวียดนาม)

เมื่อมาถึงเมืองอันนัมแล้วผู้ใหญ่บ้านก็ต้อนรับด้วยอาหารของทางราชการ จานนี้หวาน นุ่ม นอกจากจะอร่อยมากแล้วยังช่วยแก้หิวได้อีกด้วย นี่คือมันเทศ

จากนั้นเป็นต้นมา เฉินอี้ให้ความสนใจเป็นพิเศษกับนิสัยการเจริญเติบโตและวิธีการเพาะปลูกมันเทศ สองปีต่อมาในปี 1582 เขาเสี่ยงชีวิตของตัวเอง ติดสินบนหัวหน้าเผ่า ซ่อนเมล็ดมันเทศไว้ในถังทองสัมฤทธิ์ และนำพวกมันกลับมาอย่างลับๆ ไปยังประเทศจีน

หลังจากที่เฉินอี้กลับประเทศจีน เขาได้ซื้อที่ดินจำนวน 35 เอเคอร์ และเริ่มปลูกมันเทศเป็นจำนวนมาก

หลังจากที่เขาเก็บเกี่ยวมันเทศได้สำเร็จ เขาก็เผยแพร่อาหารอย่างกว้างขวางและมีส่วนสำคัญในการเปิดแหล่งอาหารสำหรับประเทศจีน

จึงมีการนำพืชชนิดนี้มาจากนอกภูมิภาคและเรียกว่ามันเทศ

นอกจากเฉินอี้แล้ว ยังมีพ่อค้าคนอื่นๆ ที่แนะนำและส่งเสริมมันเทศจากนอกภูมิภาคอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมีส่วนช่วยในการพัฒนาประวัติศาสตร์ของจีนอย่างลบไม่ออก

จนถึงสมัยเฉียนหลงของราชวงศ์ชิง เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นจำนวนมากสนับสนุนการปลูกพืช

และด้วยการส่งเสริมอย่างแข็งขันจากทั้งรัฐบาลและประชาชนทั่วไป ในไม่ช้า มันเทศก็แพร่กระจายไปทั่วประเทศจีน และกลายเป็นพืชอาหารที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในจีน รองจากข้าว ข้าวสาลี และข้าวโพด

การมีส่วนร่วมที่ชัดเจนที่สุดคือตามบันทึกทางประวัติศาสตร์ในช่วงว่านหลี่ ประชากรของฝูเจี้ยนลดลงร้อยละหกสิบ ในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วอายุคน และกว่าสองร้อยปีต่อมา แม้ว่าฝูเจี้ยนจะยังคงประสบกับน้ำท่วมอย่างต่อเนื่องและสถานะการณ์ที่ผู้คนจวนจะล้มละลาย แต่ประชากรยังคงเพิ่มขึ้นมากกว่าเก้าเท่า ประชากรของประเทศเพิ่มขึ้นประมาณเจ็ดเท่า

ผลประโยชน์ทั้งหมดนี้มันเทศเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงพระเนตรของฮ่องเต้ก็อดไม่ได้ที่จะเป็นประกาย

คนทั่วไปในต้าเว่ยมักจะหิวโหยและทนทุกข์ทรมานจากความหิวโหย พวกเขาเหมือนกับในจีนโบราณไม่ใช่หรือ?

ในช่วงปีแรกๆ ของต้าเว่ย มีสงครามบ่อยครั้งและจำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว ลำพังแค่กองทัพตระกูลเซียวก็มีทหารห้าหมื่นนาย และมีผู้เสียชีวิตนับไม่ถ้วนจากสงครามอื่นๆ ภัยพิบัติทางธรรมชาติและภัยพิบัติที่มนุษย์สร้างขึ้น

ในระยะยาว ต้าเว่ยจะขาดแคลนประชากร ความกังวลภายในเพิ่มพูนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ จะต่อสู้กับศัตรูนอกกำแพงได้อย่างไร?

หากราชครูไปที่ซินเจียงเพื่อตามหามันเทศที่เขากล่าวถึง ผู้คนในต้าเว่ยจะไม่ทนทุกข์ทรมานจากความหิวโหยอีกต่อไป และผู้คนสามารถเจริญเติบโตได้ ปัญหาการดำรงชีวิตของผู้คนในต้าเว่ยก็จะแก้ไขได้อย่างง่ายดาย!

องค์ฮ่องเต้ทรงมีความสุขมากจนตบโต๊ะแล้วพูดว่า "เยี่ยมมาก! ขอบคุณท่านราชครูที่ใส่ใจ!"

เมื่อเห็นรอยยิ้มอันสดใสของฮ่องเต้ เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว มีความสุขขนาดนี้เชียวหรือ?

ถ้าฮ่องเต้ได้ยินเรื่องผลของปืน เขาจะดีใจขนาดไหนกัน?

เซียวเฉวียนส่ายหัวราวกับอ่างน้ำเย็น ซึ่งทำให้องค์ฮ่องเต้สงบลง เขาถามด้วยความสับสนว่า "เหตุใดท่านราชครูถึงทำสีหน้าเช่นนี้ ข้าไม่ควรดีใจหรือ?"

เซียวเฉวียนยิ้มและกล่าวว่า "ฝ่าบาททรงพระสำราญกับมันเทศได้ แต่ข้ามีอย่างอื่นที่สามารถทำให้ฝ่าบาททรงพระสำราญมากยิ่งขึ้นขอรับ”

หลังจากได้ยินสิ่งที่เซียวเฉวียนพูด องค์ฮ่องเต้ก็ยิ้มและมีความสุขมากจน เขาไม่สามารถแม้แต่จะปิดปากของเขาได้ เขายิ้มและรอให้เซียวเฉวียนพูด พูดอะไรบางอย่างที่จะทำให้เขามีความสุขมากยิ่งขึ้น

หลังจากรออยู่นาน เซียวเฉวียนก็ไม่พูดอะไร จนฮ่องเต้เร่งเร้า: "ท่านราชครูอย่าชักช้ารีรอ ไม่ใช่ว่าปืนมีประโยชน์มากมายหรอกหรือ ท่านราชครู บอกข้ามาเร็วๆ "

ปืน เรียกอีกอย่างว่าปืนไฟ เหล็กปืนใหญ่

เป็นอาวุธที่ใช้พลังงานของดินปืนและก๊าซในการยิงกระสุน เพื่อโจมตีเป้าหมายที่มีชีวิตที่ไม่มีการป้องกันหรือป้องกันอย่างอ่อนแอ เป็นอาวุธหลักสำหรับทหารราบในกองทัพจีนและยังเป็นอาวุธเสริมสำหรับอาวุธอื่นๆ