บทที่ 869 วิชาสะกดจิต

คนที่มีความสามารถระดับปานกลางจะพัฒนาความสามารถด้านบทกวีของเขาได้มากเพียงใดในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ได้อย่างไร?

ราชองครักษ์ของเขานั้นดีพอๆ กับเว่ยอู๋จี้!

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น เป็นไปได้ไหมว่า...

เว่ยเป้ยก็เป็นวิญญาณไปสิงร่างคนอื่นเช่นกัน?

เพื่อยืนยันความถูกต้องของการคาดเดานี้ เซียวเฉวียนถามฉินซูโหรวว่า เธอเคยได้ยินบทกวีที่เว่ยเป้ยเขียนในเวลานั้นหรือไม่

ฉินซูโหรวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า: "ฉันจำได้ว่ามีคำว่าอะไรรอยกีบม้าก่อน และประโยคสุดท้ายคือ เห็นความรุ่งโรจน์ของฉางอานในหนึ่งวัน"

ในช่วงประชันกลอนนั้นเป็นช่วงชุลมุน ความสนใจของทุกคนก็มุ่งไปที่งานสอบ ไม่ได้สนใจบทกวีที่ของคนอื่นมากนัก

ฉินซูโหรวจำได้เล็กน้อยเพราะเธอสนิทกับเว่ยเป้ยในเวลานั้น และเขาเป็นลูกชายของเว่ยเชียนชิวฉินซูโหรวอยากรู้ว่าเขาจะแต่งบทกวีอะไรได้บ้าง ดังนั้นเธอจึงรับฟัง

เมื่อฉินซูโหรวได้ฟัง เธอก็รู้สึกว่าบทกวีของเว่ยเป้ยนั้นพิเศษและงดงาม

โดยเฉพาะบรรทัดในโคลงสุดท้าย: เห็นความรุ่งโรจน์ของฉางอานในหนึ่งวัน เรียกได้ว่าสุขสมหวัง!

ฉินซูโหรวอดไม่ได้ที่จะจำมันไว้

เมื่อได้ยินสิ่งที่ฉินซูโหรวพูด ดวงตาของเซียวเฉวียนก็ซับซ้อนขึ้นเว่ยเป้ยกำลังอ่าน "ขึ้นเป็นบัณฑิต" ของม่งเจียวจริงๆ!

เซียวเฉวียนฟันธงว่าเว่ยเป้ยเป็นเพื่อนร่วมชาติ

แต่เว่ยเป้ยเดินทางข้ามเวลามาเมื่อไหร่ ยังคงต้องได้รับการตรวจสอบ

แต่เมื่อเขาคิดถึงเรื่องนี้ เซียวเฉวียนก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หากเว่ยเป้ยเป็นเพื่อนร่วมชาติของเซียวเฉวียน เขาควรรู้ว่าเซียวเฉวียนมาจากประเทศจีนด้วย และเขาควรมาทักทายเซียวเฉวียนเช่นเดียวกับเว่ยอวี๋

ไม่รู้เหตุใด เว่ยเป้ยไม่ยอมรับเซียวเฉวียน แต่เขาใช้บทกวีจีน

เมื่อเซียวเฉวียนรู้สึกงุนงง ฉินซูโหรวกล่าวว่า: "ราชครู ข้ารู้สึกว่าบทกวีของเว่ยเป้ยก็เหมือนกับบทกวีของฉัน มันถูกเตรียมไว้นานแล้ว"

ในเวลานั้น บทกวีของฉินซูโหรวมีเซียวเฉวียนชี้แนะ การเตรียมล่วงหน้าแตกต่างจากการเขียนกลอนกระทันหันมาก ความสงบ และความตื่นเต้น

เว่ยเป้ยสงบพอๆ กับฉินซูโหรวในเวลานั้น และเธอก็สังเกตเห็นว่าเมื่อเธอท่องบทกวี ดวงตาของเว่ยเป้ยก็จับจ้องไปที่เธอ อาจเป็นเพราะความอยากรู้อยากเห็น!

เมื่อฉินซูโหรวพูดเช่นนี้เซียวเฉวียนก็มั่นใจมากขึ้นว่าเว่ยเป้ยต้องเป็นเป็นคนประเทศจีน

ในระหว่างการประชันกลอน เว่ยเป้ยต้องจำบทกวีจีนโบราณที่ฉินซูโหรวกำลังท่องอยู่ได้

เมื่อเขาได้พบกับเพื่อนร่วมชาติจากต่างแดน ก็คงอดไม่ได้ที่จะมองเป็นเวลานาน

ในกรณีนี้ ทั้งเว่ยเป้ยและฉินซูโหรวโกงอย่างโจ่งแจ้ง ยังไม่มีผู้ชนะ ที่แย่ที่สุด พวกเขายังคงโกงต่อไปจนกว่าจะตัดสินผู้ชนะ อย่างไรก็ตาม มีบทกวีจีนนั้นมีมากมาย...

จากมุมมองนี้ จุดประสงค์ของเว่ยเป้ยในการขอให้ฉินซูโหรวยอมแพ้ ไม่ใช่แค่เพื่อปกป้องชีวิตของฉินซูโหรวเท่านั้น

เว่ยเป้ยมีจุดประสงค์อะไรอีก?

ไม่ต้องการที่จะเปิดเผยตัวตน?

หรือว่า... มีอะไรผิดปกติกับองครักษ์ของเขา?

ด้วยวิธีการของเซียวเฉวียน แทนที่จะเดาสุ่มที่นี่โดยไม่ได้รับเบาะแส ควรถามเว่ยเป้ยด้วยตนเองจะดีกว่า

เซียวเฉวียนเลือกคืนที่มืดมนและมีลมแรง และกระโดดขึ้นไปที่ห้องของเว่ยเป้ย

ในเวลานั้น เว่ยเป้ยกำลังนอนหลับสนิท และกรนดังขึ้นเรื่อยๆ

เซียวเฉวียนที่เป็นคนสมัยใหม่ รู้ว่าการรบกวนความฝันของใครบางคนเป็นอาชญากรรมที่เลวร้าย แต่เขาทำได้เพียงเลือกครั้งนี้ที่จะเข้ามา เพราะเซียวเฉวียนต้องการสะกดจิตเว่ยเป้ยในขณะที่เว่ยเป้ยกำลังหลับอยู่

พูดง่ายๆ ก็คือ การสะกดจิตเป็นวิธีการที่ใช้ข้อเสนอแนะทางจิตวิทยาในการสื่อสาร โดยเลี่ยงการรับรู้ที่ผิวเผิน และเข้าสู่จิตใต้สำนึกเพื่อป้อนภาษาหรือภาษากาย

คนที่ไม่เข้าใจอาจคิดว่าการสะกดจิตเป็นเรื่องลึกลับมาก คล้ายกับคาถาหรือเวทมนตร์ชนิดหนึ่ง

อันที่จริงการสะกดจิตได้รับการพัฒนามาจากคุณไสยสมัยโบราณ