บทที่ 862 หวานดั่งลูกกวาด

แม้ว่าฮ่องเต้จะปลอบใจตัวเองด้วยวิธีนี้ แต่ความหวังที่เซียวเฉวียนมอบให้เขานั้นใหญ่มาก แม้ว่าเซียวเฉวียนจะราดน้ำเย็นใส่เขาขนาดนั้นแล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถดับลงได้

ไม่ได้!

ห้าสิบเปอร์เซ็นต์อะไร ไม่ได้หมายความว่าความน่าจะเป็นมีเพียงครึ่งเดียวหรอกหรือ

สิ่งที่ฮ่องเต้ต้องการคือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์!

เขายังคงปฏิเสธที่จะยอมแพ้และถามว่า: "ท่านราชครู ไม่มีทางแน่ใจได้เลยหรือว่าเราจะหาปืนที่เจ้าพูดถึงได้?"

ต้าเว่ยต้องการอาวุธที่ทรงพลังเช่นนี้จริงๆ!

แม้ว่าเซียวเฉวียนจะพูดโกหก แต่ฮ่องเต้ก็เต็มใจที่จะฟัง

ห้าสิบเปอร์เซ็นต์นี้ช่างร้อนรุ่มใจจริงๆ!

ในอดีต เซียวเฉวียนอาจจะโกหกต่อหน้าฮ่องเต้เป็นครั้งคราว แต่ไม่รู้เหตุใด ตอนนี้เขากลับตอบด้วยซื่อสัตย์อย่างผิดปกติ ตอบอย่างหวงแหนคำพูดของเขาราวกับทองคำว่า: "ไม่!"

คำสั้นๆ นี้เหมือนกับตะปูที่ตอกหัวใจฮ่องเต้ไว้กลางอากาศ ขยับขึ้นลงไม่ได้

ไม่มีกำหนดเวลา มันเจ็บปวดมาก...

ฮ่องเต้มองที่เซียวเฉวียนด้วยความขุ่นเคืองอย่างยิ่งและถอนหายใจเสียงต่ำ

ในเวลานี้ ฮ่องเต้เปรียบเสมือนเด็กที่อยากได้ลูกกวาด แต่ไม่ได้มา ทรงรู้อยู่แล้วว่ามีลูกกวาดที่หวานมาก ลูกกวาดนี้อาจถึงมือพระองค์หรืออาจจะไม่ก็ได้

แต่เขาต้องการมันมากแล้ว เขาควรทำอย่างไร?

ถ้าไม่สามารถหาลูกกวาดชนิดนี้ได้จริงๆ หากมีลูกกวาดที่คล้ายกันก็ได้เช่นกัน

นี่มันไม่ดีไปกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์หรอกเหรอ?

เมื่อฮ่องเต้คิดเช่นนี้ ใบหน้าที่สงบของเขาแสดงรอยยิ้มที่ประจบประแจงและถามว่า: "ท่านราชครู เจ้ารู้ไหมว่าปืนถูกสร้างขึ้นมาอย่างไร?"

คงจะดีไม่น้อยถ้าเซียวเฉวียนรู้!

ดาบที่น่าตกใจทำโดยเซียวเฉวียนไม่ใช่หรือ?

ดาบเล่มเดียวยังสามารถทรงพลังเช่นนั้นได้ หากเขารู้วิธีสร้างปืน ก็สามารถสร้างปืนได้เช่นกัน

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถสร้างปืนที่เหมือนกับที่เขารู้ทุกประการได้ แต่มีผลลัพธ์ที่คล้ายกันก็ยังดี

เซียวเฉวียนส่ายหัวแล้วพูดว่า "ข้าไม่ทราบขอรับ"

ความตื่นเต้นบนใบหน้าของฮ่องเต้ก็หายไป เซียวเฉวียนคนน่ารังเกียจ!

ในสายตาของฮ่องเต้ เซียวเฉวียนได้กลายเป็นบุคคลที่มีอำนาจทุกอย่างแล้ว แต่ตอนนี้เซียวเฉวียนมาบอกฮ่องเต้ว่าเขาไม่รู้ว่าวิธีการสร้างปืน?

ช่างทรมานคนนัก!

เซียวเฉวียนมองดูฮ่องเต้อย่างไร้เดียงสา นี่จะโทษเขาหรือ?

ประเทศจีนสมัยใหม่ที่เซียวเฉวียนอาศัยอยู่เป็นสังคมที่สงบสุขมาก

อาวุธปืนเป็นของใช้ในทางการทหาร จึงต้องได้รับการจัดการที่เข้มงวดมาก เป็นเรื่องผิดกฎหมายที่พลเรือนจะมีอาวุธปืนเป็นการส่วนตัว เซียวเฉวียนเป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมายอย่างเคร่งครัดและปฏิบัติตามวินัย สิ่งเหล่านี้ที่กฎหมายห้ามอย่างเคร่งครัด ไม่ต้องพูดถึงการทำเล่นๆ แม้แต่จะให้ความสนใจอย่างมากเซียวเฉวียนก็ไม่ทำด้วยซ้ำ

ดังนั้น เซียวเฉวียนรู้เพียงว่ามีของเช่นปืน แต่ไม่รู้ว่าจะสร้างมันขึ้นมาได้อย่างไร

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนพอมีความรู้เกี่ยวกับดินปืน ซึ่งเป็นหนึ่งในวัสดุที่ใช้ในอาวุธปืน

ดินปืนตามชื่อคือสารที่ทำให้เกิดการเผาไหม้อย่างรุนแรงที่เกิดจากประกายไฟ เปลวไฟ เป็นหนึ่งในสี่สิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ของจีน

ภายใต้อิทธิพลของพลังงานภายนอกที่เหมาะสม มันสามารถเผาไหม้ได้อย่างรวดเร็วและสม่ำเสมอ และในขณะเดียวกันก็สร้างสารก๊าซอุณหภูมิสูงจำนวนมาก

ในกองทัพ ส่วนใหญ่จะใช้เป็นตัวขับเคลื่อนสำหรับกระสุนและกระสุนปืนใหญ่ จรวดและขีปนาวุธ และพลังงานสำหรับอุปกรณ์ขับเคลื่อนอื่นๆ จึงเป็นส่วนสำคัญของกระสุน

ดินปืนเดิมทีเป็นสิ่งประดิษฐ์โดยบังเอิญของผู้คนที่กลั่นยาอายุวัฒนะที่ยาวนานเมื่อพันปีก่อน

เริ่มใช้ในการทหารในช่วงปลายราชวงศ์ถัง ในสมัยราชวงศ์ซ่ง สงครามยังคงดำเนินต่อไป ซึ่งส่งเสริมการพัฒนาอาวุธดินปืนแบบเร่งรัด การประชุมเชิงปฏิบัติการเรื่องดินปืนก่อตั้งขึ้นในราชวงศ์ซ่งเหนือและอาวุธที่มีพื้นฐานมาจาก คุณสมบัติการเผาไหม้เช่นลูกธนูดินปืนและปืนใหญ่ได้รับการผลิตอย่างต่อเนื่องเช่นเดียวกับปืนใหญ่สายฟ้า และปืนใหญ่สายฟ้า อีกทั้งอาวุธระเบิดแรงสูงอื่นๆ

ในราชวงศ์ซ่งตอนใต้ หอกไฟที่มีท่อไม้ไผ่ขนาดยักษ์และดินปืนถูกสร้างขึ้น...

ปืนกลและระเบิดแบบเรียบง่ายเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงพลังในการทำสงครามที่ไม่เคยมีมาก่อน

อย่างไรก็ตาม อาวุธเหล่านี้มีการทำลายล้างอย่างมาก มักทำร้ายผู้บริสุทธิ์ และมีผลกระทบอย่างมากต่อสิ่งแวดล้อม อาจกล่าวได้ว่า ไม่ว่าอาวุธเหล่านี้จะไปถึงไหน จะไม่มีต้นหญ้า และไม่มีที่อยู่อาศัยของมนุษย์เป็นระยะทางหลายไมล์!