บทที่ 4 เสียน้ำทั้งค่าย NC25

มือของเขาเลือนไปจับมังกรของตนเองให้ตั้งขึ้น ในขณะที่อีกมือสำรวจช่องทางคับแคบของนางทางประตูหลัง

"อ๊า หานเซียวเจ้าเตรียมพร้อมให้นางให้ข้าอย่าดี นางคับแน่นเช่นนี้ถูกใจข้ายิ่ง"

"ท่านพี่ข้าพร้อมแล้วขอรับ"

หานเซียวจับร่างของหนานอิงยกขึ้นเขาแยกก้นของนางออกเสียบรูประตูหลังอันคับแน่นเข้ากับลำโตของพี่ชายแล้วกดร่างบอบบางของนางลงมาอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่ทันให้หนานอิงตั้งตัว

พรวด ปึก ปึก

"อ๊า จะ เจ็บ จะเจ็บเจ้าค่ะ"

หานเซียวหัวเราะหยัน

"เจ้าจะเจ็บเพียงครังเดียว ต่อไปเจ้าจะเล่นเสียวอย่างสนุกเชื่อข้า ต่อไปเป็นทีของข้าแล้วอย่าเพิ่งขยับ"

หานเซียวกดนางเอาไว้กับแก่นกายของลู่หนิงหวังในขณะที่ตัวเองยัดมังกรยักษ์เข้าไปในร่องด้านหน้าของนางโดยไม่ปราณี

"กรี๊ด อ๊า นายท่าน ข้าถูกอัดเช่นนี้ อ๊า ไยเป็นเช่นนี้"

ลู่หนิงหวังเอ่ยชิดริมฝีปาก

"ดูดลิ้นของข้าสิ หานเซียวจะเลียนมให้เจ้าแล้วเราค่อยขยับตัว"

หนานอิงในตอนนี้เจ็บทั้งด้านหน้าและด้านหลังจนชา แต่ท่านอ๋องทั้งสองกลับเสียวจนแทบน้ำแตกแล้วเมื่อถูกความคับแน่นของรูสาวทั้งสองรูบีบจนพวกเขาต้องเบามือ

"อ๊า เจ้านี่สุดยอดเลย"

ลู่หนิงหวังค่อย ๆ ขยับกายเล็กน้อย มังกรของเขาคับแน่นในรูรักของนางจากด้านหลั มันบีบรัดจนเขาสั่นสะท้านทั้ง ๆ ที่ใจอยากจะกระแทกเข้าออกจนตัวสั่นแต่ต้องยับยั้งใจเอาไว้เสียก่อนที่จะทำนางสลบ

ถึงนางจะร่านรักแต่นี่ก็เป็นครั้งแรกของสตรี เขาย่อมต้องใจเย็นให้มาก

ลูหนิงหวังบีบก้นของนางขณะที่จูบแลกลิ้นกับนางอย่างดูดดื่ม ด้านหานเซียวขยับกายก้มลงมาดูดนมทั้งสองข้างของนางอย่างหื่นกระหาย

เขาค่อย ๆ ขยับกายด้วยแรงบีบรัดของสตรีบริสุทธิ์ช่างมหาศาลเป็นอย่างยิ่ง ไม่นานคนทั้งสามก็เริ่มขยับแรงขึ้นเมื่อร่างกายของหนานอิงผ่อนคลายออกตามธรรมชาติ

"อ๊า เจ้าช่างปรับตัวไวยิ่ง เช่นนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแม่นางแล้ว"

คนทั้งคู่คนหนึ่งกระแทกด้านหลัง คนหนึ่งกระแทกด้านหน้าเป็นจึงหวะจะโคนที่สอดตล้อง มังกรตัวเขื่องทั้งสองมุดเข้ามุดออกรูจนหนานอิงฉ่ำเยิ้มกลีบสาวปลิ้นสีแดงฉ่ำ น้ำรักหลั่งไหลไปถึงด้านหลัว

ปัก ปัก ปัก ปัก