บทที่1024 ไม่มีความขุ่นเคืองและความแค้น

ถ้าเป็นเช่นนั้น งั้นก็องค์หญิงต้องเดินทางไปที่ต้าเว่ย

แต่ว่า เงื่อนไขคือ องค์หญิงจะต้องสวมหน้ากากตลอดเวลา และห้ามให้ใครเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ

ไม่เพียงแต่องค์หญิงกลับต้าเว่ยเท่านั้น ฉินซูโหรวก็ต้องกลับไปด้วย

องค์หญิงปลอมตัวเป็นสาวใช้ของฉินซูโหรว แบบนี้ก็สามารถอำพรางซ่อนตัวจากผู้อื่น

เพราะว่า ตอนนี้ฉินซูโหรวมีดาบใหม่แล้ว สามารถปกป้ององค์หญิงได้

“องค์หญิง เมื่อกลับไปถึงที่ต้าเว่ยแล้วท่านก็ไม่ต้องกลับไปที่ซินเจียงอีก เพราะตอนนี้ซินเจียงไม่ใช่บ้านของท่านอีกต่อไป”เซียวเฉวียนเตือนอย่างละเอียด:"เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะพาลูกสาวฉันของพวกข้ากลับมาอย่างแน่นอน ”

ในอดีต เพื่อหลบหนีการตามฆ่าของเว่ยเชียนชิว องค์หญิงจำเป็นต้องกลับไปที่ซินเจียง เพื่อที่เธอจะได้คลอดบุตรอย่างปลอดภัย

แต่ตอนนี้องค์หญิงได้ขังองค์ชายหมิงเจ๋อไว้ที่คุกน้ำแข็ง แถมยังเอาลูกเห็บไปอีกสองเม็ด หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยออกไปละก็ จะเป็นอันตรายต่อองค์หญิงและลูกของเธออย่างมาก ดังนั้น องค์หญิงจึงจำเป็นต้องกลับไปที่ต้าเว่ย

"ท่านหญิง..."เซียวเฉวียนกำลังจะหันกลับไปบอกฉินซูโหรว แต่ฉินซูโหรวเข้าใจความหมายของเซียวเฉวียนอย่างชาญฉลาดมาก:"ไว้ใจได้เลยราชครู หากองค์หญิงได้ดับเมล็ดพันธุ์แห่งเพลิงที่ต้าเว่ยแล้ว ข้าจะให้องค์หญิงแอบอยู่ในที่ปลอดภัยอย่างแน่นอน”

นี่เป็นครั้งแรกของเซียวเฉวียนและฉินซูโหรวร่วมมือกันอย่างเป็นทางการ เซียวเฉวียนไม่รู้ว่าเขาควรเชื่อใจเธอหรือไม่

เมื่อกลับไปถึงที่ต้าเว่ย ที่นั่นคือดินแดนของฉินซูโหรว หากเธอมีเจตนาชั่วร้ายละก็ องค์หญิงก็จะตกอยู่ในอันตราย

ไม่ใช่ว่าเซียวเฉวียนไม่ไว้ใจฉินซูโหรว แต่เป็นเพราะตระกูลฉินทำร้ายเซียวเฉวียนเยอะเกินไป

แต่องค์หญิงได้รับการคุ้มครองโดยเสวี่ยเยี่ยน ดังนั้นเธอไม่น่าจะเป็นอะไร

จนถึงทุกวันนี้ เซียวเฉวียนยังไม่เคยพบปัญหาอะไร นั่นหมายความว่าเขาสามารถอ่านความคิดและความทรงจำขององค์หญิงได้เพียงบางส่วนเท่านั้น

ตัวอย่างเช่น เรื่องที่องค์หญิงกักขังหมิงเจ๋อ เซียวเฉวียนและผนึกจูเสินสามารถค้นหามันเจอได้

แต่เซียวเฉวียนไม่รู้เรื่อง ที่องค์หญิงมอบหยกปกป้องตัวเองและถุงปักดิ้นให้กับเซียวเฉวียน

หมายความว่า องค์หญิงจะให้เซียวเฉวียนรู้แค่เรื่องที่เธออยากให้เซียวเฉวียนรู้เท่านั้น หากมีบางสิ่งบางอย่างบางเรื่องที่องค์หญิงไม่เต็มใจนั้น เซียวเฉวียนไม่สามารถค้นหามันได้แน่นอน

หาก ณ เวลานี้ เซียวเฉวียนรู้ว่าหยกและถุงปักดิ้นมีความสำคัญมาก เขาจึงส่งคืนให้องค์หญิง เพื่อให้องค์หญิงปลอดภัย

แต่องค์หญิงไม่ได้พูดอะไร

เซียวเฉวียนจึงไม่รู้เหมือนกัน

อาจื่อกลายเป็นกระบี่ชีวัน ถูกฉินซูโหรวขังอยู่ในดาบของฉินซูโหรว เหตุใดฉินซูโหรวถึงรู้วิชาต้องห้ามของต้าเว่ย เซียวเฉวียนไม่มีเวลามาสนใจเรื่องพวกนี้

อาวุธไม่มีดีหรือไม่ดี มีเพียงนายท่านเท่านั้นที่ดีหรือไม่ดี

ฉากที่อาจื่อกลายร่างเป็นกระบี่ชีวันนั้นนองเลือดมาก โดยเนื้อและเลือดของเธอละลายไปหมด และถูกหลอมด้วยพลังภายในด้วยอุณหภูมิสูงของฉินซูโหรว ดังนั้นถ้ำที่ถูกระเบิดจึงเต็มไปด้วยเนื้อและเลือด

โชคดีที่มันถูกระเบิดไปแล้ว ไม่เช่นนั้นแม้แต่เซียวเฉวียนก็คงจะอ้วกแตกเมื่อเขาเห็นฉากการตีกระบี่ชีวัน

หลังจากการอธิบายอย่างรอบคอบสั้นๆนั้น องค์หญิงและฉินซูโหรวก็รีบออกเดินทางเพื่อกลับไปยังต้าเว่ยทันที

ก่อนออกเดินทาง เซียวเฉวียนกอดองค์หญิงแล้วพูดว่า:"เจ้าอย่าคิดมาก รอข้าและลุกกลับมา"

“ตกลง”องค์หญิงพยักหน้าด้วยความรู้สึกคละเคล้า

“ท่านหญิง หากองค์หญิงดับเมล็ดพันธุ์แห่งเพลิงของต้าเว่ยแล้ว เธอก็จะเป็นบุคคลที่มีบุญคุณ ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถปกป้องท่านได้และไม่ให้ท่านได้รับบาดเจ็บเลย”

ความเอาใจใส่ของเซียวเฉวียนที่มีต่อองค์หญิง ทำให้ฉินซูโหรวรู้สึกอิจฉาเศร้าเล็กน้อย แต่แค่นิดเดียวเท่านั้น:"ราชครูไม่ต้องกังวล ข้าจะปกป้ององค์หญิงอย่างดีรอบคอบแม้ว่าข้าจะตายก็ตาม"

คำพูดของฉินซูโหรว ทำให้เซียวเฉวียนตกตะลึง:"อืม....หากประสบปัญหา สามารถขอความช่วยเหลือจากไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าได้ เจ้าเป็นผู้หญิง ไม่ต้องฝืน"

"รับทราบ ราชครู"ฉินซูโหรวพยักหน้า และทำความเคารพให้เซียวเฉวียน:"จากนั้นนักเรียนก็พาองค์หญิงกลับไปยังต้าเว่ย ราชครูโปรดดูแลตัวเองด้วย"

"อืม"

เซียวเฉวียนพยักหน้า องค์หญิงก็รีบเรียกเสวี่ยเยี่ยนทันที และทั้งหมดก็หายตัวไปต่อหน้าเซียวเฉวียน

ความสามารถของคนแห่งเขาคุนหลุนในการเดินทางหลายพันไมล์ต่อวันนั้น เกือบเทียบเท่ากับเครื่องบินสมัยใหม่แล้ว