บทที่ 864 รับคนถึงหน้าประตู

วิธีที่ดีที่สุดสำหรับนักปราชญ์ที่แสแสร้ง คือการเล่นกลยุทธ์แสร้งปล่อยเพื่อจับ

ไม่คิดว่า คนที่มีความสามารถเช่นฉินซูก็ไม่มีข้อยกเว้น

เว่ยเชียนชิวคิดเองเออเองว่าฉินซูต้องริเริ่มแสดงความปรารถนาดีต่อเขาก่อนอย่างแน่นอน เพราะต้องการขึ้นต้นให้กับเว่ยเชียนชิวก่อน จากนั้นรอให้เว่ยเชียนชิวมาต้อนรับเขา เพื่อดูความจริงใจของเขา

มิฉะนั้นฉินซูคงไม่เต็มใจที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ในระหว่างการแข่งขันประชันกลอน และยอมให้ลูกชายอันล้ำค่าของเว่ยเชียนชิวชนะอันดับหนึ่งในการสอบ

การติดอันดับถือเป็นเกียรติสูงสุดสำหรับนักเรียนที่เข้าร่วมการสอบขุนนางระดับเคอจี!

เมื่อนักเรียนมาถึงจุดสูงสุดของรายชื่อ มันจะเป็นเรื่องของเกียรติสำหรับบรรพบุรุษและชื่อเสียงไปทั่วโลก!

นักเรียนของราชวงศ์เว่ย ต่างพยายามที่จะเป็นที่หนึ่ง แต่ฉินซูยอมแพ้กลับบอกยอมแพ้อย่างง่ายดาย

เขาทำเช่นนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อให้ของขวัญการพบหน้าแก่เว่ยเชียนชิวเพื่อแสดงความจริงใจของเขาหรอกหรือ?

ถ้าไม่เช่นนั้นใครจะยอมสละโอกาสชิงที่หนึ่งกันง่ายๆ ล่ะ!

โอ้ ฉินซูผู้นี้ช่างมีความรู้มากจริงๆ คนที่มีความสามารถและตระหนักถึงสถานการณ์ปัจจุบัน น่ารักที่สุด!

ยิ่งเว่ยเชียนชิวคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไร เขาก็ยิ่งชอบฉินซูมากขึ้นเท่านั้น เป็นเวลานานแล้วที่ไม่ได้เห็นคนฉลาดเช่นนี้ในเมืองหลวง ดีกว่าเซียวเฉวียนคนนั้นมาก!

เว่ยเชียนชิวได้รับผลกระทบอย่างหนักเมื่อเร็วๆ นี้ การปรากฏตัวของฉินซู ทำให้เขารู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนว่าสถานะของเขายังคงเพิ่มขึ้นไม่มีการลดลง

หากเขามีลูกสาวที่อายุเท่ากับฉินซูเขาจะยกเธอให้แต่งงานกับฉินซูอย่างแน่นอน ผูกฉินซูไว้กับเรือของจวนเจียนกั๋วอย่างแน่นหนา!

เหตุผลที่เว่ยเชียนชิวคิดแบบนี้เพราะเขาเคยพบกับนักปราชญ์เช่นนี้มาก่อน

บุคคลนั้นคืออดีตเสนาบดียุติธรรม - ซ่งจือ เช่นเดียวกับฉินซู เขาแสดงความปรารถนาดีของเขากับเว่ยเชียนชิวก่อน จากนั้นไม่กี่วันก็ผ่านไป ก็ไม่ได้ริเริ่มมาเยี่ยมเว่ยเชียนชิวในเวลานั้นเว่ยเชียนชิวไม่รู้ว่าคืออะไร จากนั้นเขาจึงส่งชายคนหนึ่งไปถามซ่งจือว่าเขาเต็มใจที่จะยอมจำนนต่อเว่ยเชียนชิวหรือไม่ ทันทีที่เขาถาม ซ่งจือก็เห็นด้วยและไปที่จวนเจียนกั๋วในวันนั้น รับใช้เว่ยเชียนชิวตั้งแต่นั้นมา

แนวทางของฉินซูในปัจจุบันอาจกล่าวได้ว่าเหมือนกับแนวทางของซ่งจือในตอนนั้น

เว่ยเชียนชิวอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว นักปราชญ์นี่เรื่องมากจริงๆ ขนาดการจะยืนอยู่ในทีมก็สามารถทำเรื่องให้วุ่นวายได้

หากอยากติดตามเว่ยเชียนชิว แค่พูดมาก็สิ้นเรื่องไม่ใช่หรือ?

โชคดีที่เว่ยเชียนชิวเชี่ยวชาญด้านการสรรหาบุคลากรที่มีความสามารถ ไม่เช่นนั้น ด้วยพรสวรรค์อันบริสุทธิ์ของเขาในฐานะราชาของชาวยุทธ์แท้ เขาจะเข้าใจการพลิกผันมากมายในวงการวรรณกรรมได้อย่างไร

ฉินซูไม่ใช่ต้องการเพียงเกียรติศักดิ์ศรีและความจริงใจเองหรอกหรือ?

ได้!

เว่ยเชียนชิวจะตอบสนองความสามารถที่หายากนี้เอง

ให้ค่าตอบแทนที่มีมาตรฐานสูงแก่เขา!

ดังนั้นเว่ยเชียนชิวจึงส่งพ่อบ้านไปพบฉินซูด้วยตนเอง

ในอดีต หากเว่ยเชียนชิวจะรับคน เขาจะส่งคนรับใช้หรือสายลับของจวนไป ทุกคนในราชวงศ์เว่ยรู้เรื่องนี้ดี

ตอนนี้ ถ้าเขาส่งพ่อบ้านไป ฉินซูจะต้องซาบซึ้งจนน้ำตาไหลอย่างแน่นอน เมื่อเว่ยเชียนชิวให้ความสำคัญเขามากเยี่ยงนี้ ฉินซูจะยอมจำนนต่อเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำเป็นแน่ เขาเพียงเชื่อฟังคำสั่งของเขาเท่านั้น!

ว่ากันว่าหลังจากการสอบ ฉินซูได้ย้ายออกจากศาลาคุนหวู่ และอาศัยอยู่ในบ้านที่เรียบง่ายที่อยู่ห่างจากจวนฉินร้อยเมตร

แม้ว่าบ้านจะดูเรียบง่าย แต่ก็สะอาดเรียบร้อยมาก

แต่ถึงแม้จะสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ผู้คนก็ยังไม่สามารถละเลยความเรียบง่ายของมันได้

ในห้องมีเพียงโต๊ะขนาดเท่าโต๊ะกาแฟ เก้าอี้ตัวหนึ่ง และไม่มีเครื่องเรือนอื่นๆ ในห้อง

ด้วยเหตุนี้ บ้านที่แต่เดิมสามารถรองรับคนได้เพียงห้าคนจึงดูกว้างขวางเล็กน้อย

โต๊ะและเก้าอี้อยู่ในสภาพทรุดโทรม และเก้าอี้ก็ไม่มีขาข้างหนึ่งด้วย...

ตั้งแต่วินาทีที่พ่อบ้านเข้ามาในห้อง ดวงตาของเขาก็กลอกไปรอบๆ และมองดูสภาพแวดล้อมในห้องด้วยสายตาไม่เชื่อ

นี่...

แม้ว่าฉินซูจะมาจากครอบครัวที่ยากจน แต่เขาก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดนี้ใช่ไหม?

ในอดีต ถือเป็นเรื่องดีที่สุดสำหรับทั้งครอบครัวที่มีนักเรียนที่ได้มาสอบที่เมืองหลวง ไม่ว่าพวกเขาจะยากจนแค่ไหน พ่อแม่ก็ต้องระดมเงินได้เพียงพอเพื่อเป็นค่าเดินทางกับนักเรียน และรักษาหน้านักเรียนไว้