บทที่ 921 นายท่านซินเจียง

“อะไรนะ……ทำไมมองข้าแบบนั้นล่ะ?”

อาจื่อก้มศีรษะลงอย่างประหม่า เกิดอะไรขึ้น ทำไมสองคนนี้ถึงมองนางแบบนี้?

นางกลืนน้ำลายอย่างประหม่า ขณะที่เซียวเฉวียนจ้องมองอย่างดุร้ายที่นาง

ทันใดนั้นอาจื่อก็เข้าใจความตั้งใจของเซียวเฉวียน และรีบขอโทษ “ใช่ บ่าวพูดมากไป และขัดจังหวะการสนทนาระหว่างนายท่านกับองค์ชาย บ่าวขอลา"

ท่าทางที่ถ่อมตนนี้ เป็นการหลีกเลี่ยงความเย่อหยิ่งครั้งก่อนในตระกูลฉิน?

เซียวเฉวียนตะคอกอย่างเย็นชา เขาไว้ชีวิตอาจื่อเพียงเพื่อใช้นางเท่านั้น แต่นางยังคงมีความหวังที่ไม่สมจริงว่านางจะเข้าใกล้เขามากขึ้น

ตอนนี้เซียวเฉวียนมั่นคงมาก หัวใจของอาจื่อเลียก็เย็นชา ไม่มีโอกาสระหว่างนางกับเซียวเฉวียนอีกต่อไปแล้วจริงๆหรือ?

นางยังคงเงียบและเดินตามไป ในขณะที่หมิงเจ๋อก็เยาะเย้ย และรู้สึกผิดหวังกับเบี้ยที่ไร้ประโยชน์ของเขา

เย่ว์ไป๋กวน

เช่นเดียวกับในจินตนาการ เกล็ดหิมะขนาดใหญ่ตกลงมาจากท้องฟ้า

ที่นี่หิมะตกตลอดทั้งปี ทำให้การเดินทางลำบากเป็นพิเศษ

หากพวกเขามีความแข็งแกร่งภายใน มันจะง่ายกว่าที่จะข้ามผ่านนี้ น่าเสียดายที่นอกเหนือจาก เซียวเฉวียน หมิงเจ๋อและฉินซูโหรวแล้ว ทุกคนยังเป็นปัญญาชนที่อ่อนแอและไม่มีทักษะศิลปะการต่อสู้

โดยปกติแล้ว เซียวเฉวียนสามารถเหมะข้ามได้อย่างง่ายดายด้วยรูปร่างที่พริ้ว แต่เขาก็ต้องแบกรับภาระกับคนไร้ประโยชน์กลุ่มนี้

ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้แค่ทีละขั้นตอนเท่านั้น

สิ่งแรกที่เซียวเฉวียนทำเมื่อมาถึงเย่ว์ไป๋กวนคือ การเผาธูปสามแท่งและเงินกระดาษ

เขารู้ว่ากองทัพของตระกูลเซียวไม่ได้อยู่ที่นี่อีกต่อไป

ยกเว้นพ่อของเขาและปีศาจกวีในกวีสมุทรคุนหลุน ทุกคนถูกนำตัวกลับไปยังเมืองหลวงโดย เว่ยเป้ยและอาเจิ้ง

การเผาธูปทั้งสามดอกถือเป็นการแสดงความเคารพต่อกองทัพของตระกูลเซียว

หลังจากวางธูปลงบนพื้นที่เต็มไปด้วยหิมะแล้ว เซียวเฉวียนก็มองไปข้างหน้า หลังจากผ่านเย่ว์ไป๋กวนแล้ว พวกเขาจะไปถึงซินเจียงหลังจากเดินทางอีกครึ่งวัน

เซียวเฉวียนไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่ที่เย่ว์ไป๋กวน และเร่งม้ามุ่งหน้าไปยังซินเจียง

ที่เย่ว์ไป๋กวน ทุกคนต่างก็มีความเข้าใจอย่างเงียบๆ พวกเขาทุกคนรู้ดีว่ากองทัพของตระกูลเซียวเสียชีวิตที่นี่แล้ว

พวกเขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับความรู้สึกของเซียวเฉวียน แต่พวกเขายังมีความเคารพและยำเกรงต่อกองทัพของตระกูลเซียวด้วย

แม้ว่าทุกคนเคยดูถูกเซียวเฉวียน แต่พวกเขายังคงเคารพชื่อเสียงของกองทัพของตระกูลเซียว

และสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า ความเคารพในสายตาของเซียวเฉวียน เป็นเพียงความเคารพต่อผู้แข็งแกร่งเท่านั้น

หากพวกเขาเคารพกองทัพของตระกูลเซียวอย่างแท้จริง ทำไมตระกูลเซียวเฉวียนถึงต้องทนทุกข์ทรมานมากมายขนาดนี้? หากราชสำนักดูแลพวกเขา เซียวเฉวียนคงไม่ต้องทนทุกข์ทรมานมากมายขนาดนี้ก่อนที่จะสร้างชื่อให้ตัวเอง

……

……

ซินเจียง

ข่าวการมาถึงของเซียวเฉวียนในซินเจียงเพื่อการฝึกอบรมได้แพร่กระจายไปทั่วภูมิภาคเป็นเวลานาน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นอกจากองค์ชายอี้กุยจากศาลาคุนหวู่ซึ่งมักจะเดินทางมายังซินเจียงแล้ว ไม่มีบุคคลที่ทรงพลังคนอื่นๆ จากต้าเหว่ยเคยมาเยี่ยมเลย

เซียวเฉวียนในฐานะราชครูและเป็นลูกเขยของซินเจียง ทุกคนต่างรอคอยอย่างกระตือรือร้น

อย่างไรก็ตาม ต้าเว่ยเชื่อว่าองค์หญิงต้าถงสิ้นพระชนม์แล้ว และเพื่อรักษามิตรภาพระหว่างทั้งสองสองประเทศ ฮ่องเต้จึงสั่งเฉพาะว่า เซียวเฉวียนอย่าเปิดเผยเรื่องนี้ต่อซินเจียง

เซียวเฉวียนพยักหน้าและเห็นด้วย

ฮ่องเต้แทบไม่ได้รู้ว่าองค์หญิงต้าถงกำลังไปได้ดีในซินเจียง

ซินเจียงได้ปกป้ององค์หญิงอย่างดีในประเทศของตนเอง และยังปกปิดข้อมูลจากฮ่องเต้อีกด้วย ทำให้เกิดการกระทำที่น่าเชื่อว่าลูกสาวของพวกเขายังอยู่ในต้าเหว่ย

ในบางครั้งเมื่อฮ่องเต้แห่งซินเจียงและฮ่องเต้แห่งต้าเหว่ยแลกเปลี่ยนจดหมายกัน ฮ่องเต้แห่งซินเจียงจะสอบถามเป็นพิเศษเกี่ยวกับความเป็นอยู่ที่ดีของลูกสาวของเขา

ฮ่องเต้แห่งต้าเหว่ยจะตอบด้วยถ้อยคำไม่กี่คำ รับรองว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี

ทั้งซินเจียงและต้าเว่ย ต่างก็มีจุดประสงค์ซ่อนเร้นของตัวเอง แต่เซียวเฉวียนซึ่งเล่นทั้งสองฝ่าย ค่อนข้างสบายใจในสถานการณ์นี้

ไม่ว่าในกรณีใด ตราบใดที่องค์หญิงต้าถงและลูกสาวของเขาปลอดภัย เขาก็ไม่สนใจว่าฮ่องเต้ทั้งสองจะคิดอย่างไร

ดังนั้น เมื่อลูกเขยเซียวเฉวียนกำลังจะมาถึง ทุกคนในซินเจียงต่างก็มีความสุข